အချက်တစ်ရာခန့် ဆောင့်ပြီးသောအခါ မတင်ရီ တစ်ကိုယ်လုံး ကြိုးနှင့် အတုတ်ခံလိုက်ရသလို တင်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ လက်နှစ်ဖက်က ဂျစ်တူး လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းနေအောင် ကုတ်ဖက်ထား၏။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး လေဟာပြင်ထဲ မြောက်တတ်သွားသလို ဖြစ်ကာ ဟင့်ကနဲ ဟင့်ကနဲ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားပြီး စောက်ရေများကို တပျစ်ပျစ် ဒလဟော ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။

စောက်ဖုတ်အတွင်း ကြွက်သားတွေက အားနှင့် ညှစ်ထည့်လိုက်သောအခါ ထိုညှစ်လိုက်သော အခိုက်နှင့် လီးကို နှုတ်လိုက်သောအခိုက်မှာ တိုက်ဆိုင်သွားသည်။ ဒစ်ဆံကြီးတစ်ခုလုံး ကျဉ်ကနဲ ဆိမ့်တက်သွားပြီး လီးချောင်းတစ်ခုလုံး ကြွလာသည်။ အားနှင့် ပြန်ဆောင့်အထည့်တွင် ဂျစ်တူးတစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို တုန်ခါသွားပြီး လရေပူတွေ ပန်းထုတ်ကုန်၏။ ထိုအခိုက်သည် ကာမသုခ အပြည့်အဝ ရရှိသော အခိုက်ဖြစ်၍ အလွန်ထူးခြားသော ကာမအရသာကြီးကို အကောင်းဆုံး ခံစားလိုက်ရပါတော့သည်။ ဂျစ်တူး တစ်ကိုယ်လုံး မတင်ရီ ကိုယ်ပေါ် မှောက်ကျသွားသည်။

မတင်ရီ၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းမှာလည်း တွဲလောင်းကြီး ကျသွားသည်။ သူမလက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဘေးသို့ ဗရမ်းဗတာကြီး ပစ်ကျသွားတော့သည်။ ဂျစ်တူးက သူ့လီးတန်ကြီးကို မတင်ရီ စောက်ခေါင်းထဲသွင်းမြုပ်ရင်း မှိန်းနေသည်။ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားတွေက ဒုတ်ကနဲ ဒုတ်ကနဲ လှုပ်နေသည်ကို သူ့လီးတန်ကြီးက တဆင့် သိနေရသည်။ သူဖတ်ဖူးထားသော စာအုပ်တွေထဲက အတိုင်းဆိုလျှင် မိန်းမတွေ ဆန္ဒပြည့်ဝ၍ ပြီးဆုံးလျှင် ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထေ့ ရှိသော သဘာဝ လက္ခဏာဟု နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် လိုးနေကြသည်မှာ တစ်နာရီကျော်ကျော် ရှိခဲ့ပြီ။

ဂျစ်တူးက တောင်ဘက်အဝင်ပေါက်ထိပ်တွင် ချိတ်ထားသော နံရံကပ် နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ၂နာရီ ၄၅မိနစ် ရှီပြီ။ အင်တိုက်အားတိုက် လိုးလိုက်ရသဖြင့် လူလည်း အတော်ပင်ပန်းသွား၏။ မတင်ရီဆိုလျှင် ယခုအချိန်ထိ မျက်လုံးစုံမှိတ်၍ မှိန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါမှ မတွေ့ကြုံ မခံစားဖူးသော ကာမအရသာကြီးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိတ်ရှိလက်ရှိ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဂျစ်တူးမှာ အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့်တိုင် ကျန်းမာသန်စွမ်း သွေးအားတွေ ပြည့်လျှမ်းနေသည့်အရွယ်မို့  စောက်ခေါင်းအတွင်းရှိ လီးတန်ကြီးမှာ မာန်ကြွထောင်ထလာပြန်၏။

နွေးထွေးနူးညံ့သော စောက်ဖုတ် အငွေ့ဓါတ်ကလည်း တစ်ဖန် နိုးကြွလာစေရန် အားပေးအားမြှောက် ထောက်ပံ့လျှက် ရှိသည်။ ဂျစ်တူးက ကိုယ်ကို အနည်းငယ်မတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ထောက်ကာ မတင်ရီ မျက်နှာကို အုပ်မိုး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ၃၅-နှစ်အရွယ် အအိုပင် ဖြစ်သော်လည်း မတင်ရီ မျက်နှာက စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ မျက်နှာကျ အချိုးအစား လှပပြီး အဖျားလုံးသော နှာတံ၊ ညို ့အားကောင်းလှသာ မျက်ဝန်း၊ ဆေးမဆိုးဘဲ သွေးရောင် လွှမ်းနေသာ စိုပြေနီထွေးသော နှုတ်ခမ်း၊ ထိုပင်ကိုယ်ရှိပြီး မျက်နှာလှလှပေါ်တွင် ကာမရာဂ အရောင်အသွေးတွေ ချယ်မှုန်းလိုက်သောအခါ ပို၍ တပ်မက်နှစ်သက်စရာ ဖြစ်သွားပါတော့သည်။ ကာမဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝ၍ အားရ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း ဂျစ်တူးတစ်ယောက် ကိလေသာရာဂမီးတွေ တငြီးငြီး တောက်လောင်လာပြန်၏။

ကိလေသာရာဂစိတ်တွေထလေ စောက်ခေါင်းထဲ မြုပ်ဝင်နေသော လီးတန်ကြီးက ကြွသထက်ကြွလေ ဖြစ်နေသည်။ မျက်စိအစုံမှိတ်၍ မှိန်းနေသည့်တိုင် စောက်ခေါင်းထဲက ထူးခြားမှု အခြေအနေကို မတင်ရီ အစအဆုံး သိနေပါသည်။ ဂျစ်တူးက အားနှင့်ညှစ်၍ လီးတန်ကြီးကို (၃)(၄)ခါ လောက် တင်းတင်းပြရာ မတင်ရီက မှေးစင်းထားသော မျက်လုံးအစုံကို အားယူဖွင့်ကြည့်ရင်း – “ဟွန့် .. လွန်လှပါလား မမ ချစ်လင်လေးရယ် “ ဤသို့ မပွင့်တပွင့် ဆို၏။

“ချစ်တာကိုး မမရဲ့ “

“အံမယ် .. ဘာချစ်တာလဲ .. လီးနဲ့ထိုးပြီး လိုးတာကိုများ ချစ်တယ်လို့ ခေါ်သတဲ့လား .. ဟင်း .. ဟင့် “ မတင်ရီက ခပ်ထေ့ထေ့ ခပ်ငေါ့ငေါ့ ပြောသည်။

“ဒါပေါ့ … မမရ .. မညားခင် ရည်းစားစကားပြော .. လက်ကလေးကိုင် .. ကိုယ်လုံးလေးဖက် .. ပါးကလေးနမ်း .. ညားပြီးတော့ လိုးကြတာပဲ မဟုတ်လား .. တစ်ချို့ဆို ညားတောင် မညားသေးဘူး .. ဗိုက်ပေါ်နေပြီ .. အဲဒီတော့ .. ချစ်တယ်ဆိုတာ .. တကယ်တော့ ဒါလုပ်ကြချင်လို့ မဟုတ်လား .. “

“အဟင်း… ဟင်း “ ဂျစ်တူးက ပါးစပ်နှင့် ပြောရုံတင်မကဘဲ သူ့လီးကြီးနှင့် လေးငါးဆယ်ချက်ခန့် ဆောင့်ပြသည်။ “ဖွတ် .. ဖွတ် .. ဖွတ် .. ဖွစ် .. ဖွတ် .. ဖွတ် “ “အင့် … အား .. အင့် .. အား … အင့် … အင့် .. “ “အို … အင်း … အို …. အို .. နေ .. နေပါအုံးဟဲ့ …မမ ခြေထောက်က တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေတယ် .. မင်းပေါင်ကြီးနဲ့ ဖိထားတော့ နာလိုက်တာ .. ကျွတ် .. ကျွတ် .. ဆိုးကို ဆိုးလွန်းတယ် .. မင်းလီးကြီး ခဏနှုတ်လိုက်အုံး .. တကယ်ထဲ .. “

“ဒီလူဆိုးလေး အချစ်ကို ခံချင်လို့  မမ ဒီဘက် ရောက်လာတာ မဟုတ်လား … “ ဂျစ်တူးက ထိုသို့ပြောရင်း သူ့လီးကြီးကို ဆွနဲ ှုတ်လိုက်သည်။ လီးတန်ကြီးက စောက်ဖုတ်ထဲက ကျွတ်ထွက်လာပြီး အထက်သို့ မတ်၍ တဆတ်ဆတ်တောင်နေသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲ ကိန်းအောင်းထားပြီး မို့လားမသိ လီးတန်ကြီး တစ်ဝို်က်တွင် ယှက်သမ်းနေသော သွေးကြောကြီးတွေမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ ဖောင်းကြွနေသည်။

အရေပြားက ဒစ်တစ်ဆုံးထိ လန်နေပြီး ဒစ်ဆီဖူးကြီးမှာ နီညိုရောင်သန်းပြီး စောက်ရေတို့ဖြင့် စိုရကွှဲာ ဝင်းပြောင်တင်းကားနေ၏။ ဂျစ်တူးတစ်ယောက် သူ့လီးကြီးကို ကြည့်၍ အလွန်အားရ ကျေနပ်နေသည်။ မတင်ရီလို တဏှာရာဂအားကြီး ပြင်းထန်လှသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို ယိုင်လဲသွားအောင် ဖြိုနိုင်သည့်လီးဖြစ်၍ ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိကာ သူ့မျက်နှာမှာ ပြုံးရိပ်သန်းသွားသည်။

“အော် .. မမခြေထောက်ကို ခုတင်ပေါ် တင်ပေးအုံးလေး .. ကျစ် .. တကထဲ “ တကယ်ပင် နွမ်းလျနေပြီ ဖြစ်၍ မတင်ရီက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အော် ..  အော် … ဆောရီး .. ဆောရီး .. “ ဂျစ်တူးက ခုတင်အောက်တွင် တွေဲ လာင်းကျနေသော မတင်ရီ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မ, ပြီး တင်ပေးလိုက်သည်။ မတင်ရီကလည်း ရှိသမျှ အားနှင့် သူ့ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ကော့ထိုးလိုက်သည်။

စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးက သူ့လီးဒဏ်ကြောင့် ခပ်ဟဟလေး ဖြစ်နေသည်။ စောက်ရေတွေကလည်း ဖင်ကြားထိအောင် စီးကျနေသည်။ စောက်ဖုတ်အကွေဲ ကြာင်း ထိပ်ရှိ စောက်စိကြီးမှာ အညိုရောင်သန်း၍ ငေါက်တောက်ကြီး ပြူးထွက်နေသည်။

စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဂျစ်တူးလီးတံကြီးမှာ ပို၍ပို၍ တင်းတောင့်တောင် မတ်လာသည်။ ဂျစ်တူးက ပက်လက်ဖြစ်နေသော မတင်ရီကို တစ်စောင်းဖြစ်အောင် ပြင်ပေးလိုက်သည်။ မတင်ရီတစ်ယောက် ဂျစ်တူးကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးကြည့်ရုံမှအပ ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပါ။ ပြောလည်း မပြောချင်။ ဒီမီးက သူမ မွှေးခဲ့တဲ့ မီးမဟုတ်ပါလား။ ပြီးတော့ ဒီမီးအလောင်ခံချင်သူကလည်း သူမပင်။  ထို့ကြောင့် မှောက်လိုမှောက်၊ လှန်လိုလှန်၊ ဂျစ်တူး ပြုသမျှ အသာပင် ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။ တစ်စောင်းကွေးထားလိုက်သောအခါ ၀ိုက်ကားမို့မောက်သော တင်ဆုံဝင်းဝင်းဖွေးဖွေးကြီးက ခုံးခုံးကြီး ကြွတက်လာသည်။

ဂျစ်တူးက သူဖတ်ဖူးထားသည့် အပြာစာအုပ်ထဲကအတိုင်း ပုဇနွ ်တုတ်ကွေးလိုးနည်းဖြင့် လိုးရန် ရည်ရွယ်၍ ယခုကဲ့သို့ မတင်ရီကို တစ်စောင်းအနေအထားဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖင်အိုး ဝငး်ဝင်းအိအိကြီးနှစ်မာွှ က အက်ကွေဲ နသည်။ ဂျစ်တူးက မတင်ရီဖင်ဝနငှ ့် သူ့လီးအံကျဖြစ်အောင် ဖင်ဆုံကြီးကို ပွေ့ယူလိုက်သည်။ သည်တော့ ဖင်ဆုံထွားထွားအိအိကြီးက ခုတင်စောင်းကို အနည်းငယ်စွန်း၍ ထွက်လာသည်။

စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးက ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် ညှပ်ကာ နောက်သို့ခုံးခုံးကြီး

ပြူးတစ်ထွက်လာသည်။ ဂျစ်တူးက သူ့ဒစ်ဆံပြဲကြီးဖြင့် စောက်ဖုတ်နှှုတ်ခမ်းသားကြီး နှစ်လွှာကို ထိုးခွလဲိုက်ပြီး စောက်ခေါင်းအပေါက်ထဲ မသွင်းသေးဘဲ ထယ်ထိုးသလို လျှောတိုက်ပေး၏။ ဒစ်ဆံကြီးနှင့် စောက်စိအငုတ်ကြီးတို့ မကြာမကြာ ပွတ်တိုက်မိရာ မတင်ရီ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ လူးခါသွားသည်။

ဤကဲ့သို့ အားရကျေနပ်အောင် ဆော့ဆွကစားပြီးမှ စောက်ဖုတ်အကွလဲမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောဆင်းလာပြီး အရှိန်နှင့် ဖိသွင်းလို်က်သည်။ စောက်ဖုတ်ကြီး တစ်ခုလုံး ရွအာပွထနေသည့်တိုင်၊ ပေါင်တံတုတ်တုတ်ကြီး နှစ်ချောင်းနှင့် ဖိညှပ်ထားသည်က တစ်ကြောင်း၊ အရှိန်အားနှင့် တိုးဝင်လာသည်ဖြစ်၍ တစ်ကြောင်း ပူကနဲ နင့်ကနဲ ခံလိုက်ရသည်။ “အား … အား … ရှီး … ကျွတ် … ကျွတ် …. ရှီး .. အမေ့ .. “ မတင်ရီ နှုတ်ဖျားက ညီးသံသဲ့သဲ့ ထွက်သွား၏။ လီးကြီးအဆုံးထိ နစ်ဝင်သွားသောအခါ မတင်ရီ ဒူးကောက်ကွေးကြားတွင် ဘယ်လက်ကိုထောက် ကျောပြင်ဘေးတစ်ဖက်တွင် ညာလက်ကို ထောက်ကာ အသွင်းအနှုတ် စတင်ပြုလုပ်ပါတော့သည်။

“ဖွစ် .. ဖွစ် … ဖွတ် .. ဖွိ .. .ဖွိ … ဖွစ် .. “ “ဖွစ် … ဖွစ် … ဖွတ် … ဖွိ .. ဖွိ … ဖွစ် … “ လီးတံကြီး ဆွအဲနှုတ်တွင် စောက်ဖုတ်အုံကြီးက စူကြွလာပြီး၊ လီးတံကြီး နှစ်သွင်းလိုက်သောအခါ ရှုံ့ချိုင့်နစ်ဝင်သွား၏။ “ဖွိ … ဖွိ … ဖွစ် … ဖွတ် … ဖွတ် … ဖွိ .. “ “ဖွိ … ဖွိ … ဖွစ် .. ဖွတ် … ဖွတ် … ဖွိ .. “ တစ .. တစ အောင့်အားတွေက ပြင်းထန်လာသည်။ မတင်ရီ တစ်ကိုယ်လုံး တသိမ့်သိမ့် လှုပ်ခါနေသည်။

(၇) လက်မခွဲခန့်ရှည်သော လီးဖြစ်၍ အသွင်းအနှုတ် ပြုလုပ်ရသည်မှာ ဆို့ဆို့ပု့ပို့ ထိထိမိမိ စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိလှသည်။ ဂျစ်တူးက ဖင်ကြောကြီးတွေ ရှုံ ့ခွက်သည်အထိ အသားကုန် ကြုံးကြုံးဆောင့်သည်။ ကာယအားရော အတွင်းအားပါ ကောင်းလှသူမို့ ဆောင့်ချက်တွေက ထိမိ၏။ အချက်တစ်ရာခန့် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ပြီးနောက် အားစိုက်လွန်းလျှင် ပ၍ုိ ပင်ပန်းကြောင်း စောစောကပင် သင်ခန်းစာ ရထား၏။ သည်တော့ ခပ်မှန်မှန်လေး ဇိမ်နှင့် ဆောင့်ပေးပြန်သည်။  မတင်ရီခမျာမှာလည်း မဆိုစလောက် နာကျင်ရုံမှအပ အလွန့်အလွန် ကောင်းလွန်းလှသော ကာမအရသာကြီးကို တမြှင်းမြှင်း ဇိမ်နှင့် ခံစားနေရ၏။

နူးည့ံသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသား၊ နုထွားသန်မာလှသော လီးတန်၊ သဘာဝအလျောက် တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေသော စောက်ရည်ကြည်များက နှစ်ဦးနှစ်ဝလုံး၏ (မေထုန်သံခါသ) ကာမစပ်ယှက်ခြင်းအလုပ်ကို ကျက်သရေ မဂင်္လာ ရှိလှစွာ အထောက်အကူပြုနေပါတော့သည်။ ကာမဘုံသားများအဖို့ ရွှေငေရွ တနာ စည်းစိမ်ဥစ္စာ ရာထူးအာဏာတွေ အဘယ်မျှ ပြည့်စုံကြွယ်ဝပါစေ ကာမသုခခေါ် ကာမဂုဏ် ဟာတာတာ ဖြစ်လျှင် ဘဝအနာကြီး နာလျှက် လူဖြစ်ကျိုးမနပ် ဖြစ်ရတတ်သည်။

စည်းစိမ်ဥစ္စာ ရတနာရွှေငေေွ တွ ပြည့်စုံပေါများခြင်းကြောင့် မာနဘဝင် တက်ကြွခွင့်သာရှိပြီး၊ ဟဒယဘဝင် ရွှင်မြူးလျှက် အချစ်ရမ္မက်၏ ထူးခြားသော အမြိုက်အရသာကိုမူ ခံစားခွင့် ရမည်မဟုတ်ပေ။ ကာမဆန္ဒတွေ မပြည့်ဝ၍ နှလုံးသားထဲ ဒေါမနဿမီးတွေသာ လောင်မြိုက်ခံနေရသည်ဖြစ်ရာ လောကငရဲတစ်မျိုးပင် ဖြစ်တော့၏။ သူတော်ကောင်းတို့အမြင်မှာ ကာမကိစ္စသည် ညစ်ညမ်းစုတ်ပဲ့သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်ကား မနှ ၏် ။ သို့သော် ထိုသူတော်ကောင်းတို့သည် ကာမ၏ အပြစ်နှင့် ညစ်ညမ်းမှုတို့ကို ဘဝပေါင်းများစွာ အလေ့အလာပြုပြီးမှ သိကြားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ကာမ၏ အပြစ်နှင့် ညစ်ညမ်းမှုကို စေ့စေ့ငှငှ သိမြင် ပယ်ခွာနိုင်သော ပုဂိုလ်အရေအတွက်မှာလည်း သတ္တဝါ အသချေ င်္အနန္တထဲမှ တစ်ဦးတစ်လေမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကာမ၏ နယ်ပယ်သတ္တိမှာ ဤမျှအထိ ကျယ်ဝန်းနက်ရှိုင်းလှ၏။ သတ္တဝါ၏ မူလဗီဇဓါတ်ကိုက အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့မှုနှင့် တွယ်တာတပ်မက်မှုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသဘာဝတိ်ု့သည် စိတ်၏အနက် စိတ်၏အမြုတေပင် ဖြစ်တော့သည်။ ယခု .. ကာမဘုံသား မနုဿသားကောင်များ ဖြစ်ကြသည့် မတင်ရီနှင့် ဂျစ်တူးတို့မာှ စိတ်ရှိတိုင်း ကာမအရသာကို ခံစားခွင့်ရနေကြသည်ဖြစ်ရာ လူ့ဘဝကို အရသာထူးသူများဟု ကာမတဏှာ နယ်ပယ်ဖက်မှ ခေါ်ဆိုလိုက ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ တိုးတက်သော ကမ္ဘာကြီးတွင် ဆင့်ပွားတိုးတက်လာသော ဝေါဟာရ ပညတ်တွေကြောင့် ထူးဆန်းသော ဘဝပြသနာတွေ တိုးပွားလာရသည်။ ပညတ်မာယာကွန်ယက်သည် မနုဿလူသားတွေကို သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿမီးတွေ တောက်လောင်စေခဲ့၏။ တဏှာရာဂ အရင်းခံသော အချစ်သည်လည်း ဒုက္ခမီးကို တောက်လောင်စေသည်ကား။ ထိုဒုက္ခမီးသည်ပင် ကာမသတ္တဝါ မနုဿပိုးဖလံတို့အတွက် ရွှေရောင်ဖန်ဆင်းထားသော မာယာထောင်ချောက်ကြီး ဖြစ်နေပါသည်။

ကာမညွှတ်ကွင်းက လွတ်ကင်းအောင် ရုန်းမထွက်နိုင်သေးသမျှ ထိုမာယာ ထောင်ချောက်ကြီးသည်ပင် မနုဿသားကောင်တို့အတွက် အလွန်ပျော်မွှေ ့ နှစ်ခြိုက်စရာ ကောင်းသော အသိုက်အမြုံကြီး ဖြစ်နေပါတော့သည်။ အဓိက ဆိုလိုသည်မှာ ဖမိုတို့၏ ပင်မအရင်းခံ အချစ်ဓါတ်၊ ကာမဓါတ်ချို ့တဲ့လျှင် လောကီအမြင်၊ လောကီရေးရာ လောကီရှုဒေါင့်ဘက်က လူဖြစ်ရှုံးသည်ဟု တည့်တည့်ကြီး ဆိုလိုက်ချင်ပါတော့သည်။ ယခုလူဖြစ်ရကျိုး နပ်သူနှစ်ဦးတွင် တစ်ဦးက ခုတင်ပေါ်မှာ ကန့်လန့်ဖြတ် တစောင်းအနေအထားဖြင့်

ကာမအရသာထူးကို မေ့မေ့မူးမူး ခံစားရယူနေသလို၊ တစ်ဦးက မတ်တပ်ရပ်လျှက်

ဖြေးဖြေးမှန်မှန်ဆောင့်ကာ ကာမအရသာထူးကို ခံစားရယူနေ၏။

အချစ်လွန် ကာမကိစ္စတွင် ချိန်ခွင်လျှာညီမျှသော အပေးအယူကိစ္စတစ်ရပ် ကိန်းအောင်းနေသည်မှာ အလွန်ဆန်းကြယ်လှ၏။ ယခု မတင်ရီနှင့် ဂျစ်တူးတို့မာှ သူတပြန် ကိုယ်တပြန် အပေးအယူမျှနေကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖိုမတစ်စုံ၏ ကာမအပေးအယူမျှတခြင်းကို မေထုန်သံဝါသပြုခြင်း (၀ါ) ကာမစပ်ယှက်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။ မတင်ရီတစ်ယောက် ကာမစည်းစိမ်ထူးကြီးကို မြိန်မြိန်ယှက်ယှက်ကြီး ခံစားနေရာမှ သူမ၏ ဆူဖြိုးနုညက်သော ကိုယ်အထက်ပို်င်းကို ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ တင်ဆုံအောက်ပိုင်းကိုမူ စောစောက တစောင်းအနေအထားအတိုင်းပင် ထား၏။

ကိုယ်အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းကို လိမ်ဖယ်ရွဲ့စောင်းသလို ဖြစ်သွားသည့်အတွက် အထက်ပိုင်းရှိ ပေါင်တံတစ်ချောင်းက မပြောပလောက်ရုံ အနည်းငယ်ဟသွားသည်။ မတင်ရီ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဘေးသို့ကားထွက်သွား၏။ နှုတ်ဖြင့် ဖွင့်မပြောသော်လည်း မတင်ရီ၏ ကာယဝိညတ်အမူအယာက နို့ကို ကိုင်စေချင်သည့်အတွက် ပြသလာသော အမူအယာဖြစ်ကြောင်း ဂျစ်တူး အလိုလို သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် .. ထောက်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းအိမို့မောက်နေသော နို့အုံဖွေး ဖွေး နုနုကြီးနှစ်မွှာပေါ်သို့ ပြောင်းတင်လိုက်သည်။ ညီမျှသော အဆီအသားတို့နငှ ့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော နို့ကြီးနှစ်လုံးက ဆူဖြိုးနုရွနေသည်။

ဂျစ်တူးက လက်ညိုးနှင့် လက်မကို ဝိုက်ကားပြီး နို့အုံကြီး၏ အရင်းမှကိုင်၍ အထက်သို့ ပင့်တွန်းကာ အားရပါးရ ဆုတ်ချေပွတ်သပ်ပေးရင်း လက်နှင့် ညှစ်ညှစ်ကြည့်သည်။ ထိုအခါ .. နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ ဝင်းအိတင်းပြောင်လာပြီး နို့သီးခေါင်းခေါင်းညိုညိုလေးက ထောင်မတ်လာသည်။ မှန်မှန်ကြီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေလျှက်ကပင် ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ ငုံ့စို့ပြစ်လိုက်သည်။

“ပြွတ် … ပြွတ် … ပြွတ် … ပြွတ် .. ပြွတ် .. “ “ပြွတ် … ပြွတ် … ပြွတ် … ပြွတ် .. ပြွတ် .. “ စို့လည်းစို့၊ လျှာဖြားဖြင့်လည်း မွှေဆွပေးလိုက်ရာ ယားကြွတုန်ခါသော ကာမဓါတ်လှိုင်းကြီးတစ်ခု မတင်ရီ တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိုကာမလျှပ်စစ်လှိုင်းကြီးသည် ကာမဗဟိုအကြောများ စုဝေးပေါင်းဆုံရာ စောက်ဖုတ်အုံကြီးဆီသို့ ဂိတ်ဆုံးအပြီးသတ် ရပ်နားသွားသည်။ ထိုအခါ … စောက်ဖုတ်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်တုန်ခါသွားပြန်၏။ ထိုတုန်ခါမှု လှိုင်းဂယက်က တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ရမ္မက်သွေးတွေကို ဆူပွက်နိုးထစေပြန်၏။ ဂျစ်တူးက အဆက်မပြတ် ဒလစပ် ဆုတ်ချေ စို့ပေးနေရာ ကာမရာဂ လှိုင်းဂယက်တွေလည်း ဒလစပ် ပွက်ထနေတော့၏။

ကာမပင်လယ်ပြင်တွင် ကိလေသာ ရမ္မက်မုန်တိုင်းတို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုက်ခတ်ပေတော့မည်။ သို့ဖြစ်ရကား .. မတင်ရီ၏ ဇီဝဓါတ်အစုအဝေး ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝတ္ထုကာမနှင့် တဏှာရာဂတည်းဟူသော ကိလေသာမဓါတ်မှ ဇောတည်းဟူသော ရဲရင့်တက်ကြွမှု၊ အငမ်းမရမှုတွေ ပွင့်ကန်လာတော့သည်။ ထိုမှတဆင့် .. တဏှာရာဂမာန်တွေ ပြင်းပြထက်သန်လာတော့၏။ ထိုအခါ .. ခပ်မှန်မှန်လေး ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေသည်ကိုပင် အားရကျေနပ်ခြင်း မရှိတော့ .. အားမလိုအားမရ ရိုးတိုးရွတကြီး ဖြစ်လာသည်။

ထို့ကြောင့် … သူမ ဖင်ဆုံကြီးကို အားရပါးရ ကော့၍ ကော့၍ ခံလာသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ညှစ်၍ ညှစ်၍ တင်းခံသည်။ မတင်ရီ၏ ရမ္မက်ဇောကြွသည့် ဆန္ဒရာဂကို ဂျစ်တူး သဘောပေါက်သွား၏။ သည်တော့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အခြေမှ တင်းတင်းရင်းရင်း ထိထိမိမိကြီး ဆုတ်ကိုင်လျှက် အသားကုန် ကျုံး၍ကျုံး၍ ဆောင့်တော့သည်။

“ဖွတ် … ဖပ် … ဖွတ် … ဖပ် … ဖွတ် … ဖပ် … ဖွတ် … ဖပ် “ “အီ … အင့် … အား … အ … ရှီး … အီ … အင့် … အား … အ … ရှီး … “ စောက်ဖုတ်နှင့် လီးတွေ့ထိသံ၊ ရမ္မက်လွှမ်းသော ညီးညူသံ၊ ခုတင်လှုပ်သံ၊ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံတို့ဖြင့် တစ်ခန်းလုံး ဗြောင်းဆန် ပွက်ညံနေပါတော့သည်။ ဂျစ်တူးက ယောကျ်ားတို့၏ စွမ်းရည် သတ္တိကို အစွမ်းကုန် ပြသသည့်အနေဖြင့် မီးကုန်ယမ်းကုန် ကျုံးကျုံးပြီး တအားဆောင့်လိုးနေသလို ..

မတင်ရီကလည်း မိန်းမတို့၏ ဂုဏ်ရည်ကို ပီပီသသ ပြချင်လွန်းလှသဖြင့် ကော့၍ တစ်မျိုး၊ ဆောင့်၍ တစ်ဖုံ ဝိုက်ညှစ်၍ တစ်နည်း မငြီးရအောင် ခံနေပါသည်။ “ဖွတ် … ဖွတ် .. ဖတ် … ဖွတ် .. ဖွတ် … ဖွတ် … ဖွတ် .. ဖတ် … ဖွတ် .. ဖွတ် … “ “အင့် … အ … အား … အမေ့ …. အင့် … ကျွတ် … အင့် … အ … အား … အမေ့ …. အင့် … ကျွတ် …  “ ဆောင့်ချက်ပေါင်း တစ်ရာကျော်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိကြတော့ဘဲ သုတ်ရည်ပူတွေ ပြိုင်တူ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။

ခေါင်းမော့၊ ခါးမတ်ပြီး လည်ပင်းကြောကြီးတွေ ထောင်ထလာသည်အထိ သုတ်ရေတွေကို ညှစ်ထုတ်ပြီးသောအခါ ဂျစ်တူးကိုယ်လုံးကြီးက မတင်ရီကိုယ်ပေါ် မှောက်ကျသွားတော့သည်။ မိနစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ မှိန်းနေလိုက်၏။ မှိန်းလို့အားရပြီးနောက် ဂျစ်တူးနာရီကြည့်လို်က်သောအခါ (၃)နာရီ (၄၅)မိနစ် ရှိပေပြီ။ မခွာချင် ခွာချင်ဖြင့် မတင်ရီကိုယ်ပေါ်မှ ခွာလိုက်ပြီး နွေးထွေးစိုစတွ်သော စောက်ဖုတ်အခေါင်းအတွင်းဝယ် ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းအောင်းနေသော သူ့လီးတန်ကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

“ဗွတ် … ဗွပ် … ဗွပ် … ဘွတ် … ဘူ …. ဗွတ် “ လေသံတွေနှင့် ရောနှော၍ လီးတန်ကြီးက ကျွတ်ထွက်လာသည်။ သည်တစ်ချီတွင် သူ့လီးကြီးမှာ မာန်ကျသွားပုံရသည်။ မတင်ရီ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးကို အလေးပြု ဦးညွှတ်သည့် အလား ပေါင်ကြားထဲတွင် တန်းလန်းကြီး ငိုက်ဆင်းနေသည်။ အခုတော့ တက်ကြွဇောထန်သော ရမ္မက်စိတ်တွေလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

စိတ်တိုင်းကျ ထင်သလို စားသောက်ပြီးနောက် ဝအီသွားသည့်အလား၊ စိတ်တွင်းက

အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားသည်။ တစ်ကျော့ပြန် ကျော့လျှင် တော်တော်လေး အရှိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ တစ်ကျော့ပြန်လိုသော စိတ်လည်း တဒင်္ဂကင်းဆိတ်သွားပုံရသည်။ ဂျစ်တူးက မတင်ရီ၏ တစောင်းကွေးထားသော ဖင်အုံကြီးဘေးတွင် ခြေတွေဲ လာင်းချရင်း ထိုင်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားသည်။ စောစောပိုင်းက အငမ်းမရ တပ်မက်ခဲ့သော ဖင်ဆုံကြီးကိုပင် ကြည့်လို ကိုင်လိုစိတ် ပါးလှပ်သွား၏။ မတင်ရီခမျာလည်း အတော်လေး အခြေအနေဆိုးသွားသည်။

ထရမှာကိုပင် အားပြတ်သလို ဖြစ်နေ၏။ ဒီအတိုင်းသာ ခြေပြစ်လက်ပြစ် နေလိုက်ချင်တော့သည်။  သို့သော် .. ဂျစ်တူးက သူမရဲ့တရားဝင် လင်ယောကျ်ားမဟုတ်။ ထိုအတွေးအသိက မတင်ရီစိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။ စောစောက ဘာကိုမှ မတွေးမိ၊ ပြင်းထန်သော ရာဂရမ္မက်ဇောက မောဟစောင်ကို ခြုံလျှက် လူ့အသိတရား၊ လူ့ကျင့်ဝတ်တရားများကို အမှောင်ချ ဖုံးလွှမ်းထား၏။

တဏှာရာဂသည် သူ့အလိုလို ပြည့်ဝသွားသဖြင့် တဒင်္ဂငုတ်လျှိုးပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အခုလို .. စိတ်အလိုဆန္ဒ ပြည့်ဝကျေနပ်ပြီးကာမှ ပကတိအခြေအနေကို သဘောပေါက် နားလည်လာတော့၏။ တစ်စောင်းအနေအထား ဖြစ်နေသော သူမအောက်ပိုင်းကို ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံး ရိုက်ချိုးခံထားရသလို ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင်ပန်း နွမ်းနယ်နေသည့်အတွက် မတင်ရီနှုတ်ဖျားက ငြီးသံသဲ့သဲ့ ထွက်သွား၏။

“အင်း … အင့် … အင်း …. ကျွတ် … ကျွတ် … “ သည်တော့မှ ဂျစ်တူးတစ်ယောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်မိတော့သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက စောစောကလို အရောင်မလက်တော့။ သာမာန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို သာမန်ကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်တော့၏။ မတင်ရီက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ပွေ့ထူပေးရန် ဟန်အမူအယာပြတော့မှ သူမလက်ကိုဆွဲ၍ ပခုံးမှ ပွေ့မထူပေးလိုက်၏။ နွမ်းလျှသောအကြည့် မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် မတင်ရီက ဂျစ်တူးကို ကြည့်၏။ ပြီးတော့ .. ကျေနပ်စွာ ပြုံးသည်။

“ကဲ … ကျမရဲ့လူစွမ်းကောင်း လင်တော်မောင်လေး .. ကျေနပ်ပလား ဟင် .. “ ဤသို့ ပြောရင်း ဂျစ်တူးလည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ နမ်းလိုက်သည်။ ပူလောင်သော အနမ်းမဟုတ်သည်ကို ဂျစ်တူး ခံစား သိရှိလိုက်သည်။ “လင်” ဆိုသော စကားကို စောစောက သာယာကျေနပ်မိသလောက် အခုတော့ ဂျစ်တူး လန့်ဖျတ်သွားသည်။ သူ့အဖြစ်က မတင်ရီ၏ လင်ငယ်ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ မတင်ရီ၏ လင်ငယ်မှာ ဂျစ်တူး ဖြစ်သွားသည်။ မတင်ရီနှင့် ဂျစ်တူးတို့မှာ မတင်ရီ ယောကျ်ားမရှိခိုက် ကြာကူလီ မျောက်ဇာတ်ခင်း၏။

နောက်မီးလင်း ၂ပါးသွား ကပြကြ၏။ ကြိုက်ကုန်းပြဇာတ် ခင်းကြသည်။ ဂျစ်တူးတစ်ယောက် ကြာကူလီ မယားခိုးဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားသော် သူ့အဖြစ်ကိုတွေးမိကာ ခေါင်းနပန်းတွေ ကြီးထွက်သွားသည်။

“မမကတော့ ဟောဒီမောင်လေးကို အရမ်းချစ် အရမ်းစွသွဲားပြီကွာ .. နောက်လဲ အခုလို အားရပါးရ လိုးပေးနော် .. နော်လို့ .. “ မတင်ရီက ပါးစပ်ကလည်းပြော၊ လက်ကလည်းအောက်သို့ မာန်ကျ ငိုက်ဆင်းနေသော လီးတန်ကြီးကို ခပ်ဖဖွ ွလေး တယုတယ ဆုပ်ပေးနေသည်။ မတင်ရီ၏ အဆွဓဲ ါတ်အား ကောင်းလှသော သဒ္ဒါရုံနှင့် နူးညံ့သော လက်ဖဝါးအတွေ့က ဝင်ရောက်လာသော ကြောက်စိတ်အတွေးတွေကို မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်၏။ အမှန်အားဖြင့် ကာယရုပ်နမွ ်း၍ စိတ်လည်း နွမ်းလျ ကျုံ့ငယ်သွားခြင်းသား ဖြစ်သည်။

အရိယာသူတော်စင် မဟုတ်သမျှ ကိလေသာ ကာမစိတ်ကို အနိုင်ယူ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စိတ်ဓါတ်သတ္တိမျိုး အလွန်ရှားသည်။ ဂျစ်တူးက မတင်ရီခါးကို သိုင်းဖက်ထားရင်း –

“မမ တော်တော် ပင်ပန်းသွားလားဟင်  “

“မောင်လေးရော .. “ မတင်ရီက ဂျစ်တူးအမေးကို မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်၏။

“အင်း “

ဂျစ်တူးက အထွေအထူး မဖြေဘဲ “အင်း” တစ်လုံးသာ ဖြေလိုက်သည်။

“အတူတူ မောင်လေးရဲ ့ “ မတင်ရီ အိမ်ထောင်သက် တစ်လျှောက်လုံးမှာ တစ်ခါမှ ဒီလိုအကောင်းကြီး ကောင်းပြီး ဒီလောက် မပင်ပန်းခဲ့ဖူးပါ။

“တကယ် “

“မမ .. မလိမ်ပါဘူးကွယ် “

“ဟာ .. သတိရပြီ .. နေအုံးမမ “ “အမလေးဟဲ့ .. လန့်လိုက်တာ “ ဂျစ်တူးက အာမေဋိတ်သံကြီးဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သောအခါ ပင်ပန်းနွမ်းလျနေခိုက်မို့ မတင်ရီ တကယ်ပင် လန့်ဖြန့်သွားသည်။

“ဒီလို မမရ .. တစ်ည ဦးလေးနဲ့ ဒေါ်ဒေါ်တို့ လိုးနေကြတာကို ချောင်းကြည့်မိတယ် .. တော်တော်ကြာတာပဲ .. ဒေါ်ဒေါ်ဆိုရင် မမလိုပဲ မျော့နေတာပဲ .. အဲဒီတော့ .. ဦးလေးက သူ့ခေါင်းရင်း ကြွက်လျှောက်ပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ ပုလင်းထဲက အရေတွေကို တစ်ခွက်စီ ငှဲ့ပြီး သောက်ကြတယ် .. ပြီးတော့ တစ်ချီပြန်ချကြတယ်လေ .. အမယ် .. ဒေါ်ဒေါ် အပေါ်ကတောင် တက်ပြီး ချပေးတာဗျ .. ဒါနဲ့ .. နောက်ရက်တွေကျ .. ကျွန်တော်လဲ အဲဒီပုလင်းကို ဖွင့်ပြီး နမ်းကြည့်တယ် .. တောအရက်နံ့ထွက်နေတယ် .. ဒါပေမယ့် အရောင်က အဖြူရောင် မဟုတ်ဘူး .. သွေးရောင် .. ပြီးတော့ ဘာကောင်ရဲ ့ လဥနဲ့ လီးတန်လဲ မသိဘူး .. အဲဒီ ပုလင်းထဲမှာ စိမ်ထားတာ .. အဲဒါ .. ကျွန်တော် သွားယူမယ် “ ဂျစ်တူးက ပြောပြောဆိုဆို ထိုင်နေရာမှ ဗြုန်းကနဲ ထလိုက်ပြီး၊ အပေါ်ထပ်တက်သွားသည်။ ဂျစ်တူးစကားကြောင့် မတင်ရီ ရင်ထိတ်သွား၏။ ဒီဆေးတွေတိုက်ပြီး တစ်ချီထပ်ချမယ်ဆိုရင် ဒုက္ခဟု တွေးလိုက်မိ၏။

နောက်တစ်ချီများ ထပ်ချမည်ဆိုလျှင် မတင်ရီတစ်ယောက် ကိုယ့်ခြေထောက်နှင့်ကိုယ် မပြန်နိုင်ဘဲ ပွေ့ထုတ်ရမည့်ကိန်း ဖြစ်တော့သည်။ သို့သော် .. ဘာပြောပြော၊ လူတစ်ကိုယ်လုံး နုံးခွေနေပြီဖြစ်၍ ဂျစ်တူးပြောသည့် ဆေးကိုတော့ သောက်ချင်သည်။ အရက်သောက်လျှင် သွေးကြွ စိတ်ပျော်ကြောင်း မတင်ရီ သိထားသည်။ မကြာခင်မာှ ပင် ဂျစ်တူးတစ်ယောက် ဖန်ခကွ်နှစ်လုံးနှင့် ပုလင်းကို်င်၍ ရောက်လာသည်။ ဖန်ခကွ်အပြည့်နီးပါးထည့်၍ မတင်ရီကို သောက်ခို်င်းသည်။ ပြီးတော့ .. သူလည်း သောက်သည်။

တောအရက်နံ့သာမက လူပျံတော် သွေးဆေးနံ့နငှ ့် အခြားအနံ့တစ်မျိုးပါ သင်းသင်းပျံ ့ပျံ ့လေး ထွက်နေသည်။ ရင်ခေါင်းထဲ ပူဆင်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နွေး ထွေးရှိန်းမြသွားသည်။ လူလည်း သိသိသာသာ ပေါ့ပါး လန်းဆန်းသွားသည်။ ဆေးအရက်က သိသိသာသာပင် အစွမ်းပြလျှက် ရှိသည်။ တစ်ကို်ယ်လုံး နွေး ထွေးလာရုံမျှမက ပါးပြင်တစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းသွားသည်။ “သောက်ဦးမလားဟင် … မမ “ မတင်ရီ သောက်လိုက်ချင်သေးသည်။ သို့သော် နှစ်ခွက်အပြည့်ထည့်လိုက်သဖြင့် ပုလင်းက သိသိသာသာသာ ဟောက်ထွက်သွားသည်။

လျော့နေသော ပုလင်းကိုကြည့်၍ ဂျစ်တူး ပြသနာတက်မည်စိုးကာ –

“သောက်တော့ သောက်ချင်တယ် . ဒါပေမဲ့ မောင်လေး ဦးလေး ရိပ်မိသွားရင် ပြသနာတက်မှာစိုးလို့  “ “ဟာ  .. ရတယ် .. ဒါက ခေါင်းရင်းက ပုလင်း မဟုတ်ဘူး .. ကျွန်းသေတ္တာကြီးထဲမှာ သိမ်းထားတဲ့ ပုလင်း .. အများကြီးပဲ .. ရာချီပြီးတော့ ရှိတာ .. ဒီပုလင်း လျော့တာလောက်ကို ဦးလေး မသိနိုင်ပါဘး မမရာ .. ရော့ .. သောက် “ ဂျစ်တးက ဖန်ခကွ်ထဲ လောင်းထည့်ပြန်သည်။ တစ်ဝက်လောက် ရောက်သောအခါ .. “တော် .. တော်ပြီ မောင်လေး .. များရင် မူးကုန်လိမ့်မယ် .. အတိုင်းအဆနဲ့ပဲ ကောင်းတယ် .. မင်းလဲ ဒီလောက်ဆို တော်တော့ “ အခုတောင် ရစ်တစ်တစ်၊ ကြွတတ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်၍ အမူးလွန်လျှင် ပြသနာတွေ အကြီးအကျယ် တက်ကုန်ပေလိမ့်မည်။

အရက်နှင့် ရမ္မက်သည် ကမ္ဘာ့မဟာမိတ်ဖြစ်ကြောင်း အတွေ့အကြုံ နုနယ်သည့် ဂျစ်တူးထက် မတင်ရီက ပိုသိ၏။ ဂျစ်တူးက မတင်ရီ ပြသလောက်ပင် သူ့ခွက်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ မော့ချလိုက်ကြသည်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ကြ၏။ နှစ်ယောက်စလုံး စိတ်တွေ မြူးကြွလာသည်။ စောစောက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ ဘယ်ဆီများ ပျောက်ကွယ်ကုန်ပြီ မသိ။

နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အချစ်ရည် အချစ်သွေးတို့ဖြင့် ပြည့်လျှမ်း စိုလက်လာ၏။ ဂျစ်တူးက မတင်ရီကို ပွေ့ဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းအစုံကို ပြင်းပြင်းရှရှ နမ်းစုပ်လိုက်သည်။ မတင်ရီကလည်း ဂျစ်တူးကို ပြန်ဖက်ထား၏။ ဂျစ်တူးလက်တွေက ပေါင်ကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်သို့ ရောက်လာပြန်သည်။ ခပ်ဖဖွ ွလေး ပွတ်ပေးနေစဉ် မတင်ရီ သတိဝင်လာပြီး ဂျစ်တူးလက်ကို ဆွဖဲ ယ်ကာ —

“တော် .. တော်အုံးကွ မောင်လေး .. မဆင်မခြင်လုပ်လွန်းရင် ပြသနာတွေ တက်ကုန်မယ် .. ဒီနေ့အဖို့ ဒီလောက်ဆို ကျေနပ်တော့နော် .. ပြီးတော့ အချိန်လဲ အတော်ကြာသွားပြီ .. မမ ထမင်းဟင်းတည် .. အဝတ်လျှော် ရေချိုးရအုံးမယ် .. သမီးလဲ သူ့အဒေါ်အိမ်က မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ လေးနာရီထိုးဖို့ ငါးမိနစ်ပဲ လိုတော့တယ် “ မတင်ရီ စကားတွေက အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်နေသဖြင့် ဂျစ်တူး ရှေ့ဆက်မတိုးတော့။ ဒီလောက် အားရအောင် လိုးပြီးမှတော့ ကျေနပ်သင့်ပြီဟု တွေးမိ၏။

ကြာကြာဝါးမည့်သွား အရိုးကြည့်ရှောင် ဆိုသည့် စကားပုံလည်း ရှိထားသည် မဟုတ်လား။ သို့တိုင် ဂျစ်တးက မတင်ရီကို ဖက်ထားဆဲတော့ ရှိနေသေး၏။ တစ်အောင့်နေမှ မတင်ရီကို မတ်တပ်ရပ်စေပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖက်ထား၏။ ပြီးတော့ ပါးကိုဆွေဲ မာ့ကာ အထပ်ထပ် အခါခါ နမ်းသည်။ ပြီးတော့ — နီထွေးဖူးအာနေသော နှုတ်ခမ်းအစုံကို အကြာကြီး စုပ်သည်။ မတင်ရီ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဂျစ်တူးခါးကို ပြန်ဖက်ထားသည်။

စောစောက ငိုက်ကနေသော လီးတန်ကြီးမှာ အရက်ရှိန်နှင့် ရမ္မက်အရှိန်ကြောင့် တဖန်နိုးကြွလာပြန်သည်။ တဖြည်းဖြည်း ထောင်မတ်လာပြန်သည်။ လီးတန်ကြီးက မတင်ရီပေါင်ကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ထိုးကော်ပင့်ထောက်သလို ဖြစ်နေရာ မတင်ရီလည်း စိတ်တွေ နိုးကြွလာ၏။

“တော် …. တော်ပါအုံး .. မောင်လေးရယ်နော် … “ အက်ကွတဲုန်ယင်သော အသံဖြင့် မတင်ရီက ပြော၏။ သည်တော့မှ ဂျစ်တူးက ဖက်ထားသောလက်ကို

ရုတ်လိုက်ပြီး လူချင်းခွာလိုက်သည်။ မတင်ရီက ခုတင်ခြေရင်းရှိ ထမီနှင့် အင်္ကျ ီကို ကုန်းကောက်နေစဉ် —

“မမ .. ခဏ ခဏနော် “ ဂျစ်တူးက ကုန်းနေသော မတင်ရီကျောပြင်ကို လက်နှင့်ဖိထားရင်း ပြော၏။ မတင်ရီကလည်း ဂျစ်တူးပြောသည့်အတိုင်း နေလိုက်သည်။ ထိုလျှပ်တပြက် အခိုက်အတွင်းမှာပင် ဂျစ်တူးက

ထောင်မတ်နေသော သူ့လီးကြီးကို အသေအချာကိုင်၍ ဖောင်းအားပြူးတစ်နေသော စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ နှစ်သွင်းလိုက်သည်။

“ဖွပ် … ဖွတ် … ဖွစ် … ဖွပ် … ဖပ် … ဖပ် “ “အိ … အိ … အင့် …. အင်း …. အင့် … အမေ့ “ အရှိန်နှင့် ဆောင်းသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ကုန်းထားသော မတင်ရီခါးမှာ အနည်းငယ် ကော့မတ်သွား၏။ မကြာခင်မှာပင် ဂျစ်တူးက သူ့လီးတန်ကြီးကို ပြန်နှုတ်လိုက်သည်။

“ဖွစ် … ဖွစ် … ဖွတ် .. ဗြစ် …. ဗြစ် … ဖွတ် “ လီးကြီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မတင်ရီ ရင်ဘတ်မှ ပင့်မပြီး ပြန်မတ်ပေးလိုက်သည်။

“အဟဲ … ဟဲ .. အဲဒါ .. အဆစ်ပေါ့ .. မမရာ “ ဆက်များ လိုးလေဦးမလားဟု တွေးပူနေရာမှ ဂျစ်တူးစကားကြောင့် အခုမှ ပြုံးနိုင်သွား၏။ ဂျစ်တူး၏ နောက်ပုံလေးကိုလည်း စိတ်ထဲက ချစ်မိသွားသည်။

“ဟွန်း .. တော်တော်ကိုကဲ နောက်ကျမှ မလိုးနိုင်ရင် ဟောဒီလိုကို ဆောင့်ချိုးပစ်လိုက်မယ် သိလား “ မတင်ရီက ဂျစ်တူးလီးတန်ကြီးကို ညာလက်နှင့် ဖမ်းဆုပ်၍ ဝက်အူရစ်သလို ညှပ်လိမ်လိုက်ပြီး ချိုးသည့်ပုံကို လုပ်ပြလိုက်၏။

“စိန်လိုက်လေ .. စိန်လိုက် “ ဂျစ်တူးကလည်း အညံ့မခံဘဲ မတင်ရီ၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကိုင်ဆွေဲ ချမွကာ ပြောသည်။ “မမ .. အဝတ်အစား ဝတ်ပါရစေကွာ “ သည်တစ်ခါတော့ ဂျစ်တူး တကယ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ မတင်ရီက ထမီကို တစ်ချက် ဖြန့်ခါပြီး ဝတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် အင်္ကျ ီဝတ်သည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် အသေအချာ ပြုပြင်၏။ ဆံပင်ကိုလည်း အသေအချာ ပြန်ထုံးသည်။ “ဟယ် … တော့ … ပူ … ပူစီမ … အဟစ် … ဟယ် “ နာရီပေါင်းများစွာ လိုးကြခံကြပြီးကာမှ ပူစီမကို သတိရမိသော အဖြစ်ကို တွေးမိကာ တခစ်ခစ်နှင့် ရယ်မောမိပါတော့သည်။

ဒီကရှေ့ ပူစီမကို အငြိမ်းစားပေးတော့မယ်။ သူ့ထက် အဆပေါင်း သိန်းသန်းကုဋေကဋာ ကောင်းလွန်းလှသော ဂျစ်တူးကို တွေ့ထားပြီးဖြစ်၏။

“ကဲ … မောင်လေး .. မမ ပြန်မယ်နော် .. ဣန္ဒြေရရ ပိပိရိရိနေ သိလား “

“ဟုတ်ကဲ့ပါ .. မမရ “ ဂျစ်တူးက မတင်ရီ၏ ထွားကား အိစက်နေသော ဖင်ဆုံကြီးကို လက်ဝါးနှင့် ညှစ်ဆုတ် ပုတ်ရိုက်၍ ကျီစယ်ရင်းပြောသည်။ ထို့နောက် .. သူမလာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ဣန္ဒြေရရ ပြန်ထွက်သွားသည်။

ဂျစ်တူးသည် ပုဆိုးကောက်ပြီး အပြာစာအုပ်များကို စီထပ်သိမ်းဆည်းကာ တဘက်တစ်ထည် ပုခုံးပေါ်တင်လျှက် ရေချိုးရန် ထွက်လာခ့ေဲ တာ့သည်။ ညနေ (၆)နာရီခန့် အချိန်လောက်တွင် ဂျစ်တူး ဦးလေးတို့ တောက ပြန်လာကြ၏။ နေ့လည်က မတင်ရီနှင့် ကာမစစ်ပွဲအပြိုင် ဆင်နွှဲနေကြသည်ဖြစ်၍ ရေချိုးပြီး ခဏအကြာတွင် ဂျစ်တူး အိပ်ပျော်သွားသည်။ တစ်ရေးနိုးသောအခါ ဂျစ်တူးတစ်ကိုယ်လုံး အားအင်တွေ ပြည့်ဝပြီး လန်းဆန်းနေသည်။ ဂျစ်တူးတစ်ယောက် သူ့ဦးလေး၏ ဆေးအရက်ကို အတော်အထင်ကြီးသွားသည်။

ဒီဆေးအရက်မျိုး သောက်ပြီး မိန်းမချလို့ကတော့ တစ်ညလုံးတောင် ချနိုင်လိမ့်မည် ထင်သည်။

“သားက .. ဒီနေ့မှ ထူးထူးဆန်းဆန်း အိပ်လို့ပါလား “

“ဟုတ်ကဲ့ … ဒေါ်ဒေါ် .. စာဖတ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားတယ် .. အဟင်း .. ဟင်း “ ဂျစ်တူး အဒေါ်က ခါတိုင်းလိုပင် ရိုးရိုးတန်းတန်း မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ့်အကြောင်းနှင့်ကိုယ် မရိုးမသား ပြုလုပ်ထားသော ဂျစ်တူးတစ်ယောက် မလုံမလဲဖြစ်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နွေး ကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်သွား၏။

“ဒေါ်ဒေါ် … ကျွန်တော် ထွန်းရီိတို့အိမ် ခဏသွားအုံးမယ် “

“အေးအေး .. မိုးတော့ မချုပ်နဲ့နော ်“

“ဟုတ်ကဲ့ပါ .. “

ဂျစ်တူးတစ်ယောက် အစီအစဉ် မရှိပါဘဲ နေ့လည်က ပြစ်မှုကြီးကြောင့် စိတ်ထဲမလုံ၍ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထွန်းရီနှင့် ဂျစ်တူးတို့က ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း၊ စီးပွားရေး အခြေအနေကြောင့် မနှစ်ကမှ ကျောင်းထွက်လိုက်သည်။ သူတို့အိမ်က ရွာအနောက်ပို်င်းမှာ ဖြစ်သည်။ ထွန်းရီတို့က အရက်ချက်ရောင်း၏။ စံချိန်မှီ အရည်အသွေးကောင်းသည့်အတွက် အနီးအပါးရွာတွေကပါ လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။

ဂျစ်တူးရောက်သွားတော့ စက်ဘီးကယ်ရီယာခုံပေါ်တွင် ဧရာမပလတ်စတစ်ပုံးကြီးတင်၍ ကြိုးနှင့်ချည်တုတ်နေသည်။ ထွန်းရီက သူ့အလုပ်နှင့်သူမို့ ဂျစ်တူးရောက်လာတာကို မသိ။

“ဟေ့ကောင်ကြီး အဲဒါ ဘယ်သွားပို့ရမှာလဲ “ ဂျစ်တူး အသံကြားမှ ထွန်းရီက —

“ဟာ .. ခွေးကောင် .. အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့ အနောက်ရွာ သွားပို့မလို့ကွ .. နေဝင်တော့မှာဆိုတော့ အဖော်ရအောင် လိုက်ခဲ့စမ်းပါကွာ .. “

“အေး .. အေး … လိုက်ခဲ့မယ် .. အဒေါ်တို့ စိတ်ပူနေမှာစိုးလို့ အိမ်ပြန်ပြောလိုက်ဦးမယ် .. တင်စရာ ရှိသေးလား .. ငါ ဘီးယူခဲ့မယ် “ “အေး .. ရှိသေးတယ် “ ဂျစ်တူး အိမ်တစ်ခေါက်ပြန်၏။ သူ့ဦးလေးနှင့် အဒေါ်ကိုပြော၍ စက်ဘီးယူပြီး ပြန်ထွက်လာသည်။ ဂျစ်တူး ဦးလေးနှင့် ထွန်းရီ အဖေတို့က ညီအကိုအရင်းလို ချစ်ခင်ကြသည်။ ဂျစ်တူးဦးလေးကလည်း မကြာမကြာ အရက်ဦးရေဝယ်လေ့ရှိသည်။ တစ်ခါဝယ်လျှင် ပုလင်း၅ဝခန့် ဖြစ်သည်။

ထိုအရက်ဦးရေနှင့် သောက်ဆေး စိမ်ဆေး အားဆေးများ ဖော်စပ်သည်။ ထို့အပြင် အရက်ချက်နည်းကိုလည်း စနစ်တကျသင်ကြားထားပြီး၊ တောထဲကတဲမှာ ချက်၏။ အရက်တော့မဟုတ်၊ သမုန်းတောရှောက်မိုး၊ ဥသျှစ် အစရှိသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်အခေါက် အရွက်တွေကို ထန်းလျက်နှင့်စိမ်ပြီး အရက်ချက်နည်းအတိုင်း ချက်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂျစ်တူးနှင့် ထွန်းရီတို့ စက်ဘီးကိုယ်စီဖြင့် အနောက်ရွာဘက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ရွာနှင့် အနောက်ရွာက (၂)မိုင်ကျော်ခန့် ဝေး၏။ နှစ်ရွာကြားတွင် သုံးရေအတွက် အသုံးပြုသည့် ဆည်ပေါက်တစ်ခုရှိသည်။

ကန်လောက်မက၊ ဆည်လောက်လည်း မကြီးသဖြင့် ဆည်ပေါက်ဟု ခေါ်ခြင်းဖြစ်၏။ တစ်နှစ်ပတ်လုံးရေ ရှိသော်လည်း ဆပ်ပြာကြမ်းပေါက်သော မြေမို့ သောက်မရ၊ နွားစာကျွေးရန်နှင့် ချိုးရေအဖြစ်သာ သုံးလို့ရသည်။ ဆည်ပေါက်နားအရောက်တွင် ရေစည်တိုက်လာသော မဝင်းခင်နှင့် တွေ့၏။ မဝင်းခင်က အသားညိုညို ၊ ခပ်တောင့်တောင့် လုံးကြီးပေါက်လှ အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အဝါညိုရောင်သမ်းပြီး စိုပြေချောမွတ်သော အသားအရေမျိုး ဖြစ်၏။ အသက်က (၂၈)နှစ်လောက် ရှိပြီမို့ ဂျစ်တူးထက် (၁၀)နှစ် ကျော်ကျော်လောက်ကြီးမည်။

နေ့လည်ကပင် သူ့လူပျိုနုနုထွတ်ထွတ်ဘဝကို မတင်ရီ စောက်ဖုတ်ကြီးလိုးပြီး ခဝါချ သိဒ္ဒိတင်ပြီးပြီမို့ စောက်ဖုတ်အကြောင်း ပူပူနွေး နွေးကြီး သိထားသော ဂျစ်တူးက စောက်ဖုတ်ပါသော မိန်းမတွေကိုကြည့်လျှင် ထောင့်ငါးရာဗို့အားဖြင့် ကြည့်မိတော့၏။ ယခင်လို ရှက်ရွံ ့ခြင်း မရှိတော့။

ခေါ်တောကုလားလို မရိုင်းသည့်တိုင် မဓာတ်၏ သဘောသဘာဝကို ကြည့်ရင်းဖြင့်ပင် ဝေဖန်ပိုင်းခြား ဖြစ်သွားသည်။ “ဟဲ့ … ထွန်းရီ နေဝင်ခါနီးမှ ဘယ်တုံး “ မဝင်းခင်က ရေစည်ကို ကျောမှီရင်း ဒူးထောင်ပေါင်ကားထိုင်လျှက် နွားမောင်နေရာမှ လှမ်းမေး၏။ ဂျစ်တူးနှင့် မေးထူးခေါ်ပြောမျှသာ ဖြစ်၍ ထွန်းရီလောက် မရင်းနှီးသဖြင့် ထွန်းရီကိုသာ နာမည်တပ်၍ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အနောက်ရွာ အရက်သွားပို့မလို့ မမ “ “ဟင်း .. နင်တို့ဟာ အခုချိန်ကြီးကျမှ “ မဝင်းခင်က မကြာခင် မှောင်ရီပျိုးတော့မည်ကို ရည်ရွယ်၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထမီကို ခပ်တိုတို ဝတ်ထားသဖြင့် ဒူးခေါင်းစပ် အောက်ပိုင်းရှိ တင်းရင်းညိုဝင်းနေသော ခြေသလုံးသားတွေကို ဂျစ်တူးက ကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်လိုက်သည်။

“ထွန်းရီရေ ည လာဖြစ်အောင် လာနော် .. လက်ဖက်သုတ်ထားမယ် “ “အင်းပါ “ မဝင်းခင်က ထွန်းရီကို ဦးတည်၍ ပြောသည်။ ပြီးတော့ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် ထွန်းရီနှင့် သူမတို့

ချိန်ဆက်ရှိထားသော အထာသင်္ကေတတွေပါ၏။ ထို မရိုးသားသော အထာသင်္ကေတများကို ကြည့်၍ မဝင်းခင်နှင့် ထွန်းရီတို့ ညိနေပုံရကြောင်း ဂျစ်တူးက ရိပ်မိလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား စကားတပြောပြောနှင့် စက်ဘီးကို ဂရုစိုက်နင်းလာကြရင်း ဂျစ်တူးက ပြောလက်စ စကားကို ဖောက်၍ — “ဟေ့ကောင် … မဝင်းခင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က မိုက်တယ်နော် … ဆော်ချင်စရာကြီး .. ပြီးတော့ မင်းကိုကြည့်တဲ့ အကြည့်က မရိုးသားဘူးဗျ .. မင်းကို အသဲအသန် ကြိုက်နေတဲ့ ပုံကြီး .. ငါ့ကိုတောင် စကားထဲ ထည့်မပြောဘူး .. ပြီးတော့ သူ့ယောကျ်ားကလဲ ရွှေတောဘက် တက်သွားတယ်ဆို .. ဟား .. မင်းအတွက် အကွက်ပဲဟေ့ .. လက်ဖက်သုတ်လဲ အုပ်ရင်း စောက်ဖုတ်ကြီးလဲ လုပ်ရင်းပေါ့ကွာ .. ဟား .. ဟား “ ဂျစ်တူး၏ မြှောက်ပင့်သံပါသော အပြောကြောင့် ထွန်းရီသဘောတွေ ကျသွားသည်။ သူ့ကိုယ်သူလည်း အထင်ကြီးသွား၏။

ထွန်းရီဆိုတဲ့ကောင်က မြှောက်ပေးလျှင် ဂွေးပေါ်အောက် ကတတ်သည့် လူမျိုး။ မဝင်းခင်နှင့် သူနှင့် ဖြစ်ကြပုံကို ကြွားချင်လာသည်။ ထွန်းရီ အသက်က ဂျစ်တူးထက် တစ်နှစ်

ကျော်ကျော်ကြီးသဖြင့် အမွှေးအတောင်စုံသည့် လူပျိုဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား။

“ဟေ့ကောင် .. ဘယ့်နှယ်လဲ တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ညိုချောကြီးဗျ .. “ ဂျစ်တူးက ထပ်ဆွသည်။ နဂိုကမှ ကြွားချင်လှသော ထွန်းရီက .. “မင်းပြောတာကမှ နောက်ကျနေသေးတယ် .. မဝင်းခင်နဲ့ ငါနဲ့ ချိန်းချိန်းတွေ့တာ အခါ ၂ဝမကတော့ဘူး .. ဟဲ .. ဟဲ “

“ဟား .. တယ်ဟုတ်ပါလား .. လုပ် .. လုပ်စမ်းပါအုံး .. ဇာတ်လမ်းလေး ပြောပြပါအုံး “

“ဟ … မင်းနဲ့မှ သိပ်မတွေ့ရပကွဲ .. ဘယ်လိုလုပ် ပြောရမှာလဲ “ ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်၏။

ကျောင်းပိတ်ကတည်းက ဂျစ်တူးတစ်ယောက် အိမ်တွင်းအောင်းပြီး အပြာစာအုပ်တွေချည်း လှိမ့်ဖတ်နေသည် ဖြစ်ရာ အခုမှ ထွန်းရီနှင့် တွေ့ကြုံခြင်း ဖြစ်သည်။ “အေး … အေး .. လုပ်ပါ … လုပ်ပါ … အခု တွေ့ပြီပဲ ဆရာရယ် … ဆရာ့ဇာတ်လမ်းလေး ပြောပြပါအုံး “ ဂျစ်တူး တကယ် သိချင်ပါသည်။ သူ့မှာတော့ ဒီနေ့ကျမှသာ မိန်းမစောက်ဖုတ်ကို လိုးဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ အခု ထွန်းရီက သူနှင့် မဝင်းခင်တို့ ချိန်းချိန်းတွေ့ကာ အခါ၂၀ မကတော့ဘူးဆိုတော့ ဒီအချက်မှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာသွား၏။

အိမ်ချင်းကလည်း ကပ်လျှက် မလုံမခြုံ စည်းရိုးသာ ခြားထားသဖြင့် ထွန်းရီပြောတာ လုံးဝ ဖြစ်နို်င်သည်။ ပြီးတော့ — မဝင်းခင် ယောကျ်ားက အရက်သမား။ ထွန်းရီက ဘာစကားမှ မပြောဘဲ စက်ဘီးကိုသာ သဲကြီးမဲကြီး နင်းနေသဖြင့် — “ဟေ့ကောင် .. ပြောလေကွာ .. အချင်းချင်း စျေးကိုင် မနေနဲ့ “ ဂျစ်တူးက အမြင်ကပ်လာသဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် ပြောလိုက်သည်။

“အေးပါဟ .. ချီးမှပဲ .. ရှေ့လဲကြည့်အုံး သူများရွာပေါက် ရောက်နေပြီ .. အပြန်ကျမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြမယ် “ “အိုကေ .. အိုကေ “ နှစ်ယောက်သား အရက်ပုံးတွေ အပ်ပြီး၊ စက်ဘီးကို ခပ်သုတ်သုတ် နင်းလာကြရာ ရွာအနီးသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ရွာအဝင်ပေါက်နှင့် မနီးမဝေးရှိ ကုက္ကိုပင်ကြီး အောက်တွင် ခေတ္တနားလိုက်ကြသည်။

“ဟေ့ကောင် ပြောတော့  “ ဂျစ်တူးက ကွပ်ပြစ်ပေါ် ထိုင်မိလျှင်ပဲ လောဆော်တော့၏။

“အင်း .. အခါ ၂ဝဆိုတော့ ဘယ်ကစပြောရပါ့ “ “ပထမဆုံး စဖြစ်ပုံကို ပြောပြကွာ “

“အေး .. အေး .. သူနဲ့ငါနဲ့ သူ့အမေ ဒေါ်လှကြည် သေလို့ သဂြိုလ်တဲ့နေ့ကစပြီး ဖြစ်တာပကွဲာ .. (၀ါ) စလိုးကြတာပေါ့ကွာ .. ဟား .. ဟား “ “မအေလိုးနှယ်ဗျာ  (၀ါ)တွေ ဘာတွေနဲ့ လျှာရှည်လိုက်တာ “ ဂျစ်တူးက တကယ်ပင် စိတ်တိုလာ၍ ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ် ဆဲထည့်လိုက်သည်။ “အေး … အေး … ဒီလို … ဒီလို “။…ပြီးပါပြီ

The post “ဟွန့် .. လွန်လှပါလား မမ ချစ်လင်လေးရယ် “ appeared first on kevin media.

မြန်မာပြည်သူတွေနဲ့ တိုင်းရင်းသားတော်လှန်ရေးအဖွဲ့တွေအတွက် အခမဲ့အင်တာနက်ရရှိနိုင်ရေးအတွက် နည်းလမ်းတွေနဲ့ နည်းစနစ်များပံ့ပိုးပေးဖို့  ဂြိုလ်တုအင်တာနက်(Starlink)တည်ထောင်သူ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် အီလွန်မတ်စ် Elon Musk ကို မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာအထူးအကြံပေးကောင်စီ(SAC-M)မှ မစ္စယန်ဟီးလီက တိုက်တွန်းတောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။

SpaceX ကုမ္ပဏီဟာ ကမ္ဘာအနှံ့ သုံးစွဲလို့ရတဲ့ Starlink ဂြိုဟ်တုအင်တာနက်ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေတဲ့ ကုမ္ပဏီလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

အီလွန်မတ်စ် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ X(Twitter)လူမှုကွန်ရက်မှတဆင့် ယန်ဟီးလီက တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မြန်မာစစ်အာဏာရှင်ဟာ နိုင်ငံသားတွေကို အင်တာနက်ဖြတ်နေတဲ့အတွက် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို  ကမ္ဘာက သိရဖို့ အရမ်းခက်ခဲနေတယ်လို့ ကုလသမဂ္ဂရဲ့ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေး ကိုယ်စားလှယ်ဟောင်း မစ္စယန်ဟီးလီက ထောက်ပြထားပါတယ်။

အင်တာနက်အခက်အခဲကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်းက ပြည်သူတွေဟာ စစ်တပ်က လေကြောင်းတိုက်ခိုက်လာတော့မယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း သတိမပေးနိုင်သလို မိသားစုဝင်တွေ ဘယ်ရောက်နေသလဲဆိုတာ မသိနိုင် ဖြစ်နေရတယ်လို့ ယန်ဟီးလီက X လူမှုကွန်ရက်မှာ ရေးသားထားပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးအနေနဲ့လည်း တရားမဝင်မြန်မာစစ်ကောင်စီက စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်ကျူးလွန်တဲ့ ကြီးလေးတဲ့ရာဇဝတ်မှုတွေကို ဘာတွေ ဘယ်လို ကျူးလွန်နေသလဲဆိုတာ သိဖို့လိုအပ်ပါတယ်လို့ သူကဆိုပါတယ်။

အာဏာသိမ်းစစ်ကောင်စီက မကြာသေးမီကပြဌာန်းလိုက်တဲ့ စစ်မှုမထမ်းမနေရဥပဒေမှာ မြန်မာလူငယ်အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးအားလုံးအပေါ် ချမှတ်လိုက်တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကျင့်သုံးမှုဟာ ဥပမာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယန်ဟီးလီရေးသားထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် နေ့စဉ် မြေပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာကသိအောင် မြန်မာပြည်သူတွေ ချပြနိုင်ဖို့ လိုတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

မြန်မာစစ်တပ်က ပိတ်ချလို့မရတဲ့ အင်တာနက်ကို အခမဲ့ရရှိနိုင်ရင် မြန်မာပြည်သူတွေအတွက် အမှန်တကယ် အကူအညီရမှာ ဖြစ်လို့ စဉ်းစားစီမံပေးဖို့ X လူမှုကွန်ရက်ကို ဝယ်ယူထားသူလည်း ဖြစ်တဲ့ အီလွန်မက်စ်ကို တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။

မြန်မာပြည်သူတွေကို အင်တာနက် အခမဲ့ စီစဉ်ပေးတာဟာ လပေါ် သွားတာထက် ဈေးသက်သာပါတယ်လို့လည်း ရေးသားထားပါသေးတယ်။

လွတ်လပ်စွာထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်လှုပ်ရှားရေးအဖွဲ့ AThan(အသံ)ရဲ့  မတ်လ ၅ ရက်ထုတ်အစီရင်ခံစာအရ မြန်မာနိုင်ငံတဝန်း ဖုန်းလိုင်းနဲ့  အင်တာနက် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရတဲ့ မြို့နယ်ပေါင်း၈၀ ကျော်ရှိပြီးစစ်ကိုင်းတိုင်းက ၂၇ မြို့နယ်အထိ ဖုန်းလိုင်း သို့မဟုတ် အင်တာနက် ဖြတ်တောက်ခံထားရမှု အများဆုံးဖြစ်ကာ ရက္ခိုင်ပြည်နယ်မှာလည်း ၁၇ မြို့နယ်စလုံး ဖုန်းလိုင်း၊ အင်တာနက်လိုင်း ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါ့အပြင် မြန်မာနိုင်ငံက ဆိုးရွားပြင်းထန်လာနေတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကုလသမဂ္ဂ လူ့အခွင့်အရေးကောင်စီအနေနဲ့ မဖြစ်မနေ တုံ့ပြန် အရေးယူရမယ်လို့လည်း မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအကြံပေးကောင်စီ (SAC-M) က မတ်လ ၁၅ ရက်နေ့က ကြေညာချက်ထုတ် တောင်းဆိုထားပါတယ်။

SAC-M ကို မြန်မာနိုင်ငံလူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ကုလအထူးကိုယ်စားလှယ်ဟောင်း မစ္စယန်ဟီးလီ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဆိုင်ရာ လွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ယန္တရား (IIMM ) ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း မာဇူကီဒါရုစမန်၊ IIMM အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း ခရစ္စဆီဒေါ့တီ တို့နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။

ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ် အန်တိုနီယို ဂူတားရက်စ်ကလည်း ကုလရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ဦးအနေနဲ့ မြန်မာပြည်သူတွေအတွက် သူ့ရဲ့ တာဝန်ရှိမှုကို ဥပေက္ခာပြုထားတယ်လို့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် အောက်တိုဘာလကထုတ်ပြန်တဲ့ ကြေညာချက်ထဲမှာ SAC-M ဝေဖန်ထောက်ပြထားပါတယ်။

Zawgyi

ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ အခမဲ့အင္တာနက္ပံ့ပိုးေပးရန္ အီလြန္မတ္စ္ကို ယန္ဟီးလီ ေတာင္းဆို

ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕ေတြအတြက္ အခမဲ့အင္တာနက္ရရွိႏိုင္ေရးအတြက္ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ နည္းစနစ္မ်ားပံ့ပိုးေပးဖို႔ ၿဂိဳလ္တုအင္တာနက္(Starlink)တည္ေထာင္သူ ကမာၻ႔အခ်မ္းသာဆုံးပုဂၢိဳလ္ အီလြန္မတ္စ္ Elon Musk ကို ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာအထူးအႀကံေပးေကာင္စီ(SAC-M)မွ မစၥယန္ဟီးလီက တိုက္တြန္းေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။
SpaceX ကုမၸဏီဟာ ကမာၻအႏွံ႔ သုံးစြဲလို႔ရတဲ့ Starlink ၿဂိဳဟ္တုအင္တာနက္ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးေနတဲ့ ကုမၸဏီလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
အီလြန္မတ္စ္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ X(Twitter)လူမႈကြန္ရက္မွတဆင့္ ယန္ဟီးလီက တိုက္တြန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ဟာ ႏိုင္ငံသားေတြကို အင္တာနက္ျဖတ္ေနတဲ့အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို ကမာၻက သိရဖို႔ အရမ္းခက္ခဲေနတယ္လို႔ ကုလသမဂၢရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ေဟာင္း မစၥယန္ဟီးလီက ေထာက္ျပထားပါတယ္။
အင္တာနက္အခက္အခဲေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက ျပည္သူေတြဟာ စစ္တပ္က ေလေၾကာင္းတိုက္ခိုက္လာေတာ့မယ္ဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္း သတိမေပးႏိုင္သလို မိသားစုဝင္ေတြ ဘယ္ေရာက္ေနသလဲဆိုတာ မသိႏိုင္ ျဖစ္ေနရတယ္လို႔ ယန္ဟီးလီက X လူမႈကြန္ရက္မွာ ေရးသားထားပါတယ္။
ကမာၻႀကီးအေနနဲ႔လည္း တရားမဝင္ျမန္မာစစ္ေကာင္စီက စစ္ရာဇဝတ္မႈေတြနဲ႔ လူသားမ်ိဳးႏြယ္အေပၚက်ဴးလြန္တဲ့ ႀကီးေလးတဲ့ရာဇဝတ္မႈေတြကို ဘာေတြ ဘယ္လို က်ဴးလြန္ေနသလဲဆိုတာ သိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္လို႔ သူကဆိုပါတယ္။
အာဏာသိမ္းစစ္ေကာင္စီက မၾကာေသးမီကျပဌာန္းလိုက္တဲ့ စစ္မႈမထမ္းမေနရဥပေဒမွာ ျမန္မာလူငယ္အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးအားလုံးအေပၚ ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြက်င့္သုံးမႈဟာ ဥပမာတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ယန္ဟီးလီေရးသားထားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ေျမျပင္မွာ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကမာၻကသိေအာင္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ခ်ျပႏိုင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ျမန္မာစစ္တပ္က ပိတ္ခ်လို႔မရတဲ့ အင္တာနက္ကို အခမဲ့ရရွိႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ အမွန္တကယ္ အကူအညီရမွာ ျဖစ္လို႔ စဥ္းစားစီမံေပးဖို႔ X လူမႈကြန္ရက္ကို ဝယ္ယူထားသူလည္း ျဖစ္တဲ့ အီလြန္မက္စ္ကို တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္သူေတြကို အင္တာနက္ အခမဲ့ စီစဥ္ေပးတာဟာ လေပၚ သြားတာထက္ ေဈးသက္သာပါတယ္လို႔လည္း ေရးသားထားပါေသးတယ္။
လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္လႈပ္ရွားေရးအဖြဲ႕ AThan(အသံ)ရဲ႕ မတ္လ ၅ ရက္ထုတ္အစီရင္ခံစာအရ ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း ဖုန္းလိုင္းနဲ႔ အင္တာနက္ ျဖတ္ေတာက္ခံခဲ့ရတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း၈၀ ေက်ာ္ရွိၿပီးစစ္ကိုင္းတိုင္းက ၂၇ ၿမိဳ႕နယ္အထိ ဖုန္းလိုင္း သို႔မဟုတ္ အင္တာနက္ ျဖတ္ေတာက္ခံထားရမႈ အမ်ားဆုံးျဖစ္ကာ ရကၡိဳင္ျပည္နယ္မွာလည္း ၁၇ ၿမိဳ႕နယ္စလုံး ဖုန္းလိုင္း၊ အင္တာနက္လိုင္း ျဖတ္ေတာက္ခံခဲ့ရေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဆိုး႐ြားျပင္းထန္လာေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီအေနနဲ႔ မျဖစ္မေန တုံ႔ျပန္ အေရးယူရမယ္လို႔လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးေကာင္စီ (SAC-M) က မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔က ေၾကညာခ်က္ထုတ္ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။
SAC-M ကို ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ကုလအထူးကိုယ္စားလွယ္ေဟာင္း မစၥယန္ဟီးလီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္ေသာ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈ ယႏၲရား (IIMM ) ဥကၠ႒ေဟာင္း မာဇူကီဒါ႐ုစမန္၊ IIMM အဖြဲ႕ဝင္ေဟာင္း ခရစၥဆီေဒါ့တီ တို႔နဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတာပါ။
ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ အန္တိုနီယို ဂူတားရက္စ္ကလည္း ကုလရဲ႕ အႀကီးအကဲ တစ္ဦးအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ သူ႔ရဲ႕ တာဝန္ရွိမႈကို ဥေပကၡာျပဳထားတယ္လို႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလကထုတ္ျပန္တဲ့ ေၾကညာခ်က္ထဲမွာ SAC-M ေဝဖန္ေထာက္ျပထားပါတယ္။

The post မြန်မာပြည်သူများအတွက် အခမဲ့အင်တာနက်ပံ့ပိုးပေးရန် အီလွန်မတ်စ်ကို ယန်ဟီးလီ တောင်းဆို appeared first on kevin media.

ကျွန်တော်နဲ့ အန်တီ စမ်းမြ တို့ ခိုးစားတာ ၃ နှစ်လောက် ရှိပြီးတဲ့ အချိန်မှာတော့ နှစ်ဦးသဘောတူ လက်ထပ်လိုက်ကြပါတယ်။ လက်ထပ်ကြတော့ ကျွန်တော့် အသက်က ၂၄ နှစ်၊ အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြက ၄၆ နှစ် ရှိပါပြီ ။ သည်တော့ သူနဲ့ ကျွန်တော်က အသက် ၂၀ ကျော်လောက် ကွာတယ်ပေါ့။

ပြီးတော့ အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့သား ဇော်ထွေး က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း အရင်းကြီးပါ။ ဟာ သည်လိုဆို မင်းက ကိုယ့်သူငယ်ချင်း အမေကို ပြန်လိုးတဲ့ အကောင်ပေါ့ မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ ၊ ဘာညာပြောရင်လည်း ခံရမှာပဲ၊ မဖြစ်ချင်လည်း မဖြစ်လို့မှ မရတာလေ ။ အခုတော့ ဒီကောင်က ကျွန်တော့် မယားပါသား ဖြစ်နေပြီ။

ဒီကောင့်အဖေ အန်တီစမ်းမြ လင်ကလည်း ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်က ဓားထိုးခံရလို့ လျှောသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဘဲကြီး မသေခင်ကတည်းက အန်တီ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ အန်တီဒေါ်စမ်းမြ ငြိတာကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အနေနီးတာရယ် နှစ်ယောက်သား သံယောဇဉ် ရှိတာရယ်ကြောင့်ပါ။ အသေးစိတ်ကတော့ နောက်ပိုင်း ပြောပြပါ့မယ်ဗျာ။

အရင်ဆုံး ကျွန်တော့် နာမည်ကို ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့် နာမည်က ရန်နောင် ပါ။ ဇော်ထွေးနဲ့ ကျွန်တော်က သက်တူရွယ်တူ ဟိုး ၆ တန်းနှစ်လောက် ကတည်းကနေ လည်ပင်းဖက် ပေါင်းလာတဲ့ ကောင်တွေဆိုတော့ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်က အူမချေး ခါးမကျန် သိကြတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က တပူးပူး တတွဲတွဲပဲဗျ။ တစ်ယောက်စိတ် တစ်ယောက်သိတယ်။ ရင်ဘက်ချင်းနီးတယ် ပြောရမလားပဲ။ အကြိုက်ချင်းလည်း တူတယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုက အဆင်မပြေပေမယ့်လည်း ဒီကောင်ကတော့ အဆင်ပြေတယ် ပြောရမလားပဲ။ သူ့အဖေ ဦးကျော်ဆန်းက ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ တွဲဖက်ဒါရိုက်တာ၊ သူ့အမေ ဒေါ်စမ်းမြက ရပ်ကွက်ထဲ ငွေတိုးချေးတယ်။ ဒီတော့ နေနိုင် စားနိုင် သောက်နိုင်ထဲကပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်တွေ မိသားစုက ဟိတ်ဟန်မရှိဘူး ပြောရမလားပဲ။ ကြွားဝါတာတွေလည်း မရှိဘူး။ သိုသိုကုပ်ကုပ်နဲ့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေကြတယ်။

ဘယ်…. သူတို့ နေရာမပြောနဲ့ သူတို့လောက်တောင် ဝင်ငွေ မကောင်းတဲ့ သူတွေတောင် ကားတွေဘာတွေ တိုက်တွေဘာတွေနဲ့ ဖြစ်နေကြတာလေ။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်တွေ မိသားစုကတော့ သူလိုကိုယ်လို သာမန်ပဲ နေတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့လည်း အဆက်ဟပ်တည့်တယ်။

ဇော်ထွေးကလည်း အဲ့ကတည်းက ကျွန်တော့်အပြင် အခြားအပေါင်းအသင်းက များများစားစားရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အနေအေး၊ သူလည်း အနေအေးတဲ့ဟာကို ဘယ်လို ပေါင်းမိသွားလဲတော့ မသိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဇော်ထွေးက ပေါင်းလို့သင်းလို့ကောင်းတဲ့ ဘော်ဒါကောင်း တစ်ယောက်ဆိုတာ အဲ့ကတည်းက သိခဲ့ရတယ်။

ပြီးတော့ ဒီကောင့်အမေ အန်တီဒေါ်စမ်းမြကလည်း ကျွန်တော့်ကိုဆို တော်တော်ချစ်တယ် ပြောရမလားပဲ။ သားလေး သားလေးနဲ့ ပါးစပ်က မချဘူး။ ကျွန်တော်လာရင် ထမင်းကျွေး၊ မုန့်ကျွေးပြီးမှ အမြဲပြန်ပြန်လွှတ်တယ်။ မိသားစုလို ပြောရမလားပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့တုန်းက ဇော်ထွေး သူ့အိမ်မှာ PS2 ဝယ်ထားတော့ ကျောင်းပိတ်ရင် အမြဲသွားသွားဆော့ဖြစ်တယ်။ အန်တီ ဒေါ် စမ်းမြကလည်း သဘောကောင်းမှ ကောင်းဆိုတော့ အဆင်ပြေတာပေါ့။

အဲ့တုန်းကတော့ ဒေါ်စမ်းမြကို အခုလို လိုးရဖို့ နေနေသာသာ မှန်းတောင် မမှန်းဖြစ်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲ့ကတည်းက ဒေါ်စမ်းမြက ဖင်ကြီးရင်ချီဆိုတာ အသေအချာပါ။ အဲ ဇော်ထွေးအဖေ ဦးကျော်ဆန်းနဲ့ကတော့ သိပ်မဆုံဖြစ်ပါဘူး။ သွားသွားလည်တာက နေ့လည်နဲ့ ညနေလောက်ဆိုတော့ တော်ရုံ မဆုံဖြစ်ဘူး။ အလုပ်ပိတ်ရက်လောက်ပဲ တွေ့ဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့ တွေ့လည်း မေးထူးခေါ်ပြောလောက်ပါပဲ။ ပြီးတော့ သူ့အဖေ ဦးကျော်ဆန်း အလုပ်က ခရီးအမြဲထွက်ရတော့ အိမ်မှာ သိပ်မတွေ့ဖြစ်တာလို့ ဇော်ထွေးက ပြောဖူးတယ်။

ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို တွဲဘောအဖြစ် တစ်ကျောင်းလုံးက မြင်လာတဲ့အထိ ဒီကောင်နဲ့ကျွန်တော် အတွဲများခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီကောင်က စာတော်တယ် ဉာဏ်လည်းကောင်းတယ်။ စာသိပ်ကျက်တာ အသဲအသန် ကြိုးစားတာမျိုး သိပ်မတွေ့ရပေမယ့် လစဉ် စာမေးပွဲတိုင်း အမှတ်ကောင်းတယ်၊ အဆင့်ကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့တော့ ဆီနဲ့ ရေလိုပေါ့။

ကျွန်တော်ကတော့ အိမ်က အဆင်မပြေတာကို အကြောင်းပြပြီး မကြိုးစာတာလည်းပါတယ်။ ဉာဏ်ထိုင်းတာလည်း ပါတယ် ပြောရမလားပဲ ရှေ့ကျက် နောက်မေ့ပေါ့။ တကယ်က စာကို စိတ်မဝင်စားတာလည်း ပါမယ်ထင်ပါတယ်။ ဒီတော့ စာမေးပွဲဆို ဒီကောင့်ဆီက ခိုးချတော့တာပေါ့။ ဒီကောင်နဲ့ တစ်ခုံတည်း မထိုင်ရရင်လည်း ရအောင်ကူးတယ်။ အဆင်မပြေရင်တော့ ကျပေါ့။

ဒီကောင်ကလည်း ဒီနေရာမှာ တိကျတယ် ပြောရမလားပဲ။ စာပြရင်တောင် အောင်မှတ်လောက်ပဲ ပြတယ်။ စာလည်း ခဏခဏ ကျက်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော့်ကို စာပြတာ ဘာညာဆိုပြီး သြဝါဒ ခြွေရင်တော့ အဆိုးဆုံးပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ ကောင်ကလည်း ဒီကောင်ဘယ်လောက် ဆရာလုပ်လုပ် အပြစ် မမြင်ပါဘူး။ ပြန်တောင် စနောက်သေးတယ်။

ဒီကောင်ကလည်း ပြောတာပြောတာပါ။ ကောင်းစေချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်လေ။ ပြီးတော့ ဒီကောင်လည်း ကျွန်တော့်ကို မနာလိုတဲ့စိတ်၊ အနိုင်ယူတဲ့စိတ် မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် အသိဆုံးပါ။ မုန့်နှစ်ခုရှိရင် တစ်ခုစီ အတူတူ ခွဲစားတယ် ၊ ရန်ဖြစ်ရင် အတူတူ ဖြစ်တယ် ၊ တိုင်ပင်စရာရှိရင် အတူတူ တိုင်ပင်တယ်၊ ကျောင်းပြေးရင် အတူတူ ပြေးတယ်၊ ရေတူတူကူးတယ်၊ ဘာလုပ်လုပ် ဘာကိုင်ကိုင် ရင်ဘက်ချင်းတူခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ ၁၀ တန်းနှစ်ထဲရောက်တော့ ကျွန်တော့် မိဘတွေ ရောဂါတစ်ခုစီနဲ့ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဆုံးသွားတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော်လည်း ကျောင်းထွက်လိုက်ရတော့တာပေါ့။ ကျွန်တော် ကျောင်းထွက်လိုက်လို့ အစ်ကိုတွေရော ဆရာတွေရော အိမ်နီးနားချင်းတွေရော ဆူကြတယ်။ အစ်ကိုတွေကလည်း သူတို့အလုပ်လုပ်နေတာ အဆင်ပြေရဲ့သားနဲ့ ကျွန်တော် အခုလို ကျောင်းထွက်တာကို မကျေနပ်ကြဘူး။

ကျွန်တော်ကတော့ ပညာရေးကို စိတ်မပါတော့ဘူး ကိုယ့်ထမင်းကိုပဲ ရှာစားချင်တော့တယ်လို့လည်း ပြောရတာပေါ့။ ကြာတော့လည်း အားလုံး အဆင်ပြေသွားတယ် ပြောရမလားပဲ၊ သနားတဲ့သူတွေ ၊ အားမရတဲ့သူတွေလည်း ကိုယ့်ထမင်းကိုယ် ရှာစားနေကြပြီ ၊ ချီးမွမ်းခုနှစ်ရက် ကဲ့ရဲ့ ခုနှစ်ရက်ပေါ့ သိတယ်မလား။

အဲ မပြီးသေးတာကတော့ ဇော်ထွေးပါ။ ဇော်ထွေးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကို အဲ့အချိန်ကစလို့ တစ်နှစ်လုံး စကားမပြောတော့ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အစက ဒီကောင် ခဏစိတ်ကွက်တာ နေမှာပါလို့ ထင်လိုက်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်က အတည်ကြီး ဖြစ်သွားတော့ နှစ်ကောင်သား ထိုးကြသေးတယ်။

……………………………………………….

အခန်း ( ၂ )

အဲ့လိုထိုးကြရင်းနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဒီကောင့်ကို မထိုးရက်တော့လို့ သူထိုးသမျှ ငြိမ်ခံနေလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှစ်ကောင်သား အဲ့တစ်နှစ်လုံး စကားမပြောကြတော့ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အစ်ကိုတစ်ယောက်ရဲ့ အဲကွန်းပြင်ဆိုင်မှာ အကူဝင်လုပ်ဖြစ်တယ်။ ပညာသင် ထမင်းကျွေးပေါ့။ တစ်လတစ်ခါ မုန့်ဖိုးလေး ပေးတာကိုတော့ နဲနဲပါးပါးသုံးပြီး ကျန်တာကို စုဘူးနဲ့ စုထားလိုက်တယ်။

ဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့ကြ ဒီကောင် ဇော်ထွေး ကျွန်တော့်အိမ် ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို လာတောင်းပန်တယ်။ သူမှားသွားတယ် ဘာညာပေါ့။ အဲ့နေ့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့ ကတည်းက သူမှားသွားတာ သိပေမယ့် စာမေးပွဲရှိနေလို့ မလာဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ ပြီးတော့ စာလည်း ကြိုးစားနေရလို့တဲ့လေ။ အဲ့တာ သူအခု ဂုဏ်ထူးနှစ်ခုနဲ့ အောင်လို့ လာပြောတာတဲ့။

ကျွန်တော်လည်း ဒီကောင်လာပြောမှ ဒီနေ့ ဆယ်တန်း အောင်စာရင်းတွေတောင် ထွက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတာပေါ့။ လုပ်ငန်းခွင်ထဲပဲ ပိတ်မိနေတော့ ကျောင်းနဲ့ အဆက်ပြတ်နေတာ ကြာပြီလေ။ ပြီးတော့ ဒီကောင်နဲ့လည်း မတွေ့တာ ကြာပြီ။

အခု ဒီလိုဖြစ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ဝမ်းသာရတာပေါ့ဗျာ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဘော်ဒါအရင်းကြီး အခုလို အောင်တော့ တကယ့်ကို ရင်ထဲကနေ နှစ်နှစ်ကာကာနဲ့ ဝမ်းသာမိခဲ့တယ်။ အခုလို လာမပြောခင်က စိတ်ဆိုးနေတာတွေတောင် ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိဘူး။ အဲ့တာနဲ့ ဒီကောင်က တစ်ခုခု သွားစားမယ်ဆိုလို့ နှစ်ကောင်သား လည်ပင်းဖက် ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။ လမ်းတစ်ဝက်အရောက် ဒီကောင်က စကားစတယ်။ ငါတောင်းပန်ပါတယ်တဲ့လေ…။

သည်လိုနဲ့ ရက်တွေ လတွေ တရွေ့ရွေ့နဲ့ ပြောင်းလာခဲ့တယ်။ ဇော်ထွေးလည်း ဘူမိဗေဒ မေဂျာနဲ့ တက္ကသိုလ်မှာ တက်နေသလို၊ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်အစ်ကိုတွေ ဝပ်ရှော့မှာ လုပ်နေရပြီပေါ့။ နှစ်ယောက်လုံး ကိုယ်စီအလုပ် ရှိပေမယ့် ညနေဘက်တိုင်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တော့ ထိုင်ဖြစ်ကြတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးထိုင် စော်လေးငေးပေါ့။

အဲ ဒီကောင်ကတော့ စော်ကြည်တယ် ပြောရမလား။ ၈ တန်းလောက် ကတည်းက စော်တွေ ထည်လဲတွဲတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်မှ မမြဲဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒါကျ ဒီကောင်နဲ့ မတူဘူး။ လိုက်သမျှစော် အငြင်းခံရလိုက်၊ လင်နောက် လိုက်သွားတာနဲ့ ဆိုပါတော့။ အချစ်ရေးမှာ ဒီလို ကံမကောင်းခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ကံက ဒီကောင့်အမေနဲ့ကျ လုံဝကို ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်နဲ့ ဒေါ်စမ်းမြ စပြီး ချစ်ကြိုးသွယ်ခဲ့မိတာက ဒီလိုပါ။ ကျွန်တော်လည်း အစက ဇော်ထွေးမျက်နှာနဲ့ သွားရာကနေ နောက်တော့ အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာ သွားဖြစ်လာတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ပိုပြီးရင်းနှီးပြီး လိုးရတဲ့ အခြေအနေအထိ ဖြစ်လာတာက ဇော်ထွေးကြောင့်ပဲဆိုရင် မမှားဘူးဗျ။

ဘာလို့ဆို ဇော်ထွေးက ကျွန်တော့်လို ကလေကချေ မဟုတ်ပဲ တက္ကသိုလ်တက်နေတာဆိုတော့ တစ်ပက်မှာ ငါးရက်လောက်က ကျောင်းသွားရတယ်။ ပြီးတော့ သူယူတဲ့ မေဂျာက ဘူမိဗေဒဆိုတော့ ကျောက်တွေ ဘာတွေ လေ့လာရတဲ့ ခရီးက ခဏခဏ ထွက်ရတယ်။ Field ဆင်းတယ်ပေါ့ ၊ တစ်ခါသွားရင် တစ်လ အနည်းဆုံး ကြာတက်တယ် ။ ဒီတော့ ကျွန်တော့်အတွက် ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ခဏခဏဆုံဖို့ ဖြစ်စေခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့ မမှားဘူး ပြောရမှာပေါ့။

ဇော်ထွေးကလည်း သူခရီးထွက်ပြီဆိုရင် သူ့အမေကို သွားသွားကြည့်ဖို့ အမြဲမှာမှာသွားတတ်တယ်။ သူ့အဖေ အကြောင်းလည်းသိတော့ ကျွန်တော့်နဲ့ပဲ စိတ်ချတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကလည်း ဟန်ကိုယ်ဖို့ ဖြစ်အောင် အလုပ်အားရင် သွားပေးမယ် ဘာမယ်နဲ့ ပြောရတာပေါ့။ အမှန်တော့ နေ့တိုင်း ရောက်ဖြစ်တယ် ပြောရမလားပဲ။ အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာသွားပြီး ဂွင်ဖန်ရတာပေါ့။

လက်ခုပ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်တီးမှ မြည်တယ် ဆိုသလိုပဲ ဒေါ်စမ်းမြဘက်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ သူ့သားသူငယ်ချင်းမို့လို့သာ အလွန်အကျွံ မဖြစ်အောင် ထိန်းနေပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲလည်း ကျွန်တော့်လိုမျိုးတွေ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် အတပ်ပြောနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောလို့ရှိရင် အနှောင့်အသွား မလွတ်တာတွေ ထည့်ထည့်ပြောတာတို့၊ ဟင်းအမျိုးမျိုး ချက်ကျွေးတာတို့၊ အမြဲတမ်း အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာ သူ့ဆီလာလာ တွေ့ခိုင်းတာမျိုးတို့၊ သိတယ်မလား အထာတွေ ပေးလာတယ်လို့ ပြောရမယ်ဗျ။ နှစ်ယောက်သား ရင်ခုန်သံတွေက ပိုမို ခိုင်မာလာတယ် ပြောရမလားပဲ။

ဒေါ်စမ်းမြကို အမျိုးမျိုး ဂွင်းမှန်းထုနေရတဲ့ ဘဝကနေ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကြိုးစားရင် ရမယ်လို့ ထင်လာမိတယ်။ အစကတည်းက မိသားစုလို ဖြစ်နေတော့ ဝင်ရထွက်ရတာက အဆင်ပြေတယ်။ ဒေါ်စမ်းမြကလည်း ဘာမှမပြောဘူး။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျွန်တော့်အပေါ် ယိုင်နေပြီဆိုတာ သိသာတယ်။ ညဘက် သူ့ယောကျာ်း ပြန်မလာချိန်အထိ စကားတွေဘာတွေ ပြောကြတယ်။ ဟင်းတွေဘာတွေ ချက်ကျွေးတယ်။ အဲ့လိုကစလို့ ဘွားတော်ဆီက ရင်ဖွင့်ချင်တဲ့ အရိပ်ယောင်တွေ တွေ့လာရတယ်။ သူ့ဘဝက အထီးကျန်လွန်းတယ်၊ အိမ်ထောင်ရေးက အဆင်မပြေပါဘူး၊ ဘာညာတွေ ရိုက်မစစ်ရဘဲ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အန်လာတယ်။

ဒီတော့ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း သူ့ကို စိတ်ပါလာအောင် အညှီအဟောက်တွေ အတို့အထိလေးတွေနဲ့ ပြောပေးရတာပေါ့။ စကား အသွားအလာတော့ ဂရုစိုက်ရတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရက်တွေ လတွေ ကြာလာတော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြား သံယောဇဉ် တွေ ပိုမိုခိုင်မာလာကြတယ်။

တစ်နေ့တော့ ကျွန်တော်လည်း ဖွင့်ပြောမယ်ဆိုပြီး အရက်တွေ အမူးသောက်ရင်း သူ့ဆီသွားတော့ ဟိုလည်းရောက်ရော ဘာတွေဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ညသန်းခေါင်ကျော်လောက် ရုတ်တရက်ကြီး နိုးလာလို့ ကြည့်လိုက်တော့ အခန်းတစ်ခုရဲ့ ကုတင်တစ်လုံးပေါ် ရောက်နေတာ တွေ့ရတယ်။

ဒီကြားထဲ ပေါင်ကြားက စိုစိစိ ဖြစ်လာလို့ အားယူထပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အားပါးပါး ကျွန်တော့်လီးကို အားရပါးရ ကိုင်စုပ်ပေးနေတဲ့ ဒေါ်စမ်းမြကို တွေ့ရတယ်။ အစကတော့ ကျွန်တော်လည်း ကြောင်နေသေးတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ချော်လဲရော်ထိုင် အကွက်နဲ့ အမုန်းဆွဲ ဗုံးကြဲရတော့တာပေါ့။

အဲ့ညက သူ့လင် အပြင်က ပြန်လာပြီးပြီချင်း အိပ်ခန်းထဲမှာ မူးပြီးအိပ်ပျော်နေတုန်း ကျွန်တော်ရောက်လာတာတဲ့။ ဒါပေမယ့် စကားမေးတောင် မရအောင် မူးနေတဲ့ ကျွန်တော်က သူ့ကိုလည်းမြင်ရော လဲထိုးကျပြီး အန်တော့တာပဲတဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော့် တစ်ကိုယ်လုံး ပေကျံနေသမျှကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရင်း သူ့သား အဝတ်အစား ပုဆိုးနဲ့ အကျီတွေ လဲပေးလိုက်ရတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ မြန်မာကားတွေထဲကလို အခန်းထဲရောက်အောင် တွဲခေါ်လာပေးရတယ်ဆိုပဲ။

……………………………………………..

အခန်း ( ၃ )

အခန်းက သူ့သား ဇော်ထွေး အခန်းပါ။ ကျွန်တော်လည်း ဘာကိုမှ သတိမရဘဲ မူးမူးရူးရူးနဲ့ လျှောက်အော်နေလို့ မနည်းထိန်းထားပြီး အဝတ်အစား လဲပေးတုန်း ကျွန်တော့်လီးကို မြင်သွားတော့ သူရင်တွေဘာတွေ ခုန်မိသွားတယ် ဆိုလားပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ပါးစပ်ကနေ ဗလုံးဗထွေးနဲ့ ရွတ်နေတဲ့ စကားတွေထဲ မစမ်းမြကို ချစ်တယ်၊ ဒေါ်စမ်းမြကို လိုးချင်တယ် ဘာညာနဲ့ ပြောနေတော့ သူ့ခင်မျာ ပိုပြီး ရှက်မိသွားတယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံး သူလည်း စိတ်မထိန်းနိုင်တာနဲ့ အခုလိုမျိုး ကျွန်တော့်လီးကို ပုဆိုးကြားထဲက ထုတ်ကြည့်ရင်း မနေနိုင်တော့တဲ့အဆုံး အခုလိုမျိုး ငုံစုပ်ပေးတော့တာပဲတဲ့။

ဒီအကြောင်းတွေကို တစ်ချီပြီးသွားလို့ နားနေတုန်း ဒေါ်စမ်းမြက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ မှီအိပ်ရင်း ပြောပြနေတာပါ။ ပြီးတော့ သူက ဆက်ပြောသေးတယ်။ ဒီလိုမျိုး ကျွန်တော့်ကို ကုန်းပေးရမယ်ဆိုတာ သူ စိတ်တောင်မကူးထားဘူးတဲ့။ ကျွန်တော့်ကို အရမ်းချစ်တာပဲတဲ့။ ကျွန်တော်လည်း အရမ်းချစ်ပါတယ်လို့ ပြန်ပြောလိုက်ရတာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ ဇော်ထွေး ပြန်မလာမချင်း ဒေါ်စမ်းမြကို နေ့တိုင်းနီးပါး အားရင်အားသလို သွားသွားပြီး လိုးပေးဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ ဇော်ထွေး ပြန်လာတော့လည်း အားလုံး ပုံမှန်လိုပဲဆိုတော့ သူလည်း သံသယ မဝင်ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျွန်တော် ဇော်ထွေး အိမ်မှာ မရှိတဲ့ အချိန်ဆိုရင် လင်မယားလိုမျိုး ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတော့တာပေါ့။ ပြီးတော့ ဇော်ထွေးအဖေ ဒေါ်စမ်းမြလင် ဘိုးတော်ကြီးကလည်း စမောအငယ်လေး ဆွဲနေတာဆိုတော့ အဆင်ပြေတယ်။ တော်ရုံ အိမ်မှာရှိတာ မဟုတ်ဘူးဗျ။

အဲ အိမ်မှာရှိရင်လည်း ဒေါ်စမ်းမြကို ဂရုစိုက်တာမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက အဆင်မပြေ ဖြစ်နေခဲ့တာက ကြာနေပြီ ပြောရမယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက် အမြဲ တကျက်ကျက်နဲ့ တပူပူပဲ။ ဇော်ထွေးရှိရင်တော့ မဖြစ်ရဲကြဘူး။

ဒေါ်စမ်းမြ ပြောတာကတော့ ကွာရှင်းဖို့အထိ ပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုပဲ။ သူတို့သား ဇော်ထွေး မျက်နှာကြောင့် တင်းခံထားကြရတာတဲ့။ အဲ့လောက်ပဲ သိတယ်။ ကျန်တာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူး။ ဒီတော့ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျွန်တော် အခုလို ဖောက်ပြန်ကြတာ အပြစ်မရှိဘူးလို့တော့ ထင်မိတယ်။ အရင်ကတည်းက ဒီစော်ကြီးကို ရအောင် စားမယ်ဆိုပြီး စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တော့ သူငယ်ချင်း ဇော်ထွေး မျက်နှာကိုတောင် မထောက်ချင်တော့ဘူးပေါ့ဗျာ။

ဟုတ်တယ်လေ ကျွန်တော်တို့က အချစ်စစ် အချစ်မှန်နဲ့ ဖောက်ပြန်ကြတာလေ။ ကျွန်တော်လည်း ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ လိင်မူ့ကိစ္စကို ပျော်ပျော်ကြီး ကျူးလွန်ပေမယ့် အရင်ကတည်းက ဆေးလိပ်တွေ အရက်တွေ သောက်တက်တာ မဟုတ်ဘူး။ အရက်ကတော့ ဒေါ်စမ်းမြက အတင်းတိုက်လို့သာ သောက်ရတာပါ။ ဒါတောင် စျေးကြီးပေးဝယ်ရတဲ့ Johny Walker တို့ ဘာတို့မို့လို့လည်း ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း လူပျိုအရိုင်းလေး သူကလည်း သွေးသားဆူဖြိုးနေတုန်း မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတော့ ကြောင်ခံတွင်းပျက်နဲ့ ဆက်ရက်တောင်ပံကျိုးလိုမျိုး ကာမပင်လယ်ရေကို အငမ်းမရ သောက်ကြတော့တာပေါ့ဗျာ။

ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အန်တီဒေါ်စမ်းမြကို အိပ်ယာထဲရောက်ရင် သဘောကျတဲ့ အချက်က နံပါတ် (၁) ပွင့်လင်းတယ်၊ နံပါတ် (၂) ခေတ်မှီတယ်။ ဘာလို့ဆို အမြဲ သူလိုချင်တာလည်း ပြောပြတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း စိတ်တိုင်းကျစေတယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင် အပေးအယူ မျှတယ်ပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုဆို အမြဲ ဖင်ခံလီးစုပ် အကုန်လုပ်ပေးတာ။ တစ်ချက်ကလေးမှ မငြိုငြင်ဘူး ရွံလည်းမနေဘူး လရည်တွေ ဘာတွေလည်း မြိုချပစ်လိုက်တာပဲ။ အပေါ်က တက်ဆောင့်ပေးရမလား၊ အောက်ကနေ တင်းခံပေးရမလား မြင်းစီးပဲခံမလား စသဖြင့် ကျွန်တော် တောင်းဆိုသမျှ အကုန်လိုက်လျောတယ်။

လိုက်လျောသလောက် တော်တော်လည်း ထန်တယ် ပြောရမလားပဲ။ သူ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက အမြဲ အရည်ရွှဲနေရတဲ့ကြားထဲ ခြေဆံလက်ဆံ ကြီးကြီးနဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေလေ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လို လီးမျိုးနဲ့ တွေ့ရတာက သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံလွန်းတယ်တဲ့။ သိတယ်မလား ကျွန်တော်ကလည်း လီးက သိပ်အကြီးကြီး မဟုတ်ပေမယ့် သူစောက်ဖုတ်ထဲကျ အပြည့်ကြပ် ဖြစ်နေတော့ သူစွဲတာပေါ့။ ဒီကြားထဲ ကျွန်တော်ကလိုးရင် ဝုန်းဒိုင်းအုံးဂွမ်းနဲ့ ကြမ်းရတာထက် အေးအေးဆေးဆေးလေးနဲ့ သက်လုံလေးထိန်းရင်း ဇိမ်နဲ့ ဆွဲလိုးတတ်တာလည်း ပါပါတယ်။ ဒါကို သူ့ဘက်က စွဲနေတာလည်း ပါမှာပေါ့။

ဒေါ်စမ်းမြက အသက်က ၄၀ ကျော် ၅၀ ထဲဆိုတော့ နဲနဲတော့ ဝချင်ပေမယ့် အရပ်မြင့်တော့ လူက ကြည့်ကောင်းတယ်။ သုံးလုံးတစ်တောင် သရက်သီးလို အရွယ်အစားမျိုး နို့တွေနဲ့ စစ်ကိုင်းအိုးလိုမျိုးဖင်က ကျွန်တော် သူ့ကိုမြင်တိုင်း လီးတောင်စေတာတွေပဲဗျ။ ဖင်အိုးကြီးတွေက ဘေးနှစ်ဖက်ကို အမြဲကားထွက်နေတော့ မြန်မာဝတ်စုံ အမြဲဝတ်တဲ့ သူ့အတွက် ဖင်အလှ အမြဲပေါ်လွင်တယ် ပြောရမယ်။ အရင်ကတည်းက သူ့ဖင်ကို မှန်းလိုးနေကြလေ။ အခုတော့လည်း အတိုးနဲ့ အဝလိုးနေရတာပေါ့။

ကျွန်တော်နဲ့ ဒေါ်စမ်းမြ အခုလိုမျိုး ကွယ်ရာမှာ အဝတ်မကပ်အောင် ထန်ကြ သောင်းကျန်းနေတာကို ဇော်ထွေးရော အဖိုးကြီးပါ သိဖို့နေနေသာသာ ရိပ်မိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ပီရိတယ် ပြောရမလားပဲ။ နှစ်ယောက်သား သရုပ်ဆောင် ကောင်းတာလည်း ပါမှာပေါ့။ တကယ်လို့ သိသွားရင် အဘိုးကြီးက ရှော့မရှိပေမယ့် ဇော်ထွေး သိသွားရင်ကြ မကောင်းဘူးလေ။ သူငယ်ချင်း အရင်းကြီးဆိုတော့ မျက်နှာလည်း ပူမိတယ်ဗျ။

ဖြစ်တာကတော့ ဖြစ်ပြီးပြီ၊ ဗိုက်တောင် ကြီးနေပြီလား မသိဘူး။ အစကတော့ တားဆေး သောက်ခိုင်းတာပဲ။ အဲ့ဒီတော့ ဒီလို အခြေအနေမှတော့ နောက်ပြန်မဆုတ်ချင်တော့ဘူး။ ဒါကို ဒေါ်စမ်းမြကို ပြောပြတော့ သူက သူစီစဉ်ပေးမယ် စိတ်မပူနဲ့တဲ့။ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ခွဲမသွားဘူး ဘာမှစိတ်မပူနဲ့တဲ့။ ထင်တဲ့ အတိုင်းပါပဲ ဘယ်လို စီစဉ်လိုက်လဲ မသိဘူး။ နောက်ဆုံး အခုလို လက်ထပ်တဲ့အထိ ဖြစ်လာတာပေါ့။

နောက်ပြီး လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့တာကလည်း အမှန်တော့ ဘိုးတော်ကြီးကြောင့်ပါ။ နို့မိုဆို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ပဲ နေရဦးမှာပါ။ ဘိုးတော်ကြီးက တစ်ရက် သူခိုးစားနေတဲ့ အငယ်အနှောင်းရဲ့ ပထမလင်နဲ့ ပြသနာတက်ရင်း ငွေညစ်ခံရတာ မကျေနပ်လို့ ပြသနာတွေ အကြီးအကျယ် တက်ကြရင်း နောက်ဆုံး ဓားထိုးခံလိုက်ရတယ်။ ဘိုးတော်ကို စော်နဲ့သူ့လင်က ပေါင်းလိမ်ခဲ့တာပါ။

ဒီသတင်းကြားပြီးပြီး ဇော်ထွေးကို ခံစားရမယ် ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်က အေးဆေးပါပဲ။ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ သူ့အဖေ အသုဘကို ပြီးတဲ့အထိလုပ်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း တတ်နိုင်သလောက် ကူရတာပေါ့။ သိတယ်မလား ဘိုးတော်ကြီး လျှောသွားတာက တစ်ရန်အေးသွားပေမယ့် တစ်ဖက်က ကြည့်တော့လည်း အားနာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတယ်။

………………………………………….

အခန်း ( ၄ )

စိတ်ထဲကနေ ခင်ဗျားချန်ခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားမိန်းမ အဆီတုံးကြီးကိုတော့ အားရပါးရ စားပြီဗျာ၊ စိတ်ချလက်ချသာ ချန်ခဲ့ပါတော့လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ ဒေါ်စမ်းမြကလည်း ပျော်နေတာပါပဲ။ အခုမှပဲ ကျွန်တော်နဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချစ်ခွင့်ရပြီပေါ့။ သူ့သားက သူပိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့စိတ်ထဲ သိပ်ပြီး လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ တွက်ထားတယ်။

ဒီတော့ မိန်းမမာယာ သဲကိုးဖြာ ဆိုတဲ့အတိုင်း အသုဘချတဲ့ နေ့ကစလို့ အိမ်မှာ ခုနှစ်ရက် ဖဲဝိုင်းထား၊ ရေစက်ချ အမျှဝေတဲ့အထိ တက်မတတ် ချက်မတတ် ငိုပြတယ်။ ကျွန်တော်တောင် ကြိုမသိနေရင် တကယ်ထင်မိမလားပဲ။ အသုဘလာတဲ့ သူတွေကလည်း သူ့ကို ဝိုင်းသနားကြတယ်၊ ဆွဲရ ပြုရ ချော့ရ ဖြောင်းဖျရနဲ့ပေါ့။

သိတဲ့အတိုင်း ညဘက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို လစ်တာနဲ့ သူ့အခန်းထဲ ခေါ်တော့တာပဲ။ အသုဘရှိတဲ့ ရက်ကြီးတွေတောင် တစ်ရက်မှ မလွတ်။ ကျွန်တော့်မှာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ သူ့အခန်းထဲ မရောက်ရောက်အောင် သွားရင်း ခိုးအိပ်ပေးရတယ်။ မနက် မိုးလင်းခါနီးကျ တိတ်တိတ်လေး ခိုးထွက်ပေါ့။

ဇော်ထွေးကလည်း ဖဲဝိုင်းအကောက်ရယ် လိုအပ်တာတွေ စီစဉ်နေရတော့ ကျွန်တော်တို့ကို အာရုံမစိုက်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမရိပ်မိအောင်တော့ သတိထားရတာပေါ့။ တကယ့်ကို စွန့်စားခန်းပါပဲ။ ဒီလောက်ထန်တဲ့ စော်ကြီးမျိုး ဘဝမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ဖူးဘူးလေ။ မမြင်ဖူးဘူးဆို ကျွန်တော်က စော်တောင် မထားဘူးတဲ့ ကောင်ဆိုတော့ သိတယ်မလား ထားဖို့ကြံတော့လည်း ပြန်မှမကြိုက်ကြတာ၊ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ကျမှ စပြီး ရင်ခုန်ဖူးတာ။

ဟုတ်တယ်ဗျ တစ်ချို့တွေဆို ရည်စားထား လျှောက်လည် မုန့်စား ရုပ်ရှင်ကြည့်။ ရည်းစားသက်တမ်းကြာမှ နို့ကိုင် ဖင်ကိုင်နဲ့ စကြရတာ။ ပြီးတော့ ဘယ်ချုံတိုးမလဲ ဘယ်ဟော်တယ်လည်းဆိုတာ ရွေးရသေးတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒါတွေ တစ်ခုမှ မလိုခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ နို့စို့မလား ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ဂွင်းထုခိုင်းမလား သည်ကနေ စခဲ့တာလေ၊။ ပြီးတော့ ဒါလုပ်ဖို့ ဘယ်မှ ဝေးဝေးလံလံ သွားနေစရာ မလိုဘူး ဘိကရှိပြီးသားလေ။

ဒေါ်စမ်းမြက သူ့အခန်းထဲ ခေါ်ခေါ် ကုန်းတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက်က အေးဆေးပဲ ပြောရမယ်။ အဲကွန်းအောက်က ဖဲမွေ့ရောပေါ် ချွေးပြိုင်းပြိုင်းထွက်အောင် တက်လိုးပေးရုံပဲလေ။ လရည်တွေကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့ အိပ်ရာခင်းတွေ စောင်တွေ လျှော်မလောက်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အားဆေးတို့ ကြက်ဥတို့ နွားနို့တို့က အမြဲအဆင်သင့်။ တစ်ခါတစ်လေ သူ့သားမသိအောင် ခိုးဝယ်ထားတဲ့ အရက်တွေလည်း တိုက်သေးတယ်။ အဲ့လိုနေ့ဆိုတာကလည်း ဇော်ထွေး ခရီးထွက်နေတဲ့ ရက်တွေမျိုးပါ။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ လစ်ရင်လစ်သလို ခိုးစားနေလာရင်းကနေ ဘိုးတော်ကြီးဆုံးပြီး တစ်နှစ် အကြာအမှာတော့ အားလုံးကို ဖွင့်ပြောလိုက်တယ်။ ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ဇော်ထွေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ အကြီးအကျယ် ကန့်ကွက်တယ်။ ညှိလို့မရတဲ့အထိ ဖြစ်ကြတယ်။ ကျွန်တော့်ကို သတ်မယ်တွေ ဘာတွေအထိ ကြိမ်းပေမယ့် နောက်ဆုံး သူ့အမေ မျက်နှာကြောင့် လက်လျှော့ပေးလိုက်ရတယ်။

အင်းလေ ဘယ်သူက ကျေနပ်မှာလဲ။ ကိုယ့်အမေကို ကိုယ်နဲ့ရွယ်တူ တစ်ကောင်က လိုးတာ ဘယ်သူက လက်ခံနိုင်မှာမို့လဲ၊ သူငယ်ချင်းဆိုတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံး သူ့အမေမျက်နှာနဲ့ အလျှော့ပေးလိုက်ရတာပါ။ ဒါပေမယ့် နောက်ရက်ကစလို့ နိုင်ငံခြားထွက်ဖို့ ပြင်တော့တာပါပဲ။ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ပထွေးလို့ မမြင်တာကြောင့်တဲ့လေ။

ကျွန်တော်တို့လည်း မင်္ဂလာတော့ မဆောင်ပါဘူး။ ရုံးတက် လက်မှတ်ထိုးတယ် ဒီလောက်ပဲ။ ပြီးတော့ အိမ်မှာ ရှေ့ခုနှစ်အိမ် နောက်ခုနှစ်အိမ်ခေါ်ပြီး မုန့်ကျွေး လက်ဖက်ရည်တိုက်တယ်။ ဘယ်ဆွေမျိုးမှ မဖိတ်ဘူး၊ ဇော်ထွေးလည်း မလာဘူး။ မျက်နှာပူလို့ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်စမ်းမြက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားနာမိပါရဲ့။

အဲ့ညကတော့ မင်္ဂလာဦးည တရားဝင် လိုးခွင့်ရပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အရင်က လိုးခဲ့ရတာတွေထက် အခုည အရသာက တစ်မျိုးထူးမလား သိချင်နေမိတယ်။ ရင်တွေလည်း ခုန်နေမိတယ်။ အတွေ့အကြုံ ဘယ်လောက်ရှိရှိ လူပျိုရိုင်းလေးလိုပဲ။ အရင်က အန်တီခေါ်ပြီး စလိုးခဲ့ရတာ အခုကျ ကိုယ့်မိန်းမ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဖီးလ်က ပိုပြီးတက်ရတာပေါ့။

အဲ့ညက ဆီဒိုရာတစ်လုံး ကြိုသောက်ထားပြီးတော့ တစ်ညလုံး သောင်းကျန်းတော့တာပါပဲ။ ဇော်ထွေးကလည်း မရှိတော့ လွတ်လပ်ရေး ရသွားတာပေါ့။ တစ်ညလုံး မမောနိုင် မပန်းနိုင်လိုးနိုင်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နွားပျိုရိုင်းအားနဲ့ ဆေးအစွမ်းက မော်တာစက်လိုမျိုးပဲ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ဆိုတော့ ဒေါ်စမ်းမြခင်မျာ သူ့ရဲ့ လင်အသစ်လေးရဲ့ လိုးအားကို အောက်ကနေ အားရပါးရနဲ့ ကော့ခံနေတော့တာပေါ့။

နှစ်ယောက်သား ည ၉ နာရီထဲက စလိုးလာလိုက်တာ ညလယ်သန်းခေါင်ကျော်တဲ့ အချိန်အထိ တစ်ချီပဲ ပြီးသေးတယ်။ လိုးအားကလမကျသေးပေမယ့် ကျွန်တော့် တစ်ကိုယ်လုံးကတော့ ရေချိုးထားသလို ချွေးတွေ ရွှဲနစ်နေတယ်။ ဆေးကြိုသောက်ထားတာက အိုကေသွားတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်မိတယ်။

ဒေါ်စမ်းမြလည်း ထန်ချက်က မြင်မကောင်းဘူး။ သူ့ရဲ့ သုံးလုံးတစ်တောင် သရက်သီးလောက်ရှိတဲ့ ရင်သားနှစ်လုံး လှုပ်ရမ်းရင်း ဆောင့် ဆောင့် ဆိုပြီး အော်အော်ပြီး တင်းခံနေတာ ကြားရတဲ့ ကျွန်တော့်ကို စိတ်တွေ ပိုကြွစေသလားပဲ။ ဒီတော့ ဒေါ်စမ်းမြကို ကျွန်တော့်မှာ ခွေးလိုး ဖားလိုး ကျားကြီးရေသောက် စသဖြင့် အားရပါးရနဲ့ စုံနေအောင် လိုးနေရတာပေါ့။

ကျွန်တော်လည်း ဆောင့်လိုးနေရင်းနဲ့ တစ်ခါတစ်ခါရပ်ပြီး ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ နို့တွေကို အမောပြေ ငုံ့ငုံ့ပြီး စို့စို့ပေးနေမိတယ်။ အခုလိုမျိုး နို့ရည်ကြည်တွေ တစိမ့်စိမ့် ထွက်နေတဲ့ နို့တံမဲမဲတွေကို လျှာနဲ့ အရသာခံ စို့စို့ပေးနေရင်းကနေ ကျန်တဲ့ နို့နောက်တစ်ဖက်ကိုလည်း လက်နဲ့ ညှင်ညှင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ပေးနေမိတော့တယ်။

ဒီလိုမျိုး ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ နို့ကို အရသာခံ စို့ပေးနေရင်းကနေ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး နို့ရည်တွေနဲ့ ပြည့်လျှံသွားပြီးတဲ့ အချိန်မှာတော့ ခုနကပုံစံ အနေအထားနဲ့ ပြန်လိုးဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ ခုနက လှေကြီးထိုး ပုံစံအတိုင်း ကျွန်တော်လည်း ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ကိုယ်ပေါ် လှေကြီးထိုး ပုံစံနဲ့ အချက်နှစ်ဆယ်လောက် မှောက်လိုးပေးနေရင်းနဲ့ တစ်အောင့်ကြာတော့ လိုးနေတာကို ရပ်လိုက်တယ်။ ဒီတိုင်းကြီး ပြီးသွားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ဒါ့ကြောင့် စိတ်ကိုထိန်းရင်း

” မိန်းမ မောင့်ကို ဖင်ကုန်းပေးကွာ… ထ.. ထ…”

ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကိုချွတ်ပြီး ကုန်ခိုင်းလိုက်တယ်။

………………………………………….

အခန်း ( ၅ )

ဒေါ်စမ်းမြလည်း ကောင်းနေတော့ ဘာမှမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရှာတယ်။ သူ့စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီးထွက်သွားပြီး ပြန်ဝင်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်နေတော့တယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော်ပြောတဲ့အတိုင်း ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဘက်ထောက်လေး ကုန်းပေးတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒီတစ်ချီကို ဂိတ်ဆုံးတင်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒေါ်စမ်းမြလည်း တော်တော် ထန်နေပြီဆိုတော့

” မောင် လိုးပေးကွာ…. မိန်းမ မဝသေးဘူး…. မြန်မြန်လေးလိုး…. လိုးပါဆို…. မြန်မြန်လေး လိုးပါတော့ဆိုကွာ….. မောင့်လီးကြီးနဲ့ အရမ်း အလိုးခံချင်နေပြီ “

” အင်းပါ… မောင် လိုးတော့မယ်နော်… မိန်းမ “

” မြန်မြန်လိုးပါကွာ ဒါဆိုလည်း ဟင့် “

ကျွန်တော်လည်း တင်းရင်းကားထွက်နေတဲ့ ဒေါ် စမ်းမြရဲ့ ဖင်ကြီးကို အရသာခံကြည့်ရင်းနဲ့ လီးက မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် နောက်ဘက်ကို ပြူထွက်နေတဲ့ မွှေးထူစောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းထဲ လီးကို ကိုင်ထည့်လိုက်တယ်။

“အ့….. ကျွတ်… ကျွတ်.. အ့…. ရှီး…. အ့…. မောင်…. ဖြေးဖြေး…. ဖြေးဖြေး… မောင်….”

ကျွန်တော်လည်း လီးကို တစ်ဆုံးထိသွင်းပြီး ပြန်ထုတ်တဲ့ အချိန်မှာတော့ လီးတစ်ခုလုံး အရသာထူး တွေ့သွားသလို ဖြစ်သွားတယ်။ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ဖင်ကို ထိန်းကိုင်ထားရင်းနဲ့ ပြဲအာနေတဲ့ စောက်မွှေးထူထူ စောက်ဖုတ်ထဲ တစ်ဆုံးအထိ ဝင်သွားအောင် လီးကို ဆောင့်ထည့်ပေးလိုက်တော့ အောက်က ဒေါ်စမ်းမြတစ်ယောက် ငယ်သံပါအောင် အော်ပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်း အဲ့သည်လို ပုံစံမျိုး လေးငါးခြောက်ခါလောက် ကိုင်ထည့်ပေးရင်းနဲ့ပဲ ကာမအရသာထူးကို ကြိတ်ခံစားနေရင်း ပါးစပ်ကလည်း ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းတွေ ပြောနေလိုက်တော့တယ်။

” အား…. ရှီးပဲ ကောင်းလိုက်တာ…. ရှီး… ဖက်ခ့်ရှစ်…. ကောင်းလိုက်တာကွာ….. မိန်းမရာ…. စမ်းမြ နင့်ကို ငါလိုးနေပြီ ….. အ့… ရှီး…. ကောင်းလားဟမ်….. ကောင်းလားလို့… စမ်းမြ….. ဟမ်….. နင့်စောက်ပက်ကြီးက စုပ်အား ကောင်းလှချည်လားဟာ….. ရှီးပဲ…. ဖာသည်မကြီး ကောင်းလိုက်တာ….”

ကျွန်တော်အခုလို စိမ်လိုးနေတာကို အားမရတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြီးသွားမှာစိုးလို့ သက်သက် အချိန်ဆွဲနေရတာပါ။ ဒေါ်စမ်းမြကတော့ သူ့နို့တွေ သူပြန်ညှစ်ရင်း ညီးတွားနေရင်းကနေ သူ့ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်လိုးပေးဖို့ တတွတ်တွတ် ပြောနေပါတော့တယ်။

” အရမ်းကောင်းတယ်… မောင်ရယ်…. နာနာလေး လိုးပေးပါ…… ဟင့်….. လိုးပါတော့ မြန်မြန်လေး လိုးပေးပါတော့….”

” အေး…. လိုးပေးမယ်… ရှီးပဲ မသာမ…..”

အဲ့ဒီနောက် ကျွန်တော်လည်း ကြာကြာ အချိန်မဆွဲနိုင်တော့ပါဘူး။ ကာမဒီရေကလည်း အရှိန်တက်နေပြီဆိုတော့ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲချင်နေပါပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ခါးအထိ လိပ်တင်ထားတဲ့ အင်္ကျီစကို ကိုင်လိုက်ရင်း နောက်ကနေ ခွေးလိုးပုံစံနဲ့ စတင် ဆောင့်လိုးပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်း ရမ္မက် ငယ်ထိပ် ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ခါးကို သေချာကိုင်ရင်း ရှိသမျှ အားအကုန် ထုတ်သုံးပြီး ဆောင့်ဆောင့် လိုးပေးပါတော့တယ်။ လိုးနေရင်းနဲ့လည်း လီးအဝင်အထွက်နဲ့ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ဖင်ကြီးကြီး ခါးကျဉ်းကျဉ်းရဲ့ အရှေ့အနောက် ယိမ်းထိုး လှုပ်ရှားနေမူ့က ခွန်အားပိုဖြစ်စေသလိုပါပဲ။

” အ့…. အ့…. အား… အား… အား…. ဆောင့်…. ဆောင့်…… အား… လိုးပါ မောင်ရယ်…. လိုးပါ…. အဟင့်….. အ့……. ဆောင့်……”

ဒေါ်စမ်းမြက ခေါင်းအုံးနှစ်အုံး အားယူ ကုန်းလှဲပေးရင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆောင့်လိုးသမျှကို အားရးပါရနဲ့ အော်ဟစ်နေတော့ ကျွန်တော်လည်း ပိုပြီးစိတ်ကြွလာတယ်။ နောက်ဆုံး ကျွန်တော်လည်း မနေနိုင်တော့တာကြောင့် သူ့ဆံပင်ကို လိမ်ကိုင်ဆွဲထားလိုက်ပြီး ရှိသမျှ အားအကုန်ထုတ်သုံးကာ မျက်လုံးစုံမှိတ်ရင်း အချက် သုံးဆယ်လောက် ဆောင့်လိုးပေးအပြီးမှာတော့ စိတ်ကို လျှော့ချလိုက်ပါတော့တယ်။

” အား… အ့… အ့… ပြီးပြီ… အ့… ပြီးးး…. ပြီးးးးးးးးးး အားးးးးးးးးး ရှီးးးးးးးးးးးးးး ရှီးပဲ…. ကောင်းလိုက်တာ မိန်းမရာ…. အား..”

ထူးကဲလွန်းတဲ့ ကာမသုခကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရသလိုမျိုး လီးတစ်ခုလုံး ကျင်တက် ယားယံလာပြီး နောက်မှာတော့ သုတ်ရေ ပူပူနွေးနွေးတွေက ဒေါ်စမ်းမြ စောက်ဖုတ်ထဲ တရစပ် ဝင်သွားပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်လီးထဲက လရည်တွေကို ဒေါ်စမ်းမြ စောက်ဖုတ်ထဲ ပြည့်လျှံလုမတတ် စိမ်ထည့်ထားရင်းနဲ့ ဒေါ်စမ်းမြရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လိုက်ပြီး နမ်းရှုံ့ပေးနေမိတော့တယ်။

” မိန်းမ ကျေနပ်ရဲ့လား…. ဟင်….”

” အင်း….. မောင်ရယ် ချစ်လိုက်တာ……”

” တကယ်လား…..”

” အင်းပေါ့…..”

” ကောင်းလိုက်တာကွာ ဒီညတော့ မအိပ်တော့ဘူး.. တစ်ညလုံး လိုးမယ်ကွာ….”

” မောင့်သဘော ကြိုက်သလောက် လိုးပါ… ဒီစောက်ဖုတ်က မောင့်အတွက်ပါနော် “

” ချစ်လိုက်တာ မိန်းမရာ…”

ကျွန်တော်လည်း ဒေါ်စမ်းမြပေါ် မှောက်အိပ်ချရင်းနဲ့ပဲ ကာမစည်းစိမ်ကို ဆက်ပြီး ခံစားနေလိုက်ပါတော့တယ်။

……………………………………………..

အခန်း ( ၆ )

သည်လိုနဲ့ တစ်နှစ်လောက် အကြာမှာတော့ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝထဲ သီတာဆိုတဲ့ သမီးလေး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။ အမှန်ဆို ဒေါ်စမ်းမြအနေနဲ့ ကလေးမယူချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ အမျိုးမျိုးသော တားဆေးတွေသောက် ခဏခဏ ဖျက်ဖျက်ချနေကြပါ။ ဒါပေမယ့်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုလွန်းလို့ သီတာလေးကိုတော့ မွေးပေးခဲ့ပါတယ်။

အခုဆို ဇော်ထွေးကလည်း သူ့အမေနဲ့အတူ လာနေနေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ကိုတော့ အခုထိ စကားမပြောသေးပါဘူး။ သူနဲ့အတူ သူ့မိန်းမလည်း ပါလာပါတယ်။ ကရင်မလေးဆိုတော့ ချစ်စရာလေးပါ။ နော်မူလို့ ခေါ်တယ်။ မအေဘေး ဘယ်က မ လာမှန်း မသိပေမယ့် ဒီကောင့်ကို တော်တော်ချစ်တာ တွေ့ရတော့ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာမိပါတယ်။ နော်မူလေးကို ကြည့်ရတာလည်း ရိုးသားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မိတယ်။

ခန္ဓာကိုယ် ဖွံ့ဖွံ့ထွားထွားနဲ့ အိမ်မှုကိစ္စလည်း နိုင်နင်းတယ်။ ယောက္ခမကိုလည်း ရိုသေလေးစားတယ်ဆိုတော့ ဒေါ်စမ်းမြက သဘောတွေ ကျနေတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ ကြားထဲက ယောက္ခမ ဖြစ်သွားတာပေါ့လေ။ ထားပါတော့ အခုလိုမျိုး ဒီအိမ်လေးမှာ အခုလို စိုပြည်လာတာ မြင်ရတော့ ဝမ်းသာမိတယ်။

ဟုတ်တယ်လေ အရင်ကဆို ခြောက်ကပ်နေတာ။ အခုတော့ မိသားစုနှစ်ခု တစ်မိုးအောက်ထဲ နေရတော့ ဘယ်လောက် သာယာလိုက်လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဇော်ထွေးကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ ဟုတ်တယ် ဒီကောင့် ကျေးဇူးတွေက အများကြီးပဲ။ ကျွန်တော်က အခုဆို သူ့အမေကို ယူထားတော့ သူ့အနေနဲ့ သူငယ်ချင်းကို မခံချိမခံသာ ပထွေးတော်ထားရတာလေ။ ပြီးတော့ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းမို့သာ ခွင့်လွှတ်ပေးထားရတာ ဘယ်ကြည်မှာလဲ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါကြောင့် ဒီကောင် စိတ်မပြေလည်း မပြေနိုင်စရာပါ။

ဒီကောင် ဘယ်လိုပဲ ကျွန်တော့်အပေါ် ဆက်ဆံဆက်ဆံ ဘယ်လိုပဲ သဘောထားထားပါ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီကောင့်ကို ဗွေမယူပါဘူး။ ဒီကောင်က ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းလေ ဟုတ်တယ်မလား။ သူငယ်ချင်းတောင်မှ ရိုးရိုးသူငယ်ချင်း မဟုတ်ဘူး။ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း။ ရိုင်းရိုင်းပြောရရင် ငါလိုးမသား သူငယ်ချင်းပေါ့။…ပြီးပါပြီ

Zawgyi

အသက္အရမ္းကြာတဲ့ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ က်ေနာ္

အခန္း ( ၁ )
ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အန္တီ စမ္းျမ တို႔ ခိုးစားတာ ၃ ႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လက္ထပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ လက္ထပ္ၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္က ၂၄ ႏွစ္၊ အန္တီ ေဒၚစမ္းျမက ၄၆ ႏွစ္ ရွိပါၿပီ ။ သည္ေတာ့ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္က အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ ကြာတယ္ေပါ့။

ၿပီးေတာ့ အန္တီ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕သား ေဇာ္ေထြး က ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း အရင္းႀကီးပါ။ ဟာ သည္လိုဆို မင္းက ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း အေမကို ျပန္လိုးတဲ့ အေကာင္ေပါ့ မိုက္႐ိုင္းလိုက္တာ ၊ ဘာညာေျပာရင္လည္း ခံရမွာပဲ၊ မျဖစ္ခ်င္လည္း မျဖစ္လို႔မွ မရတာေလ ။ အခုေတာ့ ဒီေကာင္က ကြၽန္ေတာ့္ မယားပါသား ျဖစ္ေနၿပီ။

ဒီေကာင့္အေဖ အန္တီစမ္းျမ လင္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္က ဓားထိုးခံရလို႔ ေလွ်ာသြားခဲ့တယ္။ အဲ့ဘဲႀကီး မေသခင္ကတည္းက အန္တီ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အန္တီေဒၚစမ္းျမ ၿငိတာကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း အေနနီးတာရယ္ ႏွစ္ေယာက္သား သံေယာဇဥ္ ရွိတာရယ္ေၾကာင့္ပါ။ အေသးစိတ္ကေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ေျပာျပပါ့မယ္ဗ်ာ။

အရင္ဆုံး ကြၽန္ေတာ့္ နာမည္ကို ကြၽန္ေတာ္ မိတ္ဆက္ေပးပါ့မယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ နာမည္က ရန္ေနာင္ ပါ။ ေဇာ္ေထြးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္က သက္တူ႐ြယ္တူ ဟိုး ၆ တန္းႏွစ္ေလာက္ ကတည္းကေန လည္ပင္းဖက္ ေပါင္းလာတဲ့ ေကာင္ေတြဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္က အူမေခ်း ခါးမက်န္ သိၾကတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က တပူးပူး တတြဲတြဲပဲဗ်။ တစ္ေယာက္စိတ္ တစ္ေယာက္သိတယ္။ ရင္ဘက္ခ်င္းနီးတယ္ ေျပာရမလားပဲ။ အႀကိဳက္ခ်င္းလည္း တူတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ မိသားစုက အဆင္မေျပေပမယ့္လည္း ဒီေကာင္ကေတာ့ အဆင္ေျပတယ္ ေျပာရမလားပဲ။ သူ႔အေဖ ဦးေက်ာ္ဆန္းက ပုဂၢလိက ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ တြဲဖက္ဒါ႐ိုက္တာ၊ သူ႔အေမ ေဒၚစမ္းျမက ရပ္ကြက္ထဲ ေငြတိုးေခ်းတယ္။ ဒီေတာ့ ေနႏိုင္ စားႏိုင္ ေသာက္ႏိုင္ထဲကေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ေတြ မိသားစုက ဟိတ္ဟန္မရွိဘူး ေျပာရမလားပဲ။ ႂကြားဝါတာေတြလည္း မရွိဘူး။ သိုသိုကုပ္ကုပ္နဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနၾကတယ္။

ဘယ္…. သူတို႔ ေနရာမေျပာနဲ႔ သူတို႔ေလာက္ေတာင္ ဝင္ေငြ မေကာင္းတဲ့ သူေတြေတာင္ ကားေတြဘာေတြ တိုက္ေတြဘာေတြနဲ႔ ျဖစ္ေနၾကတာေလ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ေတြ မိသားစုကေတာ့ သူလိုကိုယ္လို သာမန္ပဲ ေနတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔လည္း အဆက္ဟပ္တည့္တယ္။

ေဇာ္ေထြးကလည္း အဲ့ကတည္းက ကြၽန္ေတာ့္အျပင္ အျခားအေပါင္းအသင္းက မ်ားမ်ားစားစားရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အေနေအး၊ သူလည္း အေနေအးတဲ့ဟာကို ဘယ္လို ေပါင္းမိသြားလဲေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဇာ္ေထြးက ေပါင္းလို႔သင္းလို႔ေကာင္းတဲ့ ေဘာ္ဒါေကာင္း တစ္ေယာက္ဆိုတာ အဲ့ကတည္းက သိခဲ့ရတယ္။

ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင့္အေမ အန္တီေဒၚစမ္းျမကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္ ေျပာရမလားပဲ။ သားေလး သားေလးနဲ႔ ပါးစပ္က မခ်ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္လာရင္ ထမင္းေကြၽး၊ မုန႔္ေကြၽးၿပီးမွ အၿမဲျပန္ျပန္လႊတ္တယ္။ မိသားစုလို ေျပာရမလားပဲ။ ၿပီးေတာ့ အဲ့တုန္းက ေဇာ္ေထြး သူ႔အိမ္မွာ PS2 ဝယ္ထားေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ အၿမဲသြားသြားေဆာ့ျဖစ္တယ္။ အန္တီ ေဒၚ စမ္းျမကလည္း သေဘာေကာင္းမွ ေကာင္းဆိုေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့။

အဲ့တုန္းကေတာ့ ေဒၚစမ္းျမကို အခုလို လိုးရဖို႔ ေနေနသာသာ မွန္းေတာင္ မမွန္းျဖစ္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ကတည္းက ေဒၚစမ္းျမက ဖင္ႀကီးရင္ခ်ီဆိုတာ အေသအခ်ာပါ။ အဲ ေဇာ္ေထြးအေဖ ဦးေက်ာ္ဆန္းနဲ႔ကေတာ့ သိပ္မဆုံျဖစ္ပါဘူး။ သြားသြားလည္တာက ေန႔လည္နဲ႔ ညေနေလာက္ဆိုေတာ့ ေတာ္႐ုံ မဆုံျဖစ္ဘူး။ အလုပ္ပိတ္ရက္ေလာက္ပဲ ေတြ႕ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ ေတြ႕လည္း ေမးထူးေခၚေျပာေလာက္ပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔အေဖ ဦးေက်ာ္ဆန္း အလုပ္က ခရီးအၿမဲထြက္ရေတာ့ အိမ္မွာ သိပ္မေတြ႕ျဖစ္တာလို႔ ေဇာ္ေထြးက ေျပာဖူးတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တြဲေဘာအျဖစ္ တစ္ေက်ာင္းလုံးက ျမင္လာတဲ့အထိ ဒီေကာင္နဲ႔ကြၽန္ေတာ္ အတြဲမ်ားခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင္က စာေတာ္တယ္ ဉာဏ္လည္းေကာင္းတယ္။ စာသိပ္က်က္တာ အသဲအသန္ ႀကိဳးစားတာမ်ိဳး သိပ္မေတြ႕ရေပမယ့္ လစဥ္ စာေမးပြဲတိုင္း အမွတ္ေကာင္းတယ္၊ အဆင့္ေကာင္းတယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ေတာ့ ဆီနဲ႔ ေရလိုေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အိမ္က အဆင္မေျပတာကို အေၾကာင္းျပၿပီး မႀကိဳးစာတာလည္းပါတယ္။ ဉာဏ္ထိုင္းတာလည္း ပါတယ္ ေျပာရမလားပဲ ေရွ႕က်က္ ေနာက္ေမ့ေပါ့။ တကယ္က စာကို စိတ္မဝင္စားတာလည္း ပါမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ စာေမးပြဲဆို ဒီေကာင့္ဆီက ခိုးခ်ေတာ့တာေပါ့။ ဒီေကာင္နဲ႔ တစ္ခုံတည္း မထိုင္ရရင္လည္း ရေအာင္ကူးတယ္။ အဆင္မေျပရင္ေတာ့ က်ေပါ့။

ဒီေကာင္ကလည္း ဒီေနရာမွာ တိက်တယ္ ေျပာရမလားပဲ။ စာျပရင္ေတာင္ ေအာင္မွတ္ေလာက္ပဲ ျပတယ္။ စာလည္း ခဏခဏ က်က္ခိုင္းတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို စာျပတာ ဘာညာဆိုၿပီး ၾသဝါဒ ေႁခြရင္ေတာ့ အဆိုးဆုံးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ေကာင္ကလည္း ဒီေကာင္ဘယ္ေလာက္ ဆရာလုပ္လုပ္ အျပစ္ မျမင္ပါဘူး။ ျပန္ေတာင္ စေနာက္ေသးတယ္။

ဒီေကာင္ကလည္း ေျပာတာေျပာတာပါ။ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ သိတယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို မနာလိုတဲ့စိတ္၊ အႏိုင္ယူတဲ့စိတ္ မရွိဘူးဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ အသိဆုံးပါ။ မုန႔္ႏွစ္ခုရွိရင္ တစ္ခုစီ အတူတူ ခြဲစားတယ္ ၊ ရန္ျဖစ္ရင္ အတူတူ ျဖစ္တယ္ ၊ တိုင္ပင္စရာရွိရင္ အတူတူ တိုင္ပင္တယ္၊ ေက်ာင္းေျပးရင္ အတူတူ ေျပးတယ္၊ ေရတူတူကူးတယ္၊ ဘာလုပ္လုပ္ ဘာကိုင္ကိုင္ ရင္ဘက္ခ်င္းတူခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ၁၀ တန္းႏွစ္ထဲေရာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ မိဘေတြ ေရာဂါတစ္ခုစီနဲ႔ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆုံးသြားတယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းထြက္လိုက္ရေတာ့တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာင္းထြက္လိုက္လို႔ အစ္ကိုေတြေရာ ဆရာေတြေရာ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြေရာ ဆူၾကတယ္။ အစ္ကိုေတြကလည္း သူတို႔အလုပ္လုပ္ေနတာ အဆင္ေျပရဲ႕သားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အခုလို ေက်ာင္းထြက္တာကို မေက်နပ္ၾကဘူး။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ပညာေရးကို စိတ္မပါေတာ့ဘူး ကိုယ့္ထမင္းကိုပဲ ရွာစားခ်င္ေတာ့တယ္လို႔လည္း ေျပာရတာေပါ့။ ၾကာေတာ့လည္း အားလုံး အဆင္ေျပသြားတယ္ ေျပာရမလားပဲ၊ သနားတဲ့သူေတြ ၊ အားမရတဲ့သူေတြလည္း ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္ ရွာစားေနၾကၿပီ ၊ ခ်ီးမြမ္းခုႏွစ္ရက္ ကဲ့ရဲ႕ ခုႏွစ္ရက္ေပါ့ သိတယ္မလား။

အဲ မၿပီးေသးတာကေတာ့ ေဇာ္ေထြးပါ။ ေဇာ္ေထြးတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ့္ကို အဲ့အခ်ိန္ကစလို႔ တစ္ႏွစ္လုံး စကားမေျပာေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အစက ဒီေကာင္ ခဏစိတ္ကြက္တာ ေနမွာပါလို႔ ထင္လိုက္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္က အတည္ႀကီး ျဖစ္သြားေတာ့ ႏွစ္ေကာင္သား ထိုးၾကေသးတယ္။

……………………………………………….

အခန္း ( ၂ )

အဲ့လိုထိုးၾကရင္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဒီေကာင့္ကို မထိုးရက္ေတာ့လို႔ သူထိုးသမွ် ၿငိမ္ခံေနလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေကာင္သား အဲ့တစ္ႏွစ္လုံး စကားမေျပာၾကေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အဲကြန္းျပင္ဆိုင္မွာ အကူဝင္လုပ္ျဖစ္တယ္။ ပညာသင္ ထမင္းေကြၽးေပါ့။ တစ္လတစ္ခါ မုန႔္ဖိုးေလး ေပးတာကိုေတာ့ နဲနဲပါးပါးသုံးၿပီး က်န္တာကို စုဘူးနဲ႔ စုထားလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔ၾက ဒီေကာင္ ေဇာ္ေထြး ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ ေရာက္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို လာေတာင္းပန္တယ္။ သူမွားသြားတယ္ ဘာညာေပါ့။ အဲ့ေန႔ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ ကတည္းက သူမွားသြားတာ သိေပမယ့္ စာေမးပြဲရွိေနလို႔ မလာျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ စာလည္း ႀကိဳးစားေနရလို႔တဲ့ေလ။ အဲ့တာ သူအခု ဂုဏ္ထူးႏွစ္ခုနဲ႔ ေအာင္လို႔ လာေျပာတာတဲ့။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ဒီေကာင္လာေျပာမွ ဒီေန႔ ဆယ္တန္း ေအာင္စာရင္းေတြေတာင္ ထြက္ေနၿပီဆိုတာ သိလိုက္ရတာေပါ့။ လုပ္ငန္းခြင္ထဲပဲ ပိတ္မိေနေတာ့ ေက်ာင္းနဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနတာ ၾကာၿပီေလ။ ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင္နဲ႔လည္း မေတြ႕တာ ၾကာၿပီ။

အခု ဒီလိုျဖစ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဝမ္းသာရတာေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေဘာ္ဒါအရင္းႀကီး အခုလို ေအာင္ေတာ့ တကယ့္ကို ရင္ထဲကေန ႏွစ္ႏွစ္ကာကာနဲ႔ ဝမ္းသာမိခဲ့တယ္။ အခုလို လာမေျပာခင္က စိတ္ဆိုးေနတာေတြေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ အဲ့တာနဲ႔ ဒီေကာင္က တစ္ခုခု သြားစားမယ္ဆိုလို႔ ႏွစ္ေကာင္သား လည္ပင္းဖက္ ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္။ လမ္းတစ္ဝက္အေရာက္ ဒီေကာင္က စကားစတယ္။ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္တဲ့ေလ…။

သည္လိုနဲ႔ ရက္ေတြ လေတြ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႔ ေျပာင္းလာခဲ့တယ္။ ေဇာ္ေထြးလည္း ဘူမိေဗဒ ေမဂ်ာနဲ႔ တကၠသိုလ္မွာ တက္ေနသလို၊ ကြၽန္ေတာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကိုေတြ ဝပ္ေရွာ့မွာ လုပ္ေနရၿပီေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္လုံး ကိုယ္စီအလုပ္ ရွိေပမယ့္ ညေနဘက္တိုင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတာ့ ထိုင္ျဖစ္ၾကတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးထိုင္ ေစာ္ေလးေငးေပါ့။

အဲ ဒီေကာင္ကေတာ့ ေစာ္ၾကည္တယ္ ေျပာရမလား။ ၈ တန္းေလာက္ ကတည္းက ေစာ္ေတြ ထည္လဲတြဲတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္မွ မၿမဲဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒါက် ဒီေကာင္နဲ႔ မတူဘူး။ လိုက္သမွ်ေစာ္ အျငင္းခံရလိုက္၊ လင္ေနာက္ လိုက္သြားတာနဲ႔ ဆိုပါေတာ့။ အခ်စ္ေရးမွာ ဒီလို ကံမေကာင္းခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကံက ဒီေကာင့္အေမနဲ႔က် လုံဝကို ေျပာင္းလဲသြားပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ေဒၚစမ္းျမ စၿပီး ခ်စ္ႀကိဳးသြယ္ခဲ့မိတာက ဒီလိုပါ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အစက ေဇာ္ေထြးမ်က္ႏွာနဲ႔ သြားရာကေန ေနာက္ေတာ့ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ သြားျဖစ္လာတယ္။ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ပိုၿပီးရင္းႏွီးၿပီး လိုးရတဲ့ အေျခအေနအထိ ျဖစ္လာတာက ေဇာ္ေထြးေၾကာင့္ပဲဆိုရင္ မမွားဘူးဗ်။

ဘာလို႔ဆို ေဇာ္ေထြးက ကြၽန္ေတာ့္လို ကေလကေခ် မဟုတ္ပဲ တကၠသိုလ္တက္ေနတာဆိုေတာ့ တစ္ပက္မွာ ငါးရက္ေလာက္က ေက်ာင္းသြားရတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူယူတဲ့ ေမဂ်ာက ဘူမိေဗဒဆိုေတာ့ ေက်ာက္ေတြ ဘာေတြ ေလ့လာရတဲ့ ခရီးက ခဏခဏ ထြက္ရတယ္။ Field ဆင္းတယ္ေပါ့ ၊ တစ္ခါသြားရင္ တစ္လ အနည္းဆုံး ၾကာတက္တယ္ ။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ခဏခဏဆုံဖို႔ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ မမွားဘူး ေျပာရမွာေပါ့။

ေဇာ္ေထြးကလည္း သူခရီးထြက္ၿပီဆိုရင္ သူ႔အေမကို သြားသြားၾကည့္ဖို႔ အၿမဲမွာမွာသြားတတ္တယ္။ သူ႔အေဖ အေၾကာင္းလည္းသိေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္နဲ႔ပဲ စိတ္ခ်တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ဟန္ကိုယ္ဖို႔ ျဖစ္ေအာင္ အလုပ္အားရင္ သြားေပးမယ္ ဘာမယ္နဲ႔ ေျပာရတာေပါ့။ အမွန္ေတာ့ ေန႔တိုင္း ေရာက္ျဖစ္တယ္ ေျပာရမလားပဲ။ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာသြားၿပီး ဂြင္ဖန္ရတာေပါ့။

လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္တီးမွ ျမည္တယ္ ဆိုသလိုပဲ ေဒၚစမ္းျမဘက္ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို စိတ္ဝင္စားေနတယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။ သူ႔သားသူငယ္ခ်င္းမို႔လို႔သာ အလြန္အကြၽံ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းေနေပမယ့္ သူ႔စိတ္ထဲလည္း ကြၽန္ေတာ့္လိုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ အတပ္ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ စကားေျပာလို႔ရွိရင္ အေႏွာင့္အသြား မလြတ္တာေတြ ထည့္ထည့္ေျပာတာတို႔၊ ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်က္ေကြၽးတာတို႔၊ အၿမဲတမ္း အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ သူ႔ဆီလာလာ ေတြ႕ခိုင္းတာမ်ိဳးတို႔၊ သိတယ္မလား အထာေတြ ေပးလာတယ္လို႔ ေျပာရမယ္ဗ်။ ႏွစ္ေယာက္သား ရင္ခုန္သံေတြက ပိုမို ခိုင္မာလာတယ္ ေျပာရမလားပဲ။

ေဒၚစမ္းျမကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဂြင္းမွန္းထုေနရတဲ့ ဘဝကေန တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ႀကိဳးစားရင္ ရမယ္လို႔ ထင္လာမိတယ္။ အစကတည္းက မိသားစုလို ျဖစ္ေနေတာ့ ဝင္ရထြက္ရတာက အဆင္ေျပတယ္။ ေဒၚစမ္းျမကလည္း ဘာမွမေျပာဘူး။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ယိုင္ေနၿပီဆိုတာ သိသာတယ္။ ညဘက္ သူ႔ေယာက်ာ္း ျပန္မလာခ်ိန္အထိ စကားေတြဘာေတြ ေျပာၾကတယ္။ ဟင္းေတြဘာေတြ ခ်က္ေကြၽးတယ္။ အဲ့လိုကစလို႔ ဘြားေတာ္ဆီက ရင္ဖြင့္ခ်င္တဲ့ အရိပ္ေယာင္ေတြ ေတြ႕လာရတယ္။ သူ႔ဘဝက အထီးက်န္လြန္းတယ္၊ အိမ္ေထာင္ေရးက အဆင္မေျပပါဘူး၊ ဘာညာေတြ ႐ိုက္မစစ္ရဘဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အန္လာတယ္။

ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကလည္း သူ႔ကို စိတ္ပါလာေအာင္ အညႇီအေဟာက္ေတြ အတို႔အထိေလးေတြနဲ႔ ေျပာေပးရတာေပါ့။ စကား အသြားအလာေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရက္ေတြ လေတြ ၾကာလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကား သံေယာဇဥ္ ေတြ ပိုမိုခိုင္မာလာၾကတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဖြင့္ေျပာမယ္ဆိုၿပီး အရက္ေတြ အမူးေသာက္ရင္း သူ႔ဆီသြားေတာ့ ဟိုလည္းေရာက္ေရာ ဘာေတြျဖစ္သြားမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ေလာက္ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ႏိုးလာလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခန္းတစ္ခုရဲ႕ ကုတင္တစ္လုံးေပၚ ေရာက္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။

ဒီၾကားထဲ ေပါင္ၾကားက စိုစိစိ ျဖစ္လာလို႔ အားယူထၿပီး ငုံ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားပါးပါး ကြၽန္ေတာ့္လီးကို အားရပါးရ ကိုင္စုပ္ေပးေနတဲ့ ေဒၚစမ္းျမကို ေတြ႕ရတယ္။ အစကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေၾကာင္ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေခ်ာ္လဲေရာ္ထိုင္ အကြက္နဲ႔ အမုန္းဆြဲ ဗုံးႀကဲရေတာ့တာေပါ့။

အဲ့ညက သူ႔လင္ အျပင္က ျပန္လာၿပီးၿပီခ်င္း အိပ္ခန္းထဲမွာ မူးၿပီးအိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ကြၽန္ေတာ္ေရာက္လာတာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ စကားေမးေတာင္ မရေအာင္ မူးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္က သူ႔ကိုလည္းျမင္ေရာ လဲထိုးက်ၿပီး အန္ေတာ့တာပဲတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လုံး ေပက်ံေနသမွ်ကို သန႔္ရွင္းေရး လုပ္ေပးရင္း သူ႔သား အဝတ္အစား ပုဆိုးနဲ႔ အက်ီေတြ လဲေပးလိုက္ရတယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာကားေတြထဲကလို အခန္းထဲေရာက္ေအာင္ တြဲေခၚလာေပးရတယ္ဆိုပဲ။

……………………………………………..

အခန္း ( ၃ )

အခန္းက သူ႔သား ေဇာ္ေထြး အခန္းပါ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဘာကိုမွ သတိမရဘဲ မူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔ ေလွ်ာက္ေအာ္ေနလို႔ မနည္းထိန္းထားၿပီး အဝတ္အစား လဲေပးတုန္း ကြၽန္ေတာ့္လီးကို ျမင္သြားေတာ့ သူရင္ေတြဘာေတြ ခုန္မိသြားတယ္ ဆိုလားပဲ။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ပါးစပ္ကေန ဗလုံးဗေထြးနဲ႔ ႐ြတ္ေနတဲ့ စကားေတြထဲ မစမ္းျမကို ခ်စ္တယ္၊ ေဒၚစမ္းျမကို လိုးခ်င္တယ္ ဘာညာနဲ႔ ေျပာေနေတာ့ သူ႔ခင္မ်ာ ပိုၿပီး ရွက္မိသြားတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံး သူလည္း စိတ္မထိန္းႏိုင္တာနဲ႔ အခုလိုမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္လီးကို ပုဆိုးၾကားထဲက ထုတ္ၾကည့္ရင္း မေနႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆုံး အခုလိုမ်ိဳး ငုံစုပ္ေပးေတာ့တာပဲတဲ့။

ဒီအေၾကာင္းေတြကို တစ္ခ်ီၿပီးသြားလို႔ နားေနတုန္း ေဒၚစမ္းျမက ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ မွီအိပ္ရင္း ေျပာျပေနတာပါ။ ၿပီးေတာ့ သူက ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္ကို ကုန္းေပးရမယ္ဆိုတာ သူ စိတ္ေတာင္မကူးထားဘူးတဲ့။ ကြၽန္ေတာ့္ကို အရမ္းခ်စ္တာပဲတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ရတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ေဇာ္ေထြး ျပန္မလာမခ်င္း ေဒၚစမ္းျမကို ေန႔တိုင္းနီးပါး အားရင္အားသလို သြားသြားၿပီး လိုးေပးျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။ ေဇာ္ေထြး ျပန္လာေတာ့လည္း အားလုံး ပုံမွန္လိုပဲဆိုေတာ့ သူလည္း သံသယ မဝင္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ေဇာ္ေထြး အိမ္မွာ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ လင္မယားလိုမ်ိဳး ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေဇာ္ေထြးအေဖ ေဒၚစမ္းျမလင္ ဘိုးေတာ္ႀကီးကလည္း စေမာအငယ္ေလး ဆြဲေနတာဆိုေတာ့ အဆင္ေျပတယ္။ ေတာ္႐ုံ အိမ္မွာရွိတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။

အဲ အိမ္မွာရွိရင္လည္း ေဒၚစမ္းျမကို ဂ႐ုစိုက္တာမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးက အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနခဲ့တာက ၾကာေနၿပီ ေျပာရမယ္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ အၿမဲ တက်က္က်က္နဲ႔ တပူပူပဲ။ ေဇာ္ေထြးရွိရင္ေတာ့ မျဖစ္ရဲၾကဘူး။

ေဒၚစမ္းျမ ေျပာတာကေတာ့ ကြာရွင္းဖို႔အထိ ျပင္ဆင္ထားတယ္ဆိုပဲ။ သူတို႔သား ေဇာ္ေထြး မ်က္ႏွာေၾကာင့္ တင္းခံထားၾကရတာတဲ့။ အဲ့ေလာက္ပဲ သိတယ္။ က်န္တာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း မသိေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အခုလို ေဖာက္ျပန္ၾကတာ အျပစ္မရွိဘူးလို႔ေတာ့ ထင္မိတယ္။ အရင္ကတည္းက ဒီေစာ္ႀကီးကို ရေအာင္ စားမယ္ဆိုၿပီး စိတ္ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေဇာ္ေထြး မ်က္ႏွာကိုေတာင္ မေထာက္ခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။

ဟုတ္တယ္ေလ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔ ေဖာက္ျပန္ၾကတာေလ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ လိင္မူ႔ကိစၥကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး က်ဴးလြန္ေပမယ့္ အရင္ကတည္းက ေဆးလိပ္ေတြ အရက္ေတြ ေသာက္တက္တာ မဟုတ္ဘူး။ အရက္ကေတာ့ ေဒၚစမ္းျမက အတင္းတိုက္လို႔သာ ေသာက္ရတာပါ။ ဒါေတာင္ ေစ်းႀကီးေပးဝယ္ရတဲ့ Johny Walker တို႔ ဘာတို႔မို႔လို႔လည္း ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း လူပ်ိဳအ႐ိုင္းေလး သူကလည္း ေသြးသားဆူၿဖိဳးေနတုန္း မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႔ ဆက္ရက္ေတာင္ပံက်ိဳးလိုမ်ိဳး ကာမပင္လယ္ေရကို အငမ္းမရ ေသာက္ၾကေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။

ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ အန္တီေဒၚစမ္းျမကို အိပ္ယာထဲေရာက္ရင္ သေဘာက်တဲ့ အခ်က္က နံပါတ္ (၁) ပြင့္လင္းတယ္၊ နံပါတ္ (၂) ေခတ္မွီတယ္။ ဘာလို႔ဆို အၿမဲ သူလိုခ်င္တာလည္း ေျပာျပတယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း စိတ္တိုင္းက်ေစတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အေပးအယူ မွ်တယ္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆို အၿမဲ ဖင္ခံလီးစုပ္ အကုန္လုပ္ေပးတာ။ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မၿငိဳျငင္ဘူး ႐ြံလည္းမေနဘူး လရည္ေတြ ဘာေတြလည္း ၿမိဳခ်ပစ္လိုက္တာပဲ။ အေပၚက တက္ေဆာင့္ေပးရမလား၊ ေအာက္ကေန တင္းခံေပးရမလား ျမင္းစီးပဲခံမလား စသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ ေတာင္းဆိုသမွ် အကုန္လိုက္ေလ်ာတယ္။

လိုက္ေလ်ာသေလာက္ ေတာ္ေတာ္လည္း ထန္တယ္ ေျပာရမလားပဲ။ သူ႔ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက အၿမဲ အရည္႐ႊဲေနရတဲ့ၾကားထဲ ေျခဆံလက္ဆံ ႀကီးႀကီးနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းထူထူႀကီးေတြေလ။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္လို လီးမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕ရတာက သူ႔အတြက္ ၿပီးျပည့္စုံလြန္းတယ္တဲ့။ သိတယ္မလား ကြၽန္ေတာ္ကလည္း လီးက သိပ္အႀကီးႀကီး မဟုတ္ေပမယ့္ သူေစာက္ဖုတ္ထဲက် အျပည့္ၾကပ္ ျဖစ္ေနေတာ့ သူစြဲတာေပါ့။ ဒီၾကားထဲ ကြၽန္ေတာ္ကလိုးရင္ ဝုန္းဒိုင္းအုံးဂြမ္းနဲ႔ ၾကမ္းရတာထက္ ေအးေအးေဆးေဆးေလးနဲ႔ သက္လုံေလးထိန္းရင္း ဇိမ္နဲ႔ ဆြဲလိုးတတ္တာလည္း ပါပါတယ္။ ဒါကို သူ႔ဘက္က စြဲေနတာလည္း ပါမွာေပါ့။

ေဒၚစမ္းျမက အသက္က ၄၀ ေက်ာ္ ၅၀ ထဲဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ ဝခ်င္ေပမယ့္ အရပ္ျမင့္ေတာ့ လူက ၾကည့္ေကာင္းတယ္။ သုံးလုံးတစ္ေတာင္ သရက္သီးလို အ႐ြယ္အစားမ်ိဳး ႏို႔ေတြနဲ႔ စစ္ကိုင္းအိုးလိုမ်ိဳးဖင္က ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကိုျမင္တိုင္း လီးေတာင္ေစတာေတြပဲဗ်။ ဖင္အိုးႀကီးေတြက ေဘးႏွစ္ဖက္ကို အၿမဲကားထြက္ေနေတာ့ ျမန္မာဝတ္စုံ အၿမဲဝတ္တဲ့ သူ႔အတြက္ ဖင္အလွ အၿမဲေပၚလြင္တယ္ ေျပာရမယ္။ အရင္ကတည္းက သူ႔ဖင္ကို မွန္းလိုးေနၾကေလ။ အခုေတာ့လည္း အတိုးနဲ႔ အဝလိုးေနရတာေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ေဒၚစမ္းျမ အခုလိုမ်ိဳး ကြယ္ရာမွာ အဝတ္မကပ္ေအာင္ ထန္ၾက ေသာင္းက်န္းေနတာကို ေဇာ္ေထြးေရာ အဖိုးႀကီးပါ သိဖို႔ေနေနသာသာ ရိပ္မိမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ပီရိတယ္ ေျပာရမလားပဲ။ ႏွစ္ေယာက္သား သ႐ုပ္ေဆာင္ ေကာင္းတာလည္း ပါမွာေပါ့။ တကယ္လို႔ သိသြားရင္ အဘိုးႀကီးက ေရွာ့မရွိေပမယ့္ ေဇာ္ေထြး သိသြားရင္ၾက မေကာင္းဘူးေလ။ သူငယ္ခ်င္း အရင္းႀကီးဆိုေတာ့ မ်က္ႏွာလည္း ပူမိတယ္ဗ်။

ျဖစ္တာကေတာ့ ျဖစ္ၿပီးၿပီ၊ ဗိုက္ေတာင္ ႀကီးေနၿပီလား မသိဘူး။ အစကေတာ့ တားေဆး ေသာက္ခိုင္းတာပဲ။ အဲ့ဒီေတာ့ ဒီလို အေျခအေနမွေတာ့ ေနာက္ျပန္မဆုတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါကို ေဒၚစမ္းျမကို ေျပာျပေတာ့ သူက သူစီစဥ္ေပးမယ္ စိတ္မပူနဲ႔တဲ့။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခြဲမသြားဘူး ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔တဲ့။ ထင္တဲ့ အတိုင္းပါပဲ ဘယ္လို စီစဥ္လိုက္လဲ မသိဘူး။ ေနာက္ဆုံး အခုလို လက္ထပ္တဲ့အထိ ျဖစ္လာတာေပါ့။

ေနာက္ၿပီး လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့တာကလည္း အမွန္ေတာ့ ဘိုးေတာ္ႀကီးေၾကာင့္ပါ။ ႏို႔မိုဆို ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္နဲ႔ပဲ ေနရဦးမွာပါ။ ဘိုးေတာ္ႀကီးက တစ္ရက္ သူခိုးစားေနတဲ့ အငယ္အေႏွာင္းရဲ႕ ပထမလင္နဲ႔ ျပသနာတက္ရင္း ေငြညစ္ခံရတာ မေက်နပ္လို႔ ျပသနာေတြ အႀကီးအက်ယ္ တက္ၾကရင္း ေနာက္ဆုံး ဓားထိုးခံလိုက္ရတယ္။ ဘိုးေတာ္ကို ေစာ္နဲ႔သူ႔လင္က ေပါင္းလိမ္ခဲ့တာပါ။

ဒီသတင္းၾကားၿပီးၿပီး ေဇာ္ေထြးကို ခံစားရမယ္ ထင္ခဲ့တာ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္က ေအးေဆးပါပဲ။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ သူ႔အေဖ အသုဘကို ၿပီးတဲ့အထိလုပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူရတာေပါ့။ သိတယ္မလား ဘိုးေတာ္ႀကီး ေလွ်ာသြားတာက တစ္ရန္ေအးသြားေပမယ့္ တစ္ဖက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း အားနာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။

………………………………………….

အခန္း ( ၄ )

စိတ္ထဲကေန ခင္ဗ်ားခ်န္ခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားမိန္းမ အဆီတုံးႀကီးကိုေတာ့ အားရပါးရ စားၿပီဗ်ာ၊ စိတ္ခ်လက္ခ်သာ ခ်န္ခဲ့ပါေတာ့လို႔ ေျပာလိုက္မိတယ္။ ေဒၚစမ္းျမကလည္း ေပ်ာ္ေနတာပါပဲ။ အခုမွပဲ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်စ္ခြင့္ရၿပီေပါ့။ သူ႔သားက သူပိုင္တယ္ဆိုေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲ သိပ္ၿပီး လႈပ္ရွားစရာ မလိုေတာ့ဘူးလို႔ တြက္ထားတယ္။

ဒီေတာ့ မိန္းမမာယာ သဲကိုးျဖာ ဆိုတဲ့အတိုင္း အသုဘခ်တဲ့ ေန႔ကစလို႔ အိမ္မွာ ခုႏွစ္ရက္ ဖဲဝိုင္းထား၊ ေရစက္ခ် အမွ်ေဝတဲ့အထိ တက္မတတ္ ခ်က္မတတ္ ငိုျပတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ ႀကိဳမသိေနရင္ တကယ္ထင္မိမလားပဲ။ အသုဘလာတဲ့ သူေတြကလည္း သူ႔ကို ဝိုင္းသနားၾကတယ္၊ ဆြဲရ ျပဳရ ေခ်ာ့ရ ေျဖာင္းဖ်ရနဲ႔ေပါ့။

သိတဲ့အတိုင္း ညဘက္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို လစ္တာနဲ႔ သူ႔အခန္းထဲ ေခၚေတာ့တာပဲ။ အသုဘရွိတဲ့ ရက္ႀကီးေတြေတာင္ တစ္ရက္မွ မလြတ္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္နဲ႔ သူ႔အခန္းထဲ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ သြားရင္း ခိုးအိပ္ေပးရတယ္။ မနက္ မိုးလင္းခါနီးက် တိတ္တိတ္ေလး ခိုးထြက္ေပါ့။

ေဇာ္ေထြးကလည္း ဖဲဝိုင္းအေကာက္ရယ္ လိုအပ္တာေတြ စီစဥ္ေနရေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အာ႐ုံမစိုက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမရိပ္မိေအာင္ေတာ့ သတိထားရတာေပါ့။ တကယ့္ကို စြန႔္စားခန္းပါပဲ။ ဒီေလာက္ထန္တဲ့ ေစာ္ႀကီးမ်ိဳး ဘဝမွာ တစ္ခါမွ မျမင္ခဲ့ဖူးဘူးေလ။ မျမင္ဖူးဘူးဆို ကြၽန္ေတာ္က ေစာ္ေတာင္ မထားဘူးတဲ့ ေကာင္ဆိုေတာ့ သိတယ္မလား ထားဖို႔ႀကံေတာ့လည္း ျပန္မွမႀကိဳက္ၾကတာ၊ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔က်မွ စၿပီး ရင္ခုန္ဖူးတာ။

ဟုတ္တယ္ဗ် တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆို ရည္စားထား ေလွ်ာက္လည္ မုန႔္စား ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္။ ရည္းစားသက္တမ္းၾကာမွ ႏို႔ကိုင္ ဖင္ကိုင္နဲ႔ စၾကရတာ။ ၿပီးေတာ့ ဘယ္ခ်ဳံတိုးမလဲ ဘယ္ေဟာ္တယ္လည္းဆိုတာ ေ႐ြးရေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒါေတြ တစ္ခုမွ မလိုခဲ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ႏို႔စို႔မလား ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ကို ဂြင္းထုခိုင္းမလား သည္ကေန စခဲ့တာေလ၊။ ၿပီးေတာ့ ဒါလုပ္ဖို႔ ဘယ္မွ ေဝးေဝးလံလံ သြားေနစရာ မလိုဘူး ဘိကရွိၿပီးသားေလ။

ေဒၚစမ္းျမက သူ႔အခန္းထဲ ေခၚေခၚ ကုန္းတာဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္က ေအးေဆးပဲ ေျပာရမယ္။ အဲကြန္းေအာက္က ဖဲေမြ႕ေရာေပၚ ေခြၽးၿပိဳင္းၿပိဳင္းထြက္ေအာင္ တက္လိုးေပး႐ုံပဲေလ။ လရည္ေတြကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့ အိပ္ရာခင္းေတြ ေစာင္ေတြ ေလွ်ာ္မေလာက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အားေဆးတို႔ ၾကက္ဥတို႔ ႏြားႏို႔တို႔က အၿမဲအဆင္သင့္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႔သားမသိေအာင္ ခိုးဝယ္ထားတဲ့ အရက္ေတြလည္း တိုက္ေသးတယ္။ အဲ့လိုေန႔ဆိုတာကလည္း ေဇာ္ေထြး ခရီးထြက္ေနတဲ့ ရက္ေတြမ်ိဳးပါ။

ဒီလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးစားေနလာရင္းကေန ဘိုးေတာ္ႀကီးဆုံးၿပီး တစ္ႏွစ္ အၾကာအမွာေတာ့ အားလုံးကို ဖြင့္ေျပာလိုက္တယ္။ ထင္ထားတဲ့အတိုင္း ေဇာ္ေထြးက ေဒါသတႀကီးနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ ကန႔္ကြက္တယ္။ ညႇိလို႔မရတဲ့အထိ ျဖစ္ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို သတ္မယ္ေတြ ဘာေတြအထိ ႀကိမ္းေပမယ့္ ေနာက္ဆုံး သူ႔အေမ မ်က္ႏွာေၾကာင့္ လက္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရတယ္။

အင္းေလ ဘယ္သူက ေက်နပ္မွာလဲ။ ကိုယ့္အေမကို ကိုယ္နဲ႔႐ြယ္တူ တစ္ေကာင္က လိုးတာ ဘယ္သူက လက္ခံႏိုင္မွာမို႔လဲ၊ သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံး သူ႔အေမမ်က္ႏွာနဲ႔ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ရက္ကစလို႔ ႏိုင္ငံျခားထြက္ဖို႔ ျပင္ေတာ့တာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ပေထြးလို႔ မျမင္တာေၾကာင့္တဲ့ေလ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း မဂၤလာေတာ့ မေဆာင္ပါဘူး။ ႐ုံးတက္ လက္မွတ္ထိုးတယ္ ဒီေလာက္ပဲ။ ၿပီးေတာ့ အိမ္မွာ ေရွ႕ခုႏွစ္အိမ္ ေနာက္ခုႏွစ္အိမ္ေခၚၿပီး မုန႔္ေကြၽး လက္ဖက္ရည္တိုက္တယ္။ ဘယ္ေဆြမ်ိဳးမွ မဖိတ္ဘူး၊ ေဇာ္ေထြးလည္း မလာဘူး။ မ်က္ႏွာပူလို႔ ျဖစ္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဒၚစမ္းျမက တိုးတိုးေလး ကပ္ေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အားနာမိပါရဲ႕။

အဲ့ညကေတာ့ မဂၤလာဦးည တရားဝင္ လိုးခြင့္ရၿပီဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အရင္က လိုးခဲ့ရတာေတြထက္ အခုည အရသာက တစ္မ်ိဳးထူးမလား သိခ်င္ေနမိတယ္။ ရင္ေတြလည္း ခုန္ေနမိတယ္။ အေတြ႕အႀကဳံ ဘယ္ေလာက္ရွိရွိ လူပ်ိဳ႐ိုင္းေလးလိုပဲ။ အရင္က အန္တီေခၚၿပီး စလိုးခဲ့ရတာ အခုက် ကိုယ့္မိန္းမ ျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ ဖီးလ္က ပိုၿပီးတက္ရတာေပါ့။

အဲ့ညက ဆီဒိုရာတစ္လုံး ႀကိဳေသာက္ထားၿပီးေတာ့ တစ္ညလုံး ေသာင္းက်န္းေတာ့တာပါပဲ။ ေဇာ္ေထြးကလည္း မရွိေတာ့ လြတ္လပ္ေရး ရသြားတာေပါ့။ တစ္ညလုံး မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္လိုးႏိုင္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏြားပ်ိဳ႐ိုင္းအားနဲ႔ ေဆးအစြမ္းက ေမာ္တာစက္လိုမ်ိဳးပဲ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ဆိုေတာ့ ေဒၚစမ္းျမခင္မ်ာ သူ႔ရဲ႕ လင္အသစ္ေလးရဲ႕ လိုးအားကို ေအာက္ကေန အားရပါးရနဲ႔ ေကာ့ခံေနေတာ့တာေပါ့။

ႏွစ္ေယာက္သား ည ၉ နာရီထဲက စလိုးလာလိုက္တာ ညလယ္သန္းေခါင္ေက်ာ္တဲ့ အခ်ိန္အထိ တစ္ခ်ီပဲ ၿပီးေသးတယ္။ လိုးအားကလမက်ေသးေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လုံးကေတာ့ ေရခ်ိဳးထားသလို ေခြၽးေတြ ႐ႊဲနစ္ေနတယ္။ ေဆးႀကိဳေသာက္ထားတာက အိုေကသြားတယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ထင္မိတယ္။

ေဒၚစမ္းျမလည္း ထန္ခ်က္က ျမင္မေကာင္းဘူး။ သူ႔ရဲ႕ သုံးလုံးတစ္ေတာင္ သရက္သီးေလာက္ရွိတဲ့ ရင္သားႏွစ္လုံး လႈပ္ရမ္းရင္း ေဆာင့္ ေဆာင့္ ဆိုၿပီး ေအာ္ေအာ္ၿပီး တင္းခံေနတာ ၾကားရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို စိတ္ေတြ ပိုႂကြေစသလားပဲ။ ဒီေတာ့ ေဒၚစမ္းျမကို ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေခြးလိုး ဖားလိုး က်ားႀကီးေရေသာက္ စသျဖင့္ အားရပါးရနဲ႔ စုံေနေအာင္ လိုးေနရတာေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဆာင့္လိုးေနရင္းနဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါရပ္ၿပီး ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ႏို႔ေတြကို အေမာေျပ ငုံ႔ငုံ႔ၿပီး စို႔စို႔ေပးေနမိတယ္။ အခုလိုမ်ိဳး ႏို႔ရည္ၾကည္ေတြ တစိမ့္စိမ့္ ထြက္ေနတဲ့ ႏို႔တံမဲမဲေတြကို လွ်ာနဲ႔ အရသာခံ စို႔စို႔ေပးေနရင္းကေန က်န္တဲ့ ႏို႔ေနာက္တစ္ဖက္ကိုလည္း လက္နဲ႔ ညႇင္ညႇင္သာသာေလး ပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ေပးေနမိေတာ့တယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ႏို႔ကို အရသာခံ စို႔ေပးေနရင္းကေန ပါးစပ္တစ္ခုလုံး ႏို႔ရည္ေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံသြားၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ခုနကပုံစံ အေနအထားနဲ႔ ျပန္လိုးဖို႔ ႀကိဳးစားပါတယ္။ ခုနက ေလွႀကီးထိုး ပုံစံအတိုင္း ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ကိုယ္ေပၚ ေလွႀကီးထိုး ပုံစံနဲ႔ အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေမွာက္လိုးေပးေနရင္းနဲ႔ တစ္ေအာင့္ၾကာေတာ့ လိုးေနတာကို ရပ္လိုက္တယ္။ ဒီတိုင္းႀကီး ၿပီးသြားလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ စိတ္ကိုထိန္းရင္း

” မိန္းမ ေမာင့္ကို ဖင္ကုန္းေပးကြာ… ထ.. ထ…”

ဆိုၿပီး ေစာက္ဖုတ္ထဲက လီးကိုခြၽတ္ၿပီး ကုန္ခိုင္းလိုက္တယ္။

………………………………………….

အခန္း ( ၅ )

ေဒၚစမ္းျမလည္း ေကာင္းေနေတာ့ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနရွာတယ္။ သူ႔ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးႀကီးထြက္သြားၿပီး ျပန္ဝင္လာဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေျပာတဲ့အတိုင္း ကုတင္ေပၚမွာ ေလးဘက္ေထာက္ေလး ကုန္းေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဒီတစ္ခ်ီကို ဂိတ္ဆုံးတင္မယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေဒၚစမ္းျမလည္း ေတာ္ေတာ္ ထန္ေနၿပီဆိုေတာ့

” ေမာင္ လိုးေပးကြာ…. မိန္းမ မဝေသးဘူး…. ျမန္ျမန္ေလးလိုး…. လိုးပါဆို…. ျမန္ျမန္ေလး လိုးပါေတာ့ဆိုကြာ….. ေမာင့္လီးႀကီးနဲ႔ အရမ္း အလိုးခံခ်င္ေနၿပီ “

” အင္းပါ… ေမာင္ လိုးေတာ့မယ္ေနာ္… မိန္းမ “

” ျမန္ျမန္လိုးပါကြာ ဒါဆိုလည္း ဟင့္ “

ကြၽန္ေတာ္လည္း တင္းရင္းကားထြက္ေနတဲ့ ေဒၚ စမ္းျမရဲ႕ ဖင္ႀကီးကို အရသာခံၾကည့္ရင္းနဲ႔ လီးက မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဘက္ကို ျပဴထြက္ေနတဲ့ ေမႊးထူေစာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္းထဲ လီးကို ကိုင္ထည့္လိုက္တယ္။

“အ့….. ကြၽတ္… ကြၽတ္.. အ့…. ရွီး…. အ့…. ေမာင္…. ေျဖးေျဖး…. ေျဖးေျဖး… ေမာင္….”

ကြၽန္ေတာ္လည္း လီးကို တစ္ဆုံးထိသြင္းၿပီး ျပန္ထုတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ လီးတစ္ခုလုံး အရသာထူး ေတြ႕သြားသလို ျဖစ္သြားတယ္။ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ဖင္ကို ထိန္းကိုင္ထားရင္းနဲ႔ ၿပဲအာေနတဲ့ ေစာက္ေမႊးထူထူ ေစာက္ဖုတ္ထဲ တစ္ဆုံးအထိ ဝင္သြားေအာင္ လီးကို ေဆာင့္ထည့္ေပးလိုက္ေတာ့ ေအာက္က ေဒၚစမ္းျမတစ္ေယာက္ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္လည္း အဲ့သည္လို ပုံစံမ်ိဳး ေလးငါးေျခာက္ခါေလာက္ ကိုင္ထည့္ေပးရင္းနဲ႔ပဲ ကာမအရသာထူးကို ႀကိတ္ခံစားေနရင္း ပါးစပ္ကလည္း ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေတြ ေျပာေနလိုက္ေတာ့တယ္။

” အား…. ရွီးပဲ ေကာင္းလိုက္တာ…. ရွီး… ဖက္ခ့္ရွစ္…. ေကာင္းလိုက္တာကြာ….. မိန္းမရာ…. စမ္းျမ နင့္ကို ငါလိုးေနၿပီ ….. အ့… ရွီး…. ေကာင္းလားဟမ္….. ေကာင္းလားလို႔… စမ္းျမ….. ဟမ္….. နင့္ေစာက္ပက္ႀကီးက စုပ္အား ေကာင္းလွခ်ည္လားဟာ….. ရွီးပဲ…. ဖာသည္မႀကီး ေကာင္းလိုက္တာ….”

ကြၽန္ေတာ္အခုလို စိမ္လိုးေနတာကို အားမရတာ ကြၽန္ေတာ္ သိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ၿပီးသြားမွာစိုးလို႔ သက္သက္ အခ်ိန္ဆြဲေနရတာပါ။ ေဒၚစမ္းျမကေတာ့ သူ႔ႏို႔ေတြ သူျပန္ညႇစ္ရင္း ညီးတြားေနရင္းကေန သူ႔ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ေဆာင့္လိုးေပးဖို႔ တတြတ္တြတ္ ေျပာေနပါေတာ့တယ္။

” အရမ္းေကာင္းတယ္… ေမာင္ရယ္…. နာနာေလး လိုးေပးပါ…… ဟင့္….. လိုးပါေတာ့ ျမန္ျမန္ေလး လိုးေပးပါေတာ့….”

” ေအး…. လိုးေပးမယ္… ရွီးပဲ မသာမ…..”

အဲ့ဒီေနာက္ ကြၽန္ေတာ္လည္း ၾကာၾကာ အခ်ိန္မဆြဲႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကာမဒီေရကလည္း အရွိန္တက္ေနၿပီဆိုေတာ့ အစြမ္းကုန္ ေပါက္ကြဲခ်င္ေနပါၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ခါးအထိ လိပ္တင္ထားတဲ့ အက်ႌစကို ကိုင္လိုက္ရင္း ေနာက္ကေန ေခြးလိုးပုံစံနဲ႔ စတင္ ေဆာင့္လိုးပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ရမၼက္ ငယ္ထိပ္ ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ခါးကို ေသခ်ာကိုင္ရင္း ရွိသမွ် အားအကုန္ ထုတ္သုံးၿပီး ေဆာင့္ေဆာင့္ လိုးေပးပါေတာ့တယ္။ လိုးေနရင္းနဲ႔လည္း လီးအဝင္အထြက္နဲ႔ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ဖင္ႀကီးႀကီး ခါးက်ဥ္းက်ဥ္းရဲ႕ အေရွ႕အေနာက္ ယိမ္းထိုး လႈပ္ရွားေနမူ႔က ခြန္အားပိုျဖစ္ေစသလိုပါပဲ။

” အ့…. အ့…. အား… အား… အား…. ေဆာင့္…. ေဆာင့္…… အား… လိုးပါ ေမာင္ရယ္…. လိုးပါ…. အဟင့္….. အ့……. ေဆာင့္……”

ေဒၚစမ္းျမက ေခါင္းအုံးႏွစ္အုံး အားယူ ကုန္းလွဲေပးရင္း ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေဆာင့္လိုးသမွ်ကို အားရးပါရနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ပိုၿပီးစိတ္ႂကြလာတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကြၽန္ေတာ္လည္း မေနႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ သူ႔ဆံပင္ကို လိမ္ကိုင္ဆြဲထားလိုက္ၿပီး ရွိသမွ် အားအကုန္ထုတ္သုံးကာ မ်က္လုံးစုံမွိတ္ရင္း အခ်က္ သုံးဆယ္ေလာက္ ေဆာင့္လိုးေပးအၿပီးမွာေတာ့ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။

” အား… အ့… အ့… ၿပီးၿပီ… အ့… ၿပီးးး…. ၿပီးးးးးးးးးး အားးးးးးးးးး ရွီးးးးးးးးးးးးးး ရွီးပဲ…. ေကာင္းလိုက္တာ မိန္းမရာ…. အား..”

ထူးကဲလြန္းတဲ့ ကာမသုခကို အျပည့္အဝ ခံစားလိုက္ရသလိုမ်ိဳး လီးတစ္ခုလုံး က်င္တက္ ယားယံလာၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ သုတ္ေရ ပူပူေႏြးေႏြးေတြက ေဒၚစမ္းျမ ေစာက္ဖုတ္ထဲ တရစပ္ ဝင္သြားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္လီးထဲက လရည္ေတြကို ေဒၚစမ္းျမ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ျပည့္လွ်ံလုမတတ္ စိမ္ထည့္ထားရင္းနဲ႔ ေဒၚစမ္းျမရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ လိုက္ၿပီး နမ္းရႈံ႕ေပးေနမိေတာ့တယ္။

” မိန္းမ ေက်နပ္ရဲ႕လား…. ဟင္….”

” အင္း….. ေမာင္ရယ္ ခ်စ္လိုက္တာ……”

” တကယ္လား…..”

” အင္းေပါ့…..”

” ေကာင္းလိုက္တာကြာ ဒီညေတာ့ မအိပ္ေတာ့ဘူး.. တစ္ညလုံး လိုးမယ္ကြာ….”

” ေမာင့္သေဘာ ႀကိဳက္သေလာက္ လိုးပါ… ဒီေစာက္ဖုတ္က ေမာင့္အတြက္ပါေနာ္ “

” ခ်စ္လိုက္တာ မိန္းမရာ…”

ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဒၚစမ္းျမေပၚ ေမွာက္အိပ္ခ်ရင္းနဲ႔ပဲ ကာမစည္းစိမ္ကို ဆက္ၿပီး ခံစားေနလိုက္ပါေတာ့တယ္။

……………………………………………..

အခန္း ( ၆ )

သည္လိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ ေဒၚစမ္းျမနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဝထဲ သီတာဆိုတဲ့ သမီးေလး တစ္ေယာက္ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္။ အမွန္ဆို ေဒၚစမ္းျမအေနနဲ႔ ကေလးမယူခ်င္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ တားေဆးေတြေသာက္ ခဏခဏ ဖ်က္ဖ်က္ခ်ေနၾကပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေတာင္းဆိုလြန္းလို႔ သီတာေလးကိုေတာ့ ေမြးေပးခဲ့ပါတယ္။

အခုဆို ေဇာ္ေထြးကလည္း သူ႔အေမနဲ႔အတူ လာေနေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတာ့ အခုထိ စကားမေျပာေသးပါဘူး။ သူနဲ႔အတူ သူ႔မိန္းမလည္း ပါလာပါတယ္။ ကရင္မေလးဆိုေတာ့ ခ်စ္စရာေလးပါ။ ေနာ္မူလို႔ ေခၚတယ္။ မေအေဘး ဘယ္က မ လာမွန္း မသိေပမယ့္ ဒီေကာင့္ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တာ ေတြ႕ရေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ေနာ္မူေလးကို ၾကည့္ရတာလည္း ႐ိုးသားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မိတယ္။

ခႏၶာကိုယ္ ဖြံ႕ဖြံ႕ထြားထြားနဲ႔ အိမ္မႈကိစၥလည္း ႏိုင္နင္းတယ္။ ေယာကၡမကိုလည္း ႐ိုေသေလးစားတယ္ဆိုေတာ့ ေဒၚစမ္းျမက သေဘာေတြ က်ေနတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကားထဲက ေယာကၡမ ျဖစ္သြားတာေပါ့ေလ။ ထားပါေတာ့ အခုလိုမ်ိဳး ဒီအိမ္ေလးမွာ အခုလို စိုျပည္လာတာ ျမင္ရေတာ့ ဝမ္းသာမိတယ္။

ဟုတ္တယ္ေလ အရင္ကဆို ေျခာက္ကပ္ေနတာ။ အခုေတာ့ မိသားစုႏွစ္ခု တစ္မိုးေအာက္ထဲ ေနရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ သာယာလိုက္လဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဇာ္ေထြးကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ ဒီေကာင့္ ေက်းဇူးေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က အခုဆို သူ႔အေမကို ယူထားေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကို မခံခ်ိမခံသာ ပေထြးေတာ္ထားရတာေလ။ ၿပီးေတာ့ အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းမို႔သာ ခြင့္လႊတ္ေပးထားရတာ ဘယ္ၾကည္မွာလဲ ဟုတ္တယ္မလား။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေကာင္ စိတ္မေျပလည္း မေျပႏိုင္စရာပါ။

ဒီေကာင္ ဘယ္လိုပဲ ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ဆက္ဆံဆက္ဆံ ဘယ္လိုပဲ သေဘာထားထားပါ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီေကာင့္ကို ေဗြမယူပါဘူး။ ဒီေကာင္က ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေလ ဟုတ္တယ္မလား။ သူငယ္ခ်င္းေတာင္မွ ႐ိုး႐ိုးသူငယ္ခ်င္း မဟုတ္ဘူး။ အေကာင္းဆုံး သူငယ္ခ်င္း။ ႐ိုင္း႐ိုင္းေျပာရရင္ ငါလိုးမသား သူငယ္ခ်င္းေပါ့။…ၿပီးပါၿပီ

The post အသက်အရမ်းကွာတဲ့ ဒေါ်စမ်းမြနဲ့ ကျနော် appeared first on kevin media.

ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က သံပန်းတံခါးကို လူပ်ကိုင်ရင်း အိမ်ထဲသို့လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

‘စုစုရေ…စုစု’ ‘ရှင်၊ လာပါပြီအန်တီသွယ်’ ပြောသံနှင့်အတူ အသက်၁၃နှစ်ခန့် မိန်းခလေးတဦးအိမ်ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ ‘ဘာလုပ်နေလဲ စုစု’ ‘မီးပူတိုက်နေတာပါ အန်တီသွယ်’ မိန်းကလေးက ရိုသေစွာပြန်ဖြေရင်း တံခါးသော့ကိုဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။ ဒေါက်မြင့်မြင့်သွယ်က လက်ဆွဲအိတ်ကို ဆွဲလျှက်သူ့အခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားလေရာ စုစုလည်းတံခါးကိုပိတ်၍ သော့ခတ်ကာ အိမ်အတွင်းဖက်သို့ ဝင်သွားလေသည်။ ထိုအခိုက်.. ‘ကလင်..ကလင်..ကလင်’ တယ်လီဖုန်းမြည်သံကြောင့် အခန်းထဲမှ ဒေါက်တာမြင့်မြင့်သွယ်ပြေးထွက်လာပြီး ဖုံးကိုကောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။

‘ဟဲလို ..ပြောပါရှင်’ ညင်သာစွာမေးလိုက်သည်၊ နောက်တော့မှ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ‘အော်.. ကိုလတ်လား .. ပြောလေ’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ပြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ခဏကြာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ‘အဟင်းဟင်း .. ဟင်း..ဟင်..ကိုလတ်ရယ်..’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ ရယ်သံလွင်လွင်လေးမှာ အခန်းတခန်းလုံး ပျ့ံနှံသွားလေသည်။ ဧည့်ခန်းဆီမှာ သာယာသော နာရီသံ ၉ချက်နှင့်အတူ ညသည်လည်းပို၍တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ဆရာဝန်မတယောက်ဖြစ်သည်။မြို့ထဲမှာ ဒုတိယတိုက်ခန်းတခန်းတွင်နေထိုင်၍ သူမနှင့်အတူအသက်၆ဝ ခန့် အဒေါ်တယောက် နှင့် ၄နှစ်အရွယ်သားလေးတဦးအပြင် စုစုဆိုသော အိမ်ဖေါ်မလေး တယောက်တို့ပါရှိလေသည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းမှာ ကိုရဲမြင့်ဆိုသူဖြစ်၍ လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်လောက်ကမှ အီမ်တွင်းရေးပြသာနာများကြောင့် သူတို့အိမ်ထောင်ရေးမှာ ပြတ်စဲခဲ့ကြသည်။ ကိုရဲမြင့်က ယောက်ျားလေးများနှင့် အရောတဝင်နေသော ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်အား တဖက်သပ်လမ်းခွဲခဲ့လေသည်။

ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ မြို့ပြင်ရပ်ကွက်တခုတွင် ညနေပိုင်းဆေးခန်းဖွင့်၍ ညစဉ် ၉နာရီ ခန့်တွင်မှ အီမ်သို့ပြန်၍ အနားယူရသည်။လိမ်မာရေးခြားရှိသောအိမ်ဖေါ်မလေး စုစုကြောင့်သာ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ သက်သာရာ ရ နေသည်မို့ စုစုကို သူမကချစ်လည်းချစ်သည်..အလိုလည်းလိုက်သည်။ စုစုကလည်းသဘောကောင်းသော ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ကို လိုလေသေးမရှိအောင် ပြုစုလုပ်ကိုင်ပေးလေသည်။ တကယ်တော့ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ အသက် ၂၈ နှစ်ခန့်သာရှိသေးသည်မို့ အရွယ်ကလည်းကောင်းတုန်း အစိုပြေဆုံးအရွယ် ဖြစ်နေသည်။နဂိုကမှ ဖြူဝင်းသော အသားအရေကြောင့် စိုစိုပြေပြေ တစ်တစ်ရစ်ရစ်ရှိ့ရသည့်အထဲ ဖွင့်ကားမို့မောက်၍ လှပသော ကိုယ်လုံးကြောင့် ယောကျ်ားသားများ အဖို့ ငေးမော၍ ကြည့်ရူ့ရလောက်ပေသည်။

ဖြောင့်စင်းသော ပေါင်တံများက ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏အလှကို ကူညီပ့ံပိုးပေးသယောင်ယောင် ရှိနေသလို ဖြူဝင်းပြည့်ဖြိုးသော လက်မောင်းဖွေးဖွေးများကလဲ သူမကိုပို၍ လှပစေသည်ဟုဆိုလျှင်မမှားနိုင်ပါပေ။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ အပြောအဆို အမူအရာ ကစ၍ ချိုသာပါသည်။ဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်၍ ဖေါ်ဖေါ်ရွေရွေ ရှိတတ်သည်။ သို့သော် အားနည်းချက်တခုကားရှိသည်။ ယင်းကား အခြားမဟုတ်၊ ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ယောကျ်ားများ အပေါ် ရောရောနှောနှော ဆက်ဆံတတ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးနှင့် ရုင်းရုင်းပြောရပါမူ ထိုသို့ရောရောဆက်ဆံတတ်ခြင်းထက် ကာမခံစားမူအရသာကို မက်မက်မောမော လိုလားခံစားတတ်ပါသည်ဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ခံစားမူကြောင့်ပိုလှသည်လား..လှလွန်းသောကြောင့် ထိုသို့ခံစားသည်လားတော့ သူမမှ လွဲ၍ မည်သူမှသိနိုင်မည်မဟုတ်ပါချေ။

ယနေ့မိုးလင်းကထဲက အိမ်ကထွက်၍ဆေးရုံသွား၊နေ့ခင်းဖက် စိန်ဂျွန်းစျေးတွင်ဆေးသွားဝယ်၊ညနေပြန်တော့ ဆေးခန်းဖွင့်နှင့် ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ တနေ့လုံးပင်မနားရအောင်ရှိလေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် လေပြေရူးက တသုန်သုန်တိုက်ခတ်လာသည်။ယခုမှပင် လူနာက စဲသွားတော့သည်။ ၈နာရီခွဲပြီမို့ တန်းပေါ်မှ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ဆွဲယူရင်း ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ပြောလိုက်သည်။ ‘ကိုတူး..၈နာရီခွဲပြီ၊အားလုံး သိမ်းလိုက်တော့နော်’ ‘ဟုတ်ကဲ့ မမ’ ကိုတူးက ပြန်ဖြေရင်း ဆေးပုလင်းများကို နံရံကပ်ဘီဒိုထဲထည့်လိုက်သည်။

ထိုနောက် စားပွဲပေါ်မှ စာရွက်များ၊ ပစ္စည်းပစ္စယ များကိုအားလုံး သိမ်းဆည်း၍ အတန်ကြာသော အခါမှ ‘အားလုံး ပြီးပြီ မမ’ ‘အေး အေး တံခါးတွေ ပိတ်ထားနော်’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ပြောပြောဆိုဆို လက်ဆွဲအိတ်ကိုယူ၍ အခန်းအပြင်ဖက်သို့ ထွက်လိုက်သည်။ကိုတူးလည်း ဘီဒိုများကိုပိတ်၍ အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လာကာ ‘ပြီးပြီ မမ .. သော့ပိတ်လိုက်တော့မယ်နော်’ ‘အေး အေး’ ဆေးခန်း သော့ပိတ်ပြီးသည်နှင့် နှစ်ယောက်သား ကားမှတ်တိုင်ရှိရာဖက်သို့ လမ်းလျှောက် လာခဲ့ကြလေသည်။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် သားငယ်က ဆီးကြိုလာသည်။ သားငယ်ကို ချစ်စနိုး ယုယစွာဖြင့် ပွေ့ဖက်ရင်း ‘ကြီးကြီး မတွေ့ပါလား စုစု ‘ စုစု ကိုလှမ်းမေးလိုက်သည်။ ‘ဖွားဖွားကြီး စောစောကပဲ အိပ်ရာဝင် သွားတယ် အန်တီသွယ်’ ပြောပြောဆိုဆို စုစုက စာအိတ်လေးတအိတ်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က စာအိတ်ကို ဆွဲယူ၍ကြည့်လိုက်မိသည်။ ပြီးမှ ‘ဘာမှာ သွားသေးလဲ စုစု ‘ ‘တခြားတော့ ဘာမှမမှာမသွားဘူး ။ အန်တီသွယ် လာရင်ဆက်ဆက်ပေးပေးပါ လို့တော့ပြောသွားတယ်’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် ခေါင်းကို တဆပ်ဆပ်ညိမ့်မိသည်။ နောက်တော့ ဆက်တီခုံပေါ် ထိုင်ချလိုက်ရင်း စာအိတ်ကို ဖွင့်ဖေါက်လိုက်သည်။

စာကို အစမှအဆုံးဖတ်ပြီးသည်နှင့် ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် ထိုင့်ရာမှ ထလျှက် အခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားလေတော့သည်။ အပြင်ဖက်တွင် မှောင်မိုက်၍တိတ်ဆိတ်နေပြီ။ ဆယ်နာရီခွဲသည် အထိ အိမ်ရေု့ဧည့်ခန်းတွင် ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်တယောက်ထဲ ထိုင်းရင်းစာဖတ်နေမိသည်။ ထိုစဉ် ‘ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်’ ညင်သာသော တံခါးခေါက်သံက ခပ်ခပ်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ဖြေးညှင်းစွာ လှမ်းလျှက် တံခါးပေါက်မှန်ပေါက်လေးမှ အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ပြီးမှ တံခါးကိုဆွဲဖွင့်ပေးလိုက်ရာ နူတ်ဆက်သော အပြုံးဖြင့် ကိုလတ်က စကားစလာသည်။ ‘ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် မအိပ်သေးဘူးလား’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က မျက်နှာကိုပြုံးလျှက် ခေါင်းကို တချက်မျှခါရမ်းလိုက်ရာ ဧည့်ခန်းမီးဝါဝါအောက်ဝယ် သူမ၏နက်မှောင်သော ဆံစလေးများက ပျံဝဲသွားလေသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ကိုလတ်လက်မောင်း တဖက်ကို ကနွဲ့ကရ လှမ်းဆွဲပြီး အိမ်ခန်းတွင်းသို့ခေါ်ကာ တံခါးဂျက်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်လေသည်။ မကြာမှီပင် အိမ်ရေု့ဧည့်ခန်းမီးကိုပိတ်လျှက် သူမ၏အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြလေသည်။

အခန်းထဲသို့ရောက်သည်နှင့် ကိုလတ်ကလက်ထဲမှ စက္ကူအိတ်နှင့်ထည့်လာသော ပစ္စည်းများကို ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ထို့နောက်အိပ်ထဲမှ အထုပ်များကို ချနေသည့် သူမ၏ပြေပြစ်နုရွသော ကိုယ်လုံးအား စူးစူးရဲရဲ ငေးကြည့်နေမိလေသည်။ တကယ်တော့ ကိုလတ်လဲ ဒေါက်တာတယောက်ဖြစ်ပါသည်။ နာမည်အရင်းကတော့ ကျော်လတ်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်က ဆေးခန်းတခုတွင်ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်နှင့် ကိုရဲမြင့်တို့ လင်မယားကွဲခဲ့ကြပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရင်းနှီးမူမှ အလိုဆန္ဒနောက်သို့လိုက်ခဲ့ကြသည်။ ရမက်ကြီးပုံချင်း တူညီသော သူတို့နှစ်ယောက်အဖို့ တဒင်္ဂတခဏ ပျော်မွေ့နေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။

ကိုလတ်က ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ ခွေရစ်နေသော ဆံပင်လိူင်းတို့ကြားမှ မျက်ဝန်းနက်နှင့် သွယ်ဝိုင်းသော မျက်နှာ၏အလှကို စေ့စေ့ကြည့်နေမိသည်။ ‘ရော့ ကိုလတ်’ ရုတ်တရက် ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ပေးသော ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူပြီး တငုံမော့ကာ စားပွဲပေါ်ပြန်တင်လိုက်သည်။ပြီးနောက် သူမ၏လက်မောင်းတစ်တစ်ကို လှမ်းဆွဲရင်း ‘ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် … ကိုလတ်ကို သတိမရဘူးလားဟင်’ ကိုလတ်အမေးကို ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ပြုံးရင်း သူမလက်ညှိးကို ပါးစပ်နားကပ်ရင်း ‘ရူး..တိုးတိုး’ ဟုပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ အားမလိုအားမရဖြစ်လာသော ကိုလတ်က ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရင်ခွင်ထဲသို့ဆွဲသွင်းလိုက်ရာသူမကလည်း အလိုက်သင့်လေးပါသွားပြီး ကိုယ်လတ်ပခုံး ကိုဖက်ထားမိလေသည်။

ခဏမျှ ဖက်ထားရင်း ကိုလတ်က ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ နူတ်ခမ်းနီတွဲတွဲလေးအား ဖမ်း၍ အမှတ်မထင်စုပ်ငုံလိုက်ရာ ‘အင့်’ အသံတချက်သာပေါ်လာပြီး ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ကိုလတ်ရင်ခွင်ထဲသို့ပျော့ခွေသွားသည်။ ကိုလတ်က မလွတ်စုပ်ထားရင်း သူမ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိညဝတ်အကျင်္ီပါးပါးလေးမှ ကြယ်သီးများအား တလုံးချင်း ဖြုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ နောက်တော့ နှစ်ဦးသား ကုတင်ပေါ်သို့ထိုင်ချပြီး တယောက်နှင့်တယောက် အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံး ပက်လက်ကလေးဖြစ်နေသည့် ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် ကိုယ်ပေါ်မှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အတွင်းခံ ဘောင်းဘီဖြူဖြူလေးကို ကိုလတ်ကအသာကလေး ဆွဲယူချွတ်ပေးလိုက်လေသည်။

အခုတော့ ကိုလတ်ရော၊ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ရော နှစ်ယောက်စလုံးကိုယ်ပေါ်တွင် ဘာမျှမရှိတော့။ အခန်းထောင့် စားပွဲမှ ညအိပ်မီးလုံး အလင်းရောင်ပြာပြာလေးက ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်တကိုယ်လုံးအား အရှိကိုအရှိအတိုင်း ဖေါ်ပြနေလေသည်။ ဖြူဖွေးနေသော ကိုယ်လုံးပေါ်မှ အဝင်းသားမြင်နေရသော နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ တင်းနေသည်။ပေါင်လုံးတစ်တစ်ကြီးနှစ်ခုကြားမှ မောက်ကြွနေသော ဆီးခုံဖေါင်းဖေါင်းကြီးမှာ မဲနက်သောအမွှေးများဖြင့်အုပ်လျှက် အတော်ပင်အသဲယားချင်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။

ကိုလတ်လည်း အခုတော့စိတ်ကိုဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်မနိုင်တော့..ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ အိတွဲသော နူတ်ခမ်းအစုံကို ဆွဲ၍စုပ်ယူလိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်က သူမ၏ကျောပြင်နုနုတခုလုံးအား ပွတ်သပ်ရင်းတဖြေးဖြေးချင်း အောက်ဖက်ကိုရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်တော့ နူးအိသောဖင်ကြီးနှစ်လုံးအား အသာအယာပွတ်ပေးရင်း ပေါင်အတွင်းသားကြားထဲသို့ လက်ခလယ်ဖြင့် မသိမသာပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ တအင်းအင်းညည်းလျှက် ပေါင်ဖွေးဖွေးကြီးတလုံးအား မသိမသာ မ၍ ပေးလိုက်လေသည်။

ကိုလတ်၏လက်ဖြင့် အပွတ်ခံနေရသော ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားတလျှောက်တွင် အရည်များစိမ့်ကျလာလေသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ကလည်း ကိုလတ်၏ကျောပြင်ကို တင်းနေအောင်ဖက်ထားရင်း တကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်လာသည်။ နောက်တော့ သူမ၏ဗိုက်သားပြင်တွင် ထိုးကပ်နေသော ကိုလတ်၏လီးကြီးကို ရုတ်တရက်လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ မာကျောတောင့်တင်းနေသော လီးကြီးအား သွယ်လျှလျှလက်ချောင်းလေးများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်းမှ မို့ဖေါင်းနေသော သူမ၏ဆီးခုံဆီသို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။

ကိုလတ်က တစောင်းလှဲနေရာမှ သူမ၏ကိုယ်လုံးပေါ်တက်ခွလိုက်ပြီး လည်တံစင်းစင်းလေးအား ငုံစုပ်လိုက်ရာ.. ‘အား…ကိုလတ်ရယ်…အို..’ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း ကိုလတ်၏ကျောပြင်အား အတင်းပင်ဖက်တွယ်ထားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးအား ခပ်ကားကားလုပ်လိုက်ရင်း ကိုလတ်၏ လီးတောင်တောင်ကြီးကိုဆုပ်ကိုင်လျှက် စောက်ရည်များ ရွဲနစ်နေသော သူမ၏စောက်ဖုတ်အဝ သို့တေ့ပေးလိုက်လေသည်။ ကိုလတ်ကသူ၏ လီးကြီးကို အထဲမသွင်းသေးဘဲနီရဲနေသော ဒစ်ဖူးကြီးဖြင့် စောက်ပတ်နူတ်ခမ်းသားများကို ပွတ်ဆွဲပေးရင်း ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ နို့ကြီးအားစုပ်ယူလိုက်လေသည်။

‘အား ..အား…ဟင်း..ဟင်း..’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် မှာတကိုယ်လုံးကော့ပျံတက်လာသည်။ ကိုလတ်လက်တဖက်က နို့တလုံးကိုဆုပ်ညှစ်နယ်ရင်း နို့သီးလေးကိုလျှာဖျားဖြင့် တို့ထိပေးနေပြန်သည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ မနေနိုင်တော့ပြီမို့ ဖင်ဖြူကြီးနှစ်လုံးကိုဖြဲလျှက် ကိုလတ်၏ခါးပေါ်သို့ ပေါင်ကိုချိတ်တင်လိုက်ပြီး အောက်မှကော့ပေးလိုက်လေရာ ကိုလတ်၏လီးထိပ်ဖူးကြီးမှာ သူမ၏အတွင်းသို့ တထစ်ခန့်ဝင်သွားလေသည်။ ‘အား..ကိုလတ်ရယ်..မသွယ်မနေတတ်တော့ဘူး.. အို…ယားလာပြီ’ ကိုလတ်လည်းမနေသာတော့။

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ဖင်ကြီးနှစ်လုံးအား ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ၏လီးတန်ကြီးကိုဆွဲ၍ စောက်ဖုတ်ကြီးအတွင်းသို့ အသာအယာဖိကပ်၍ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ပါးစပ်ကလေး ဟလျှက်တချက်မျှကော့တက်သွားပြီး ခေါင်းရင်းဖက်မှ ခေါင်းအုံးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ကိုလတ်က သူ၏လီးတံကြီးအား တချက်ချင်း အသာအယာပင် အဆုံးထိအောင်ထိုးထည့်လိုက်တိုင်း ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် နူတ်ဖျားမှ တ အင်းအင်း ညီးညူသံက အဆက်မပြတ်ပေါ်လာလေသည်။ ကိုလတ်၏ မာကျော တောင့်တင်းလှသော လီးကြီးကလည်း သူမ၏တောင်တက်ပြူးထွက်နေသော စောက်စိအား မထိတထိပွတ်ဆွဲနေသည်မို့ ဖေါ်မပြနိုင်သော ရသာထူးကိုနှစ်ယောက်သား ခံစားနေကြလေသည်။ ‘ဗြွတ် ဗြွတ်….အင်း အင်း အား..အာ…’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ ဖြူဖွေးတင်းကားနေသော ဖင်ကြီးနှစ်လုံးအား ဆုပ်မရင်း အချက်လေးဆယ်ခန့် မှန်မှန်လိုးပေးလိုက်ရာ ..ကိုလတ်က လီကြီးဆောင့်အထည့် ..သူမကလည်း စောက်ပတ်အတွင်းနူတ်ခမ်းသားများဖြင့် လီးကြီးအား စုပ်ညှစ်လိုက်ဖြင့်တက်ညီညီစခန်းသွားရင်း ကာမအရသာကို အားရပါးရခံစားနေကြလေသည်။

‘အိုး..အား..ကိုလတ်..မသွယ်ပြီးတော့မယ်..နာနာလေး ဆောင့်လိုးပေးစမ်းပါ….မနေနိုင်တော့ဘူး…ဟင်း..ဟင်း..’ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ တဏှာသံဖြင့် ခပ်နွဲ့နွဲ့ညည်းသံ အဆုံးမှာ ကိုလတ်လီးထိပ်ကြီးမှာ ပူကနဲဖြစ်သွားပြီး သုတ်ရေ ပူပူများကို ပျစ်ကနဲနဲ ပျစ်ကနဲ ပန်းထုတ်ရင်း လီးကြီးကို ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်၏ စောက်ဖုတ်တဆုံးထိုးထည့်ကာ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ စိုက်ကျသွားလေတော့သည်။

ဆေးခန်းထဲတွင် လူရှင်းစပြုပြီဖြစ်သည်။ အခုမှ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်နှင့် ကိုတူးတို့စကားအေးအေးဆေးဆေးပြောဖြစ် ကြတော့သည်။ ကိုတူးက အင်္ကျ ီကြည်ပြာရောင်လက်တိုနှင့် ပိုးပျော့ပျော့ထမီအပြာရင့်ရောင်ဝတ်ထားသော ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်ကို ခပ်ငေးငေးလေးကြည့်နေမိသည်။ လက်မောင်းသားဖြူကစ်ကစ် နှစ်ဖက်မှာ မီးရောင်ဖြူဖြူအောက်တွင် ဖြိုးလက်နေသည်။ တင်ပါးကားကားစွင့်စွင့်ကြီးပေါ်မှ အတွင်းခံပင်တီ အရာလေးကို ပိုးပျော့ထမီအောက်တွင် ခပ်ထင်းထင်းတချက်တချက် မြင်နေရသည်က အသဲယားစရာ… ကိုတူး၏ အာခေါင်များကိုခြောက်သွေ့သွားစေသည်။

‘ကိုတူး..ဒီနေ့အိမ်ပြန်ရင် မမသွယ်နဲ့တခါထဲ လိုက်ပြန်ကွာ’ နံရံဖက်ကိုကျောပေးရပ်ရင်း ဆေးပုလင်းကိုရွေးနေသော မမသွယ်က ရုတ်တရက်လှည့်ပြောလိုက်သဖြင့် မမသွယ်တင်သားကြီးကို တပ်တပ်မက်မက်ငေး နေသော ကိုတူး အားတုံ့အားနာဖြင့် သူခိုးလူမိသလို မျက်နှာ အိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြစ်သွားသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်က သတိပြုမိပေမဲ့ လူကြီးပီပီ မသိဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

‘ဘာဖြစ်လို့လဲ မမ’ ‘အေးကွာ..ဘယ်က ကလေကချေတွေမှန်း မသိပါဘူး..မမကိုလိုက်နောက်လို့..ဟိုပြော ဒီပြောနဲ့’ ‘ဘယ်ကကောင်တွေလဲ မမ..’

‘မသိပါဘူးကွာ..မနေ့က ကားပေါ် အထိတောင်လိုက်လာသေးတယ်…ကားပေါ် မှာ လဲ မမနောက်က ကပ်ရပ်ပြီး..ဟိုတိုး ဒီတိုး နဲ့..သိပ်ရွံဖို့ကောင်းတာပဲ’ ‘တောက်..တော်တော်လူပါးဝတဲ့ကောင်တွေ..တွေ့မယ်’ .. ကိုတူးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

‘အောင်မယ်..ဒေါသကလည်းကြီးပ၊ ..ဒါပဲနော်..ဒီလိုကောင်တွေနဲ့ ဖက်ပြိုင်ပြီး ထိုးလားကြိတ်လား သွားလုပ်မနေနဲ့အုံး’ ပြောမိပြီးမှ မှားသွားသလို နောင်တရမိသွားသည်။ ကိုတူး၏ လက်ရဲဇက်ရဲသတ္ထိကို ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်သိသည်လေ… ဒေါသထွက်နေသောကိုတူးက ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ပြန်ချော့မော့ရသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ရှေ့မှာမို့ ကိုတူးငြိမ်နေလိုက်သည်။ စိတ်ထဲကတော့ မကျေနပ်။ ဒီလိုနှင့်ဆေးခန်းပိတ်ချိန်ရောက်ခဲ့သည်။

ကားမှတ်တိုင်ဆီ နှစ်ယောက်အတူတူလျှောက်လာရသည်ကို ကိုတူး ကြည်နူးနေမိသည်။ ရပ်ကွက်လမ်းမီးတွေက ကျိုးတိုးကျဲတဲ…လရောင်ရှိပေလို့သာတော်တော့သည်။ လရောင်ဖျော့ဖျော့အောက်တွင် ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်လာရသည်က ကိုတူးရင်ကို တလှပ်လှပ်နှင့် လိူက်ဖိုမောစေသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတဲအိမ်လေးဆီက သဲ့သဲ့လေးပျ့ံလွင့်လာသော အချစ်တေးညည်းသံလေးကလည်း တစိမ့်စိမ့်နှင့် နှလုံးသားကိုမထိတထိကလိနေသလိုလို..မမသွက်ကိုယ်သင်းနံေ လးကလည်းလမ်းဘေးခြံစည်းရိုးများမှ ညမွှေးပန်းလေးများနှင့် အပြိုင် … ။

ကပ်ပြီးလမ်းလျှောက်ရင်း တချက်တချက် မမသွယ်ဖင်သားကားကားကြီးများက ကိုတူးနှင့် ထိမိလေတိုင်း တုံတုံအိအိအရသာက ကိုတူးရမက်သွေးများကို ထကြွလာစေသည်။ သုံး လေး ငါးခါလောက် အဲ့လိုထိမိပြီးသော အခါ ကိုတူးပုဆိုးကြားမှ လီးတန်ကြီးမှာ နဂါးအမောက်ထောင်လာသလို တရူးရူးနှင့် တင်းမာထောင်တက်လာလေသည်။ ပထမတော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ဖုံးဖုံးဖိဖိလုပ်သေးသည်။

နောက်တော့လဲ မရတော့..လွှတ်ထားလိုက်ရတော့သည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ကိုတူးအဖြစ်ကို သတိပြုမိပေမဲ့လဲ မသိချင်ဟန်ဆောင်ရင်း စကားကို အဆင်မပြတ်ပြောရင်း ဆက်လျှောက်နေရလေသည်။

‘ကိုတူး..ဟိုနှစ်ကောင်ကိုတွေ့လား..သူတို့ပေါ့..မမပြောတာ..ကိုတူ းရှောင်နိုင်အောင်လို့ မမသွယ်ပြထားတာ..ဝေးဝေးရှောင်နော်’ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လူပ်ရင်းပြောလိုက်သော မမသွယ်စကားကြောင့် ကိုတူးသတိဝင်လာပြီး မမသွယ်ပြရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လမ်းဓါတ်တိုင်အောက်မှာ ဆေးလိပ်တဖွားဖွားနှင့်ငနာနှစ်ကောင်.. ကိုတူးမြင်ဖူးပါသည်..ဆေးခန်းနားမှာ ရစ်သီရစ်သီလုပ်နေကြမို့ သတိပြုမိနေသည်။ ‘တွေ့ကြသေးတာပေါ့..’ ကိုတူးစိတ်ထဲက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ယနေ့ဒေါက်တာ မြင့်မြင့်သွယ်ဆေးခန်းရောက်သည်နှင့် လူနာတွေက စုပြုံရောက်နေသည်မို့ ဘီဒိုဖွင့်ရင်းဆေးပုလင်း ယူနေသော ကိုတူးကြောပြင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း အခန်းထဲသို့တန်းဝင်သွားသည်။ တယောက်ပြီးတယောက် စမ်းသပ်ဆေးပေးဆေးထိုးနှင့် အချိန်က ကုန်မှန်မသိကုန် သွားသည်။ဆေးခန်းပိတ်ချိန်ရောက်မှပဲ အညောင်းပြေအညာပြေ အကြောဆန့်လိုက်ရင်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

‘ဟင်..ကိုတူးမျက်ခုံးက ဘာဖြစ်တာလဲ’ ညိုမဲနေသော ဒဏ်ရာနှင့် အကွဲရာကို အလန့်တကြားကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ကိုတူးက ဘာမှမပြောပဲ ဆေးပုလင်းများကို ဆက်သိမ်းနေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်က ရှေ့သို့တိုး၍ ကိုတူးခေါင်းကို လှမ်းကိုင်ရင်း သေသေချာချာကြည့်လိုက်သည်။

သွေးအနဲငယ်စို့ နေသည်။ ‘ကိုတူးဘာဖြစ်တာလဲလို့ မမမေးနေတာ မပြောဘူးလား ‘

‘ချော်လဲ တာပါ..မမရာ’ ‘မဟုတ်ဖူး..မဟုတ်ဖူး..ဒါချော်လဲတဲ့ ဒဏ်ရာမဟုတ်ဖူး..မမကိုမညာနဲ့’ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် လှစ်ကနဲသတိရလိုက်မိသည်။

‘ကိုကောင်တွေနဲ့ ရန်သွားဖြစ်တယ် မဟုတ်လား..မမအသေအချာပြောထားရဲ့နဲ့ကွာ…မမစကားကိုနားမထောင် ဖူး’ မှန်ပါသည်။ ဒီနေ့ ခပ်စောစောလာခါ ကားဂိတ်မှာ စောင့်နေလိုက်သည်။ ဟိုနှစ်ကောင်ကို တွေတာနှင့် ဘာမပြောညာမပြော အတင်းလက်ဦးအောင်ဆော်ထည့်လိုက်သည်။ အလစ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ငနာနှစ်ကောင် တော်တော် အီသွားသည်။ မိမိမှာလည်း အလစ်ဝင်လာသော အုတ်ကျိုးတပဲ့ကို ကဗျာကသီရှောင်မိလို့ အပေါ်ယံလေးသာရှပ်ထိပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာ မျက်လုံးနှင့်သီသီလေးလွဲခဲ့သည်။

မမသွယ်အတွက်ဖြစ်ရသည်မို့ ကျေနပ်အားရမိသည်။ ‘လာစမ်း ကိုတူး..လာလာ..’ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ကိုတူးလက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲရင်း အတွင်းခန်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ လူနာစမ်းကုတင်ပေါ် ထိုင်ခိုင်းရင်း အနာကို ဆေးကြောရင်းဆေးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ‘မင်းက တော်တော်ခက်တယ်ကွယ်..မမပြောထားရဲ့နဲ့..ကံကောင်းလို့..မတော်လို့ မျက်လုံးထိသွားရင် ဒုက္ခ ‘ ဂရုဏာဒေါဒေါပြောနေသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ကို အောက်မှ မျက်နှာလေးကို မော့ပေးရင်း ကိုတူးအသာငြိမ်နေမိသည်။

‘ဒီဘက်လှည့်အုံး ‘ .. ကိုတူးခေါင်းကို နဲနဲလှည့်လိုက်သည်။ လှည့်လိုက်ခါမှ မျက်နှာတဲ့တဲ့ ရှေ့မှာဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ပြည့်ဖြိုးသော ဝင်းဝင်းမောက်မောက်နို့အုံ နှစ်လုံးက မျက်နှာနှင့် မထိတထိ ကလူ၏သို့ မြှူ၏သို့…..ကိုတူးမျက်လုံးကို ကဗျာကရာ စုံပိတ်လိုက်ရသည်။တဖြင်းဖြင်း နှစ်ထကြွလာသော ပေါင်ကြားမှ လိင်တံကြောင့် စိတ်ကိုတခြားအာရုံလွှဲလိုက်ရသည်…တကယ်ဆိုတော့ဒေါက်တာမမ ကမိမိအလုပ်သခင်ကျေးဇူးရှင် မဟုတ်ပေပါပဲလား…

————————————————————————————

ကိုလတ်နှင့် မတွေ့ရသည်မှာ တစ်လကျော်ကျော်ရှိပြီ။ ကိုလတ်ခရီးထွက်သွားသည် ဟုသာသိရသည်။ ဘယ်ဆီမှန်းတော့မသိ။ တကယ်တော့ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် ကိုလတ်ကိုတပ်မက်ချင်းသာဖြစ်သည်။ ချစ်လို့ တမ်းတလွှမ်းဆွေးရသည်ထက် သွေးသားသောင်းတမူ့ကြောင့် သတိရမိသည်ကပိုသည်။ကိုလတ်မရှိ၍ ပြတ်လတ်နေသဖြင့် ရင်ထဲအီသလို ဟာသလိုလို နှင့် တခုခုကို အလိုမပြည့်သလို ဖြစ်နေသည်။ ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့် ကိုလတ်လက်ဆောင်ပေးထားသော လက်မှလက်ပတ်နာရီအကောင်းစားလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုးနာရီထိုးရန် ဆယ်မိနစ်၊ ဆေးခန်းပိတ်ရန် အချိန်နီးပြီ။

ကိုတူးက အရှေ့တံခါးချပ်ကို ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် ဝေါကနဲ ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့် ရွာချလိုက်သော မိုးသံကြောင့် ကိုတူးကိုလှမ်းပြောလိုက်သည်။ ‘ကိုတူး ..ဆေးခန်းတံခါးတွေ သေသေချာချာပိတ်နော်’ ‘ဟုတ်ကဲ့ မမ’ ကိုတူးက ရိုသေစွာဖြင့် အဖြေပေးလိုက်သည်။ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်လည်း ထိုင်ရာမှထလျှက် ဘေးပြတင်းပေါက်များကို လိုက်ပိတ်လိုက်သည်။ ဘယ်အချိန်က အညိူးကြီးနေမှန်း မသိသော မိုးက တဝုန်းဝုန်းတဒိုင်းဒိုင်း သဲကြီးမဲကြီးရွာချလာသည်။ လေ ပါပါလာသည်မို့ သစ်ကိုင်းလူပ်သံ တံခါးရွက်လူပ်သံ တို့က ဆူည့ံနေသည်။ ကိုတူးလည်း မိုးပက်နေသော အပေါက်ဝမှ တံခါးအားအသာဆွဲပိတ်လိုက်ပြီး အခန်းတွင်းသို့ ဝင်လာသည်။

‘ဖျတ်..အင့်..’ မီးပြတ်သွားသံနှင့်အတူ အခန်းထဲမှ ထွက်လာသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်နှင့် ကိုတူးတို့ ဝင်တိုးမိသွားလေသည်။ ‘ အင့်’ ကနဲဖြစ်သွားသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်အား ကိုတူးက ဖမ်း၍ထိန်းချုပ်လိုက်မိသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်က လက်တဖက်ဖြင့် ကိုတူးလက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ခဏမျှငြိမ်သွားသည်။ ‘ဟင်းဟင်း…မမရင်တုန်ပြီးခေါင်းမူး သလိုလိုပဲ ကိုတူးရယ်..အဲလို မိုးအရမ်းရွာရင်မမသိပ်ကြောက်တတ်တာ.. ငယ်ငယ်ထဲက..ဟင်း….’ ‘ဟင်..ကျနော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ဟင်..မမ’ ကိုတူး ပုခုန်းပေါ် ခေါင်းကိုအသာလေးမှီရင်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်အသာလေးငြိမ်နေမိသည်။

မီးမလာရသည့် အထဲ အပြင်မှာ မိုးကလဲအရမ်း သဲနေသည်။ ကိုတူးရင်ထဲ ရှိန်းတိန်းရှိန်းတိန်းနှင့် တဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည်။ အသက် ၂ဝကျော်သာရှိသေးပြီး ‘မ ‘အတွေအကြုံမရှိသေးသည့် လူပျိုရိုင်းလေးမို့ရင်ခုန်သံမြန်လာသလို ပေါင်ကြားမှ လိင်တန်ကြီးကလည်း တဖြေးဖြေး တင်းတက်လာသည်။ နောက်တော့ ကယောက်ကတန်းဖြင့် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ကျောပြင်ပြည့်ပြည့်ကို အသာအယာဖက်ထားလိုက်မိလေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာလဲ အမှတ်တမဲ့ကိုတူးရင်ခွင်ထဲမှီနေမိရင်း နွေးထွေးသော အတွေ့တမျိုးကို ခံစားမိလာလေသည်။ နုငယ်သော ကိုတူး၏ တဒိုင်းဒိုင်းရင်ခုန်သံက ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ စိတ်ကိုလူပ်ရှားလာစေသည်။

ထိုအခိုက် ကိုတူး၏မျက်နှာက ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ပါးပြင်မို့မို့ကို တဖြေးဖြေးထိကပ်လာပြီး နမ်းလိုက်မိသည်။ ‘အိ’… ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်က ကိုတူူး၏ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းလိုက်သော်လည်း တင်းကြပ်သော ကိုတူး၏လက်ထဲမှ မထွက်နိုင်တော့။ ‘မမ’ ကိုတူး၏ ခေါ် သံတိုုးတိုးလေး ထွက်လာသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် ဆီမှ ဘာမှ ပြန်ထူးသံ မကြားရ..မျက်နှာလေးသာ တဖြေးဖြေးမော့လာသည်။

ကိုတူးက ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော အလင်းရောင် မှိန်မှိန်အောက်မှ ခပ်ဝါးဝါး မျက်နှာလေးကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း မျက်နှာတခုလုံးအား အငမ်းမရ နမ်းနေလေသည်။ ‘ဟာ..ကိုတူးဘာလုပ်တာလဲ..လွှတ်ပါ…မမ မကြိုုက်ဖူး..စိတ်ဆိုးမှာနော်’ ပါးစပ်ကလည်းပြော..ကိုတူးလက်မှ လည်းသာသာလေး ရုန်းထွက်နေလေသည်။ ကိုတူးက ဘာမှမပြောတော့..ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ နီစွေးစွေးနူတ်ခမ်းထူထူ နှစ်လွှာကို မိမိနူတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်ပြီး အငမ်းမရ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

‘ဟင်း ဟင်း..’ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ရုန်းအား တဖြေးဖြေးလျှော့လာလေသည်။ ကိုတူးကိုခပ်တင်းတင်းပြန်ဖက်ရင်း ကိုတူးနူတ်ခမ်းကို ပြန်နမ်းစုပ်နေမိသည်။ တိုမျှမက မိမိလျှာကို ကိုတူးနူတ်ခမ်းထဲ အတင်းထိုးသွင်းပြီး လျှာချင်း ကလိပေးနေမိလေသည်။ နကိုကမှ ကာမရမက်ထန်သော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ကိုတူး၏ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လူပျိုအတွေ့ကြောင့် သွေးသားများဆူပွက်ပြီး ‘ ဟင်းဟင်း…ဟင်းဟင်း ‘နှင့် ပြောင်းဆန်အောင် ထကြွလာလေသည်။ ကိုတူးလက်နှစ်ဖက်ကလည်း တဖြေးဖြေးနယ်ကျုးလာသည်။

ပထမ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ တင်းမှည့်သော ရွှေရင်အစုံကို အသာလေး ပွတ်ရင်း ရွရွလေး ဆုပ်ကိုင်ဖြှစ်ညှစ်လာသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ကိုတူးလက်များကို မရုန်းဖယ်တော့…ကိုတူးကိုသာ တင်းကြပ်စွာပြန်ဖက်ရင်း ရင်တဆတ်ဆတ်ခုန်လျှက် ဘယ်လိုဖြစ်မှန်းမသိသော ခံစားမူကို ခံစားရင်း ကိုတူးနှင့် အပြိုင်ခရီးဆက်နေမိလေတော့သည်။ ကိုတူးလက်တဖက်က ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ဆဖါရီကုတ်အတွင်းမှတဆင့် အကျ ႌကြယ်သီးများကို တလုံးချင်း ဖြုတ်ခါ ဘရာစီယာအတွင်းမှ ပြည့်လျှံထွက်နေသော ရင်သားထွေးထွေးကို အားရပါးရ ဆုပ်နယ်နေလေသည်။

‘အင့်..အင်းအင်း..အိုကွယ်..အား’ ကြောပြင်ကိုဖက်ထားသော အခြားလက်က ဘရာစီယာချိတ်ကို ထောက်ကနဲဖြုတ်ချလိုက်သဖြင့် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ နို့ဖြူဖြူကြီး နှစ်လုံးမှာ အကာအကွယ်အနှောင်အဖွဲ့မဲ့စွာ တင်းတင်းကားကားကြွကြွကြီးပေါ် ထွက်လာလေသည်။ ကိုတူးမှာ ပေါ် ထွက်လာသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကို အားရပါးရ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်နယ်ရင်း ခေါင်းကိုငုံ့ကာ နို့အုံကြီးတလုံးကို ပါးစပ်ဖြင့် ငုံစုပ်လိုက်လေသည်။ အို..ကိုတူးရယ်..ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ..အား…ရှက်တယ်ကွာ..ကြည့်ပါလား…ကဲလိုက်တာ..ဟင်း.ဟင်…’ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ရုန်းသလိုမရုန်းသလို လူးလွန့်ရင်း မသိမသာ ကုတင်စောင်းဆီ ရောက်မှန်းမသိရောက်သွားလေသည်။

ကိုတူးမှာ ဘယ်ဖက်နို့အုံကြီးကို ပါးစပ်ပြည့်ငုံရင်း လျှာဖျားက နို့သီးနီတာလေးကို ယက်စုပ် စုပ်လိုက်သဖြင့် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ တင်းကနဲ ဖင်ကြီးကော့တက်သွားလေသည်။ ကိုတူးမှာလည်း တခါမှမကြုံဖူးသေးသော အတွေ့ကြောင့် စမ်းတဝါးဝါး လုပ်မိလုပ်ရာ လုပ်နေမိလေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်က ခပ်စောင်းစောင်း ကုတင်ပေါ် သို့လှဲကျသွားသည်နှင့် ကိုတူးကလည်း အလိုက်သင့် ထပ်ကျသွားလေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ အောက်နူတ်ခမ်းတွဲအား စုပ်ယူရင်း ကိုတူးလက်တဖက်က သူမ၏ပြည့်တင်းသော ဗိုက်သားဖွေးဖွေပေါ် သို့ရောက်လာလေသည်။

နောက်တော့ လျော့ရဲရဲဖြစ်နေသော ထမီစထဲသို့ လက်ကိုထိုးထည့်လိုက်ရာ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ဖြတ်ကနဲ ကော့တက်သွားလေသည်။ ကိုတူး၏ လက်က မရဲတရဲနှင့် တဖြည်းဖြည်းပွတ်ရင်းပွတ်ရင်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ဖေါင်းမို့နေသော ဆီးခုံပေါ်မှ အမွှေးများကို ထိမိလေတော့သည်။ ကိုတူးအသက်ရူသံ ပို၍မြန်လာသည်။ လက်က ပွတ်ရင်းသပ်ရင်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ကိုယ်လုံးပေါ် ခွ၍ ခြေတချောင်းတင်ထားလေရာ လုံချည်ထဲမှ လီးက အတင်းပင်ထောင်ထလျှက် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ပေါင်လုံးကြီးနှင့် ထိနေလေသည်။

စောက်မွှေးများအား လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်ရင်း ဖေါင်းကြွနေသော စောက်ဖုတ်အုံကြီးအား ကိုတူးလက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက်အုပ်ကိုင်လိုက်လေရာ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် နူတ်ခမ်းနှစ်လွှာမှ ‘ဟင်း..ဟင်း’ နှင့် ခိုငြီးသလို အသံတိုးတိုးလေး ထွက်လာသလို ဖါးဂုံညင်းလိုတင်းကားကြွနေသော စောက်ပတ်အုံ နူတ်ခမ်းသားများမှာလည်း စိုစိစိုစိဖြစ်လာလေသည်။ ‘အို..ကိုတူးရယ်…မလုပ်ပါနဲ့ကွယ်..လွှတ်ပါနော်…’ တတွတ်တွတ်ပြောနေသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ကို ကိုတူးဘာမှ ပြန်ပြောတော့။

အပြင်ဘက်မှာ မိုးသံက ပို၍ပို၍ ကျယ်လာသည်။ မိုးခြိမ်းသံများ၊ မိုးထစ်ချုန်းသံများ၊ တလက်လက် ဖြတ်ကနဲ ဖြတ်ကနဲ လင်းလက်လာသော လျှပ်စီးများက အခန်းထဲမှ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပို၍ရင်ခုံစေသည်။ ယခုတော့ ကာမရမက်ဇောရှိန် တရိတ်ရိတ်တက်နေသော သူတို့နှစ်ယောက် ဘာကိုမျှ သတိမထားနိုင်အားကြတော့ပေ။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ပိုးတီကောင်တွန့်သလို တွန့်လီမ်ရင်း မိမိပေါင်သားကို မထိတထိလာထိနေသော ကိုတူး၏ တောင်နေသော လီးတန်ကို မသိမသာ ကိုင်သလိုမကိုင်သလိုနှင့် မရဲတရဲ ဖွဖွလေးအုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ကိုတူးမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီဝတ်မထားသဖြင့် လီးကြီးမှာ အနှောင်အဖွဲ့မရှိ ရမ်းချင်တိုင်း ရမ်းနေလေသည်။ ‘ အား …ဟင်း..’ ဟူသော ငြီးသံ သဲ့သဲ့လေးများက နှစ်ဦးစလုံး ပါးစပ်ဖျားမှ တိုးတိုးလေး ထွက်လာလေသည်။ ကိုတူးလက်တဖက်ကလည်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ လျော့ရဲရဲထမီပေါ် မှ ကားစွင့်အိနေသော ဖင်သားကြီးကို အားရပါးရဆုပ်နယ်ရင်း လက်ကို ထမီကြားထဲ ထည့်ကာ အတွင်းခံပင်တီပါးပါးလေးပေါ်မှ တခါ ဂျုံနယ်သလို စိတ်တိုင်းကျ ဆုပ်နယ်နေပြန်သည်။

အနှစ်နှစ်အလလက ကြိတ်ပြီးတဖက်သပ် ကိုင်ချင်ဆုပ်နယ်ချင်နေသော မိမိအလုပ်ရှင် မမလှလှ၏ဖင်ကြီးအား ယခုမှ အခါခွင့်ရသဖြင့် အတောမသပ်နိုင် အငန်းမရ စိတ်တိုင်းကျ ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီး ဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်ပွတ်သပ်လိုက် ၊တချက်တချက် ဖင်သားနှစ်ခုအလယ်ကြားကို လက်ခလည်ဖြင့် ခပ်တင်းတင်းထိုးလိုက်နှင့် စိတ်ထင်တိုင်း ကလိနေမိလေသည်။

ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာလဲ ကိုတူးလီးကို ပုဆိုးပေါ် မှ ကိုင်ရသည်ကို အားမရသည့်အလား ပုဆိုးကိုဇပ်ကနဲ ဖြီချလိုက်ပြီး ပေါ် ထွက်လာသော လီးတန်ထွားထွားကြီးကို လက်နုနုလေးဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း မသိမသာဖြစ်ညှစ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၊ တချက်တချက် အထက်အောက် ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက် ဂွေးဥကိုရွရွလေးပွတ်လိုက်နှင့် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ထင်တိုင်းကြဲနေမိလေသည်။ နှစ်ယောက်သား ကာမရမက်ရှိန်များကလည်း တန်းကနဲထိုးတက်လာသော နွေလည်အပူချိန်များလို ရိပ်ကနဲရိပ်ကနဲ ပြသားတိုင်ဆုံးနားထိတက်လာလေသည်။

အပြင်မှာ မိုးလေ အေးနေပေမဲ့လည်း နှစ်ဦးသား ဇောချွှေးလေးများပင် ပျံနေသေး။ တဝက်ကျွတ်ကျနေသော လုံချည်ကို အဆုံးအထိဖြေချလိုက်ရင်း ပေါင်ကြားမှ လီးကလည်း မကြုံစဖူး တောင်ထနေသည်မို့ ကိုတူးဘာလုပ်ရမှန်း မသိပဲ ထထိုင်လိုက်လေသည်။ နောက်တော့ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ကြယ်သိးများပြုတ်ထွက်နေသော ဆဖါရီကုတ်ကြားမှ ပြူးထွက်နေသော နို့လုံးလုံးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဖိညှစ်နေမိလေသည်။

ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာလည်း မနေတတ်မထိုင်တတ်ဖြစ်လာကာ ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ဖြူဖြူကြီးနှစ်လုံးကို ကိုတူး၏ဘေးသို့ မသိမသာဖြဲကားပေးရင်း ဒူးတဖက်ကို ထောင်ထားမိလေသည်။

ထိုအခိုက် အငမ်းမရဖြစ်နေသော ကိုတူး၏တောင်မတ်နေသော လီးကြီးက ရှေ့သို့တိုးဝင်လာရာ…. ‘ အို ကိုတူးရယ်…တော်တော်ခက်တယ်ကွယ်…ဒုက္ခပါပဲ…’ မငြီးသလို ငြီးသလို အသံတိုးတိုးလေးက ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် နူတ်ဖျားမှ ထွက်လာလေသည်။ ကိုတူးလည်း နို့ကြီးနှစ်လုံး အား လက်ဖြင့်ခပ်တင်းတင်း ချေမွဆုပ်နယ်ရင်း လီးတန်ကြီးကို ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ပေါင်ခွကြားသို့ ခပ်ညင်ညင်လေး ဆောင့်နေမိလေသည်။

ကြားမှ ထမီနှင့် ပင်တီလေးက ခံနေသေးသဖြင့် ထိစေချင်သော နေရာကို လီးနှင့်မထိနိုင်သေးပေ။ ယားကျိကျိနှင့် ရွထလာသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ကိုတူးအချွတ်ကို မဆောင့်တော့ပဲ ပြေလုပြေခင် ထမီးပျော့ပျော့လေးကို ခွာချလိုက်ပြီး ပင်တီအနီပါးပါးလေးကိုလည်း ပေါင်လုံး တစ်တစ်ကြီးများတလျှောက် လိမ့်ကာလိမ့်ကာ ချွတ်ချလိုက်လေသည်။ ယခုတော့ ကိုတူးရော ၊ သူ့အလုပ်ရှင် ဆရာဝန်မ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ရော နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်လုံးတီး မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ဖြစ်သွားကြပေပြီ။

ရမက်လိူင်းထန်နေသော လူသားနှစ်ဦးမှာ ဘာကိုမှလဲ မမြင်နိုင်အားတော့ပါပေ။ တဦးကိုတဦး တင်းကြပ်စွာဖက်ရင်း အငမ်းမရ နမ်းစုပ်နေကြလေသည်။ ကိုတူးက လက်ထဲမှ နို့ကြီးနှစ်လုံးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကြိတ်မနိုင် ခဲမရ ချေမွဆုပ်နယ်နေသလို ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် မှာလည်း တအင်းအင်း ညည်းလျှက် လက်ထဲမှ လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ ကားထားသော ပေါင်ခွကြားစောက်ဖုတ်အဝနုင့် တေ့ပွတ်လေး ပွတ်လိုက် နှင့် လူပ်ရှားရင်း နောက်ဆုံးတော့ ပီပီပြင်ပြင်ပင် လီးကြီးကို စောက်ခေါင်း ဝသို့ဖိပြီး ကော့တေ့ တေ့ပေးလိုက်လေသည်။

စောက်ဖုတ်၏ ပူနွေးသော အတွေ့ကို တခါမှမခံစားဖူးသော ကိုတူးမှာ ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပဲ လီးကိုကော့ထိုး သွင်းလိုက်ရာ ဒစ်ကြီးမှာ ဒါးအိမ်ထဲဝင်သွားသော ဒါးကဲ့သို့ လျှောကနဲ စွပ်ကနဲ ဝင်သွားလေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ တချက်တွန့်သွားရင်း ကိုတူူးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားမိလိုက်လေသည်။

‘ ဗြွတ်ဗြွတ်… အား.. အား..’ ကိုတူးက လူပျိုပီပီ အတင်းပင် ဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ လီးမှာ သိပ်မကြီးလှသော်လည်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ အပေးအယူကောင်းမူကြောင့် ထိရောက်မူရှိလှသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်တယောက် အကြောအခြင်တွေ အဖျင်းဖျင်း စိမ့်တက်လာသည်။ ‘အား..အား…အင်း.. အိုး..အား’ ‘အို ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲ မသိဘူးကွယ်..’ ‘ခဏလေးပါ မမရယ်..ကျနော် မမကို တကယ်ချစ်တာ..ဟင်း..’ ကိုတူးက ကယောင်ကတမ်း လျှောက်ပြောရင်း ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ပုခုံးတင်းတင်းလေးအား ဆုပ်ကိုင်ရင်း အငမ်းမရ ဆောင့်လိုးပေးနေသည်။

အချက်၂ဝ၊၃ဝ ခန့် ဆောင့်ပေးလိုက်သောအခါ တဖြေးဖြေးနှင့် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် ဖင်ကြီးကော့ကော့ တက်လာပြီး ပေါင်လုံး ဖြူဖြူကြီးနှစ်လုံးကို အတင်းဖြဲအတင်းထိုးနှင့် ဇတ်ဇတ် ဇတ်ဇတ်ဖြစ်လာသလို ကိုတူးကလည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်ခါးသွယ်သွယ် လေးကို စုံကိုင်ကာ တအားကုန် ကျုံးဆောင့် လိုးထည့်နေလေသည်။ ‘အား..အင်း..ဟင်း.. အား..’ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ် နူတ်ခမ်းဖျားမှ အသံခပ်ကျယ်ကျယ်လေး မိုးသံလေသံကြားကို ထိုးဖေါက်တိုးထွက်လာလေသည်။ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်တယောက် အားမရနိုင်တော့..ကိုတူးပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ရင်း အောက်မှ ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကို ကော့ကော့ပေးခါ တန်ပြန်ဆောင့်ဆောင့် တင်နေလေသည်။

‘ အိုး..အား…အား..’ ကိုတူးက သူ၏လီးကို အပြင်သို့ အသာဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တဖန် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ပြန်ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ အရည်စိုနေသော စောက်ပတ်အတွင်းသားများက ချစ်လီးတန်ကြီးကို စုပ်ရစ်ဆွဲယူလိုက်သဖြင့် ကိုတူးတကိုယ်လုံး ကျင်တက်သွားလေသည်။ အင်း ကနဲ အော် ရင်း ကိုတူး ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ဖင်တင်းတင်းကြီးအား အတင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားမိလေသည်။

ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ရင်ထဲမှ ဖိုလိူက်သံများက အပြင်မှ မိုးခြိမ်းသံ ထက်ပင် ကျယ်လောင်သည်ဟု ထင်ရလေသည်။ ထိုအခိုက် ကိုတူး၏လီးကြီးမှာ ပူကနဲ ဖြစ်သွားပြီး လီးထိပ်မှ လရည်များ ပန်းကနဲ ထွက်သွားလေရာ ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်မှာ ‘ဟင်း’ ကနဲ ညည်းညူလျှက် ကိုတူး၏ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို တင်းကြပ်နေအောင် ဖက်ထားရင်း စောက်ဖုတ်အုံကြီးမှာ တင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး ခြေဖျားများ ကောက်ကွေးကာ အကြောဆန့်ငင် ဆန့်ငင်ဖြင့် တချီပြီးသွားလေတော့သည်။

အပြင်မှ မိုးကလည်း တဝုန်းဝုန်း တဒိုင်းဒိုင်းဖြင့် ရွာ ကောင်းတိုင်း ရွာနေလေသည်။ ထိုနည်းတူ တဒုန်းဒုန်း ခုန်တက်နေသော ဒေါ် မြင့်မြင့်သွယ်၏ ရမက်လိူင်းများက ကိုတူးရင်ကိုပါကူးစက် စေပါတော့သည်။ ဒီညအဖို့ ဘယ်လိုမှ မစဲနိုင်တော့သော ရမက်မိုးများပါပေ။ ဒီညတင်မဟုတ်..ဘယ်တော့မှ စဲ နိုင်တော့မည် မဟုတ်သော ချစ်သော ဒေါက်တာမမ နှင့် ကိုတူးတို့၏ အချစ်ရမက်မိုး ပင်ဖြစ်ပေတော့သည်။…ပြီးပါပြီ

Zawgyi

တခုလပ္ ေဒါက္တာမမ

ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က သံပန္းတံခါးကို လူပ္ကိုင္ရင္း အိမ္ထဲသို႔လွမ္းေခၚလိုက္သည္။
‘စုစုေရ…စုစု’ ‘ရွင္၊ လာပါၿပီအန္တီသြယ္’ ေျပာသံႏွင့္အတူ အသက္၁၃ႏွစ္ခန႔္ မိန္းခေလးတဦးအိမ္ေရွ႕သို႔ ေျပးထြက္လာသည္။ ‘ဘာလုပ္ေနလဲ စုစု’ ‘မီးပူတိုက္ေနတာပါ အန္တီသြယ္’ မိန္းကေလးက ရိုေသစြာျပန္ေျဖရင္း တံခါးေသာ့ကိုဖြင့္ေပးလိုက္ေလသည္။ ေဒါက္ျမင့္ျမင့္သြယ္က လက္ဆြဲအိတ္ကို ဆြဲလၽွက္သူ႔အခန္းတြင္းသို႔ ဝင္သြားေလရာ စုစုလည္းတံခါးကိုပိတ္၍ ေသာ့ခတ္ကာ အိမ္အတြင္းဖက္သို႔ ဝင္သြားေလသည္။ ထိုအခိုက္.. ‘ကလင္..ကလင္..ကလင္’ တယ္လီဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ အခန္းထဲမွ ေဒါက္တာျမင့္ျမင့္သြယ္ေျပးထြက္လာၿပီး ဖုံးကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ေလသည္။

‘ဟဲလို ..ေျပာပါရွင္’ ညင္သာစြာေမးလိုက္သည္၊ ေနာက္ေတာ့မွ ျပဳံးရႊင္စြာျဖင့္ ‘ေအာ္.. ကိုလတ္လား .. ေျပာေလ’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ေျပာလိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ခဏၾကာတိတ္ဆိတ္သြားၿပီးမွ ‘အဟင္းဟင္း .. ဟင္း..ဟင္..ကိုလတ္ရယ္..’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးမွာ အခန္းတခန္းလုံး ပ်႕ံႏွံသြားေလသည္။ ဧည့္ခန္းဆီမွာ သာယာေသာ နာရီသံ ၉ခ်က္ႏွင့္အတူ ညသည္လည္းပို၍တိတ္ဆိတ္သြားေလသည္။

ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ဆရာဝန္မတေယာက္ျဖစ္သည္။ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဒုတိယတိုက္ခန္းတခန္းတြင္ေနထိုင္၍ သူမႏွင့္အတူအသက္၆ဝ ခန႔္ အေဒၚတေယာက္ ႏွင့္ ၄ႏွစ္အရြယ္သားေလးတဦးအျပင္ စုစုဆိုေသာ အိမ္ေဖၚမေလး တေယာက္တို႔ပါရွိေလသည္။ သူမ၏ခင္ပြန္းမွာ ကိုရဲျမင့္ဆိုသူျဖစ္၍ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္ေလာက္ကမွ အီမ္တြင္းေရးျပသာနာမ်ားေၾကာင့္ သူတို႔အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ျပတ္စဲခဲ့ၾကသည္။ ကိုရဲျမင့္က ေယာက္်ားေလးမ်ားႏွင့္ အေရာတဝင္ေနေသာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္အား တဖက္သပ္လမ္းခြဲခဲ့ေလသည္။

ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ၿမိဳ႕ျပင္ရပ္ကြက္တခုတြင္ ညေနပိုင္းေဆးခန္းဖြင့္၍ ညစဥ္ ၉နာရီ ခန႔္တြင္မွ အီမ္သို႔ျပန္၍ အနားယူရသည္။လိမ္မာေရးျခားရွိေသာအိမ္ေဖၚမေလး စုစုေၾကာင့္သာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ သက္သာရာ ရ ေနသည္မို႔ စုစုကို သူမကခ်စ္လည္းခ်စ္သည္..အလိုလည္းလိုက္သည္။ စုစုကလည္းသေဘာေကာင္းေသာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ကို လိုေလေသးမရွိေအာင္ ျပဳစုလုပ္ကိုင္ေပးေလသည္။ တကယ္ေတာ့ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ အသက္ ၂၈ ႏွစ္ခန႔္သာရွိေသးသည္မို႔ အရြယ္ကလည္းေကာင္းတုန္း အစိုေျပဆုံးအရြယ္ ျဖစ္ေနသည္။နဂိုကမွ ျဖဴဝင္းေသာ အသားအေရေၾကာင့္ စိုစိုေျပေၿပ တစ္တစ္ရစ္ရစ္ရွိ့ရသည့္အထဲ ဖြင့္ကားမို႔ေမာက္၍ လွပေသာ ကိုယ္လုံးေၾကာင့္ ေယာက်္ားသားမ်ား အဖို႔ ေငးေမာ၍ ၾကည့္႐ူ႔ရေလာက္ေပသည္။

ေျဖာင့္စင္းေသာ ေပါင္တံမ်ားက ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏အလွကို ကူညီပ့ံပိုးေပးသေယာင္ေယာင္ ရွိေနသလို ျဖဴဝင္းျပည့္ၿဖိဳးေသာ လက္ေမာင္းေဖြးေဖြးမ်ားကလဲ သူမကိုပို၍ လွပေစသည္ဟုဆိုလၽွင္မမွားနိုင္ပါေပ။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ အေျပာအဆို အမူအရာ ကစ၍ ခ်ိဳသာပါသည္။ဆက္ဆံေရး ေျပျပစ္၍ ေဖၚေဖၚေရြေရြ ရွိတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ အားနည္းခ်က္တခုကားရွိသည္။ ယင္းကား အျခားမဟုတ္၊ ဆန႔္က်င္ဘက္ လိင္ေယာက်္ားမ်ား အေပၚ ေရာေရာေႏွာေႏွာ ဆက္ဆံတတ္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။

ရိုးရိုးႏွင့္ ႐ုင္း႐ုင္းေျပာရပါမူ ထိုသို႔ေရာေရာဆက္ဆံတတ္ျခင္းထက္ ကာမခံစားမူအရသာကို မက္မက္ေမာေမာ လိုလားခံစားတတ္ပါသည္ဆိုလၽွင္ ပိုမွန္ေပလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ခံစားမူေၾကာင့္ပိုလွသည္လား..လွလြန္းေသာေၾကာင့္ ထိုသို႔ခံစားသည္လားေတာ့ သူမမွ လြဲ၍ မည္သူမွသိနိုင္မည္မဟုတ္ပါေခ်။

ယေန႔မိုးလင္းကထဲက အိမ္ကထြက္၍ေဆး႐ုံသြား၊ေန႔ခင္းဖက္ စိန္ဂၽြန္းေစ်းတြင္ေဆးသြားဝယ္၊ညေနျပန္ေတာ့ ေဆးခန္းဖြင့္ႏွင့္ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ တေန႔လုံးပင္မနားရေအာင္ရွိေလသည္။ အျပင္ဘက္တြင္ ေလေျပ႐ူးက တသုန္သုန္တိုက္ခတ္လာသည္။ယခုမွပင္ လူနာက စဲသြားေတာ့သည္။ ၈နာရီခြဲၿပီမို႔ တန္းေပၚမွ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါကို ဆြဲယူရင္း ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ေျပာလိုက္သည္။ ‘ကိုတူး..၈နာရီခြဲၿပီ၊အားလုံး သိမ္းလိုက္ေတာ့ေနာ္’ ‘ဟုတ္ကဲ့ မမ’ ကိုတူးက ျပန္ေျဖရင္း ေဆးပုလင္းမ်ားကို နံရံကပ္ဘီဒိုထဲထည့္လိုက္သည္။

ထိုေနာက္ စားပြဲေပၚမွ စာရြက္မ်ား၊ ပစၥည္းပစၥယ မ်ားကိုအားလုံး သိမ္းဆည္း၍ အတန္ၾကာေသာ အခါမွ ‘အားလုံး ၿပီးၿပီ မမ’ ‘ေအး ေအး တံခါးေတြ ပိတ္ထားေနာ္’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ေျပာေျပာဆိုဆို လက္ဆြဲအိတ္ကိုယူ၍ အခန္းအျပင္ဖက္သို႔ ထြက္လိုက္သည္။ကိုတူးလည္း ဘီဒိုမ်ားကိုပိတ္၍ အခန္းအျပင္သို႔ ထြက္လာကာ ‘ၿပီးၿပီ မမ .. ေသာ့ပိတ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္’ ‘ေအး ေအး’ ေဆးခန္း ေသာ့ပိတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ကားမွတ္တိုင္ရွိရာဖက္သို႔ လမ္းေလၽွာက္ လာခဲ့ၾကေလသည္။

အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ သားငယ္က ဆီးႀကိဳလာသည္။ သားငယ္ကို ခ်စ္စနိုး ယုယစြာျဖင့္ ေပြ႕ဖက္ရင္း ‘ႀကီးႀကီး မေတြ႕ပါလား စုစု ‘ စုစု ကိုလွမ္းေမးလိုက္သည္။ ‘ဖြားဖြားႀကီး ေစာေစာကပဲ အိပ္ရာဝင္ သြားတယ္ အန္တီသြယ္’ ေျပာေျပာဆိုဆို စုစုက စာအိတ္ေလးတအိတ္ကို လွမ္းေပးလိုက္သည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က စာအိတ္ကို ဆြဲယူ၍ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ၿပီးမွ ‘ဘာမွာ သြားေသးလဲ စုစု ‘ ‘တျခားေတာ့ ဘာမွမမွာမသြားဘူး ။ အန္တီသြယ္ လာရင္ဆက္ဆက္ေပးေပးပါ လို႔ေတာ့ေျပာသြားတယ္’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ ေခါင္းကို တဆပ္ဆပ္ညိမ့္မိသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဆက္တီခုံေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္ရင္း စာအိတ္ကို ဖြင့္ေဖါက္လိုက္သည္။

စာကို အစမွအဆုံးဖတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ ထိုင့္ရာမွ ထလၽွက္ အခန္းတြင္းသို႔ ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ အျပင္ဖက္တြင္ ေမွာင္မိုက္၍တိတ္ဆိတ္ေနၿပီ။ ဆယ္နာရီခြဲသည္ အထိ အိမ္ေ႐ု႔ဧည့္ခန္းတြင္ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္တေယာက္ထဲ ထိုင္းရင္းစာဖတ္ေနမိသည္။ ထိုစဥ္ ‘ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္’ ညင္သာေသာ တံခါးေခါက္သံက ခပ္ခပ္ေပၚထြက္လာသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ေျဖးညႇင္းစြာ လွမ္းလၽွက္ တံခါးေပါက္မွန္ေပါက္ေလးမွ အျပင္သို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။

ၿပီးမွ တံခါးကိုဆြဲဖြင့္ေပးလိုက္ရာ ႏူတ္ဆက္ေသာ အျပဳံးျဖင့္ ကိုလတ္က စကားစလာသည္။ ‘ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ မအိပ္ေသးဘူးလား’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က မ်က္ႏွာကိုျပဳံးလၽွက္ ေခါင္းကို တခ်က္မၽွခါရမ္းလိုက္ရာ ဧည့္ခန္းမီးဝါဝါေအာက္ဝယ္ သူမ၏နက္ေမွာင္ေသာ ဆံစေလးမ်ားက ပ်ံဝဲသြားေလသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ကိုလတ္လက္ေမာင္း တဖက္ကို ကႏြဲ႕ကရ လွမ္းဆြဲၿပီး အိမ္ခန္းတြင္းသို႔ေခၚကာ တံခါးဂ်က္ကို ျပန္ပိတ္လိုက္ေလသည္။ မၾကာမွီပင္ အိမ္ေ႐ု႔ဧည့္ခန္းမီးကိုပိတ္လၽွက္ သူမ၏အိပ္ခန္းထဲသို႔ ဝင္ခဲ့ၾကေလသည္။

အခန္းထဲသို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ကိုလတ္ကလက္ထဲမွ စကၠဴအိတ္ႏွင့္ထည့္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ထံ လွမ္းေပးလိုက္သည္။ထို႔ေနာက္အိပ္ထဲမွ အထုပ္မ်ားကို ခ်ေနသည့္ သူမ၏ေျပျပစ္ႏုရြေသာ ကိုယ္လုံးအား စူးစူးရဲရဲ ေငးၾကည့္ေနမိေလသည္။ တကယ္ေတာ့ ကိုလတ္လဲ ေဒါက္တာတေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ နာမည္အရင္းကေတာ့ ေက်ာ္လတ္ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္က ေဆးခန္းတခုတြင္ရင္းႏွီးခဲ့ၾကသည္။ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ႏွင့္ ကိုရဲျမင့္တို႔ လင္မယားကြဲခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ရင္းႏွီးမူမွ အလိုဆႏၵေနာက္သို႔လိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ရမက္ႀကီးပုံခ်င္း တူညီေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အဖို႔ တဒဂၤတခဏ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။

ကိုလတ္က ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေခြရစ္ေနေသာ ဆံပင္လိူင္းတို႔ၾကားမွ မ်က္ဝန္းနက္ႏွင့္ သြယ္ဝိုင္းေသာ မ်က္ႏွာ၏အလွကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ေနမိသည္။ ‘ေရာ့ ကိုလတ္’ ႐ုတ္တရက္ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ေပးေသာ ဝိုင္ဖန္ခြက္ကို လွမ္းယူၿပီး တငုံေမာ့ကာ စားပြဲေပၚျပန္တင္လိုက္သည္။ၿပီးေနာက္ သူမ၏လက္ေမာင္းတစ္တစ္ကို လွမ္းဆြဲရင္း ‘ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ … ကိုလတ္ကို သတိမရဘူးလားဟင္’ ကိုလတ္အေမးကို ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ျပဳံးရင္း သူမလက္ညႇိးကို ပါးစပ္နားကပ္ရင္း ‘႐ူး..တိုးတိုး’ ဟုေျပာလိုက္ေလသည္။

ထိုအခါ အားမလိုအားမရျဖစ္လာေသာ ကိုလတ္က ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း ရင္ခြင္ထဲသို႔ဆြဲသြင္းလိုက္ရာသူမကလည္း အလိုက္သင့္ေလးပါသြားၿပီး ကိုယ္လတ္ပခုံး ကိုဖက္ထားမိေလသည္။

ခဏမၽွ ဖက္ထားရင္း ကိုလတ္က ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ႏူတ္ခမ္းနီတြဲတြဲေလးအား ဖမ္း၍ အမွတ္မထင္စုပ္ငုံလိုက္ရာ ‘အင့္’ အသံတခ်က္သာေပၚလာၿပီး ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ကိုလတ္ရင္ခြင္ထဲသို႔ေပ်ာ့ေခြသြားသည္။ ကိုလတ္က မလြတ္စုပ္ထားရင္း သူမ၏ကိုယ္ေပၚရွိညဝတ္အက်ၤီပါးပါးေလးမွ ၾကယ္သီးမ်ားအား တလုံးခ်င္း ျဖဳတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ ေနာက္ေတာ့ ႏွစ္ဦးသား ကုတင္ေပၚသို႔ထိုင္ခ်ၿပီး တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ အဝတ္အစားမ်ားကို ခၽြတ္ေပးလိုက္ၾကသည္။

ေနာက္ဆုံး ပက္လက္ကေလးျဖစ္ေနသည့္ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ ကိုယ္ေပၚမွ ေနာက္ဆုံးက်န္ရွိေနေသာ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီျဖဴျဖဴေလးကို ကိုလတ္ကအသာကေလး ဆြဲယူခၽြတ္ေပးလိုက္ေလသည္။

အခုေတာ့ ကိုလတ္ေရာ၊ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္စလုံးကိုယ္ေပၚတြင္ ဘာမၽွမရွိေတာ့။ အခန္းေထာင့္ စားပြဲမွ ညအိပ္မီးလုံး အလင္းေရာင္ျပာျပာေလးက ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္တကိုယ္လုံးအား အရွိကိုအရွိအတိုင္း ေဖၚျပေနေလသည္။ ျဖဴေဖြးေနေသာ ကိုယ္လုံးေပၚမွ အဝင္းသားျမင္ေနရေသာ နို႔ႀကီးႏွစ္လုံးမွာ တင္းေနသည္။ေပါင္လုံးတစ္တစ္ႀကီးႏွစ္ခုၾကားမွ ေမာက္ႂကြေနေသာ ဆီးခုံေဖါင္းေဖါင္းႀကီးမွာ မဲနက္ေသာအေမႊးမ်ားျဖင့္အုပ္လၽွက္ အေတာ္ပင္အသဲယားခ်င္စရာ ေကာင္းေနေတာ့သည္။

ကိုလတ္လည္း အခုေတာ့စိတ္ကိုဘယ္လိုမွ ထိန္းခ်ဳပ္မနိုင္ေတာ့..ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ အိတြဲေသာ ႏူတ္ခမ္းအစုံကို ဆြဲ၍စုပ္ယူလိုက္ရင္း လက္ႏွစ္ဖက္က သူမ၏ေက်ာျပင္ႏုႏုတခုလုံးအား ပြတ္သပ္ရင္းတေျဖးေျဖးခ်င္း ေအာက္ဖက္ကိုေရာက္ရွိသြားသည္။ ေနာက္ေတာ့ ႏူးအိေသာဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးအား အသာအယာပြတ္ေပးရင္း ေပါင္အတြင္းသားၾကားထဲသို႔ လက္ခလယ္ျဖင့္ မသိမသာပြတ္ဆြဲလိုက္ရာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ တအင္းအင္းညည္းလၽွက္ ေပါင္ေဖြးေဖြးႀကီးတလုံးအား မသိမသာ မ၍ ေပးလိုက္ေလသည္။

ကိုလတ္၏လက္ျဖင့္ အပြတ္ခံေနရေသာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေစာက္ဖုတ္ႏူတ္ခမ္းသားတေလၽွာက္တြင္ အရည္မ်ားစိမ့္က်လာေလသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ကလည္း ကိုလတ္၏ေက်ာျပင္ကို တင္းေနေအာင္ဖက္ထားရင္း တကိုယ္လုံး တဆတ္ဆတ္ တုန္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူမ၏ဗိုက္သားျပင္တြင္ ထိုးကပ္ေနေသာ ကိုလတ္၏လီးႀကီးကို ႐ုတ္တရက္လွမ္းကိုင္လိုက္သည္။ မာေက်ာေတာင့္တင္းေနေသာ လီးႀကီးအား သြယ္လၽွလၽွလက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္းမွ မို႔ေဖါင္းေနေသာ သူမ၏ဆီးခုံဆီသို႔ ကပ္ေပးလိုက္သည္။

ကိုလတ္က တေစာင္းလွဲေနရာမွ သူမ၏ကိုယ္လုံးေပၚတက္ခြလိုက္ၿပီး လည္တံစင္းစင္းေလးအား ငုံစုပ္လိုက္ရာ.. ‘အား…ကိုလတ္ရယ္…အို..’ တိုးညႇင္းစြာ ေရရြတ္ရင္း ကိုလတ္၏ေက်ာျပင္အား အတင္းပင္ဖက္တြယ္ထားလိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သူမ၏ေပါင္လုံးေဖြးေဖြးႀကီးႏွစ္လုံးအား ခပ္ကားကားလုပ္လိုက္ရင္း ကိုလတ္၏ လီးေတာင္ေတာင္ႀကီးကိုဆုပ္ကိုင္လၽွက္ ေစာက္ရည္မ်ား ရြဲနစ္ေနေသာ သူမ၏ေစာက္ဖုတ္အဝ သို႔ေတ့ေပးလိုက္ေလသည္။ ကိုလတ္ကသူ၏ လီးႀကီးကို အထဲမသြင္းေသးဘဲနီရဲေနေသာ ဒစ္ဖူးႀကီးျဖင့္ ေစာက္ပတ္ႏူတ္ခမ္းသားမ်ားကို ပြတ္ဆြဲေပးရင္း ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ နို႔ႀကီးအားစုပ္ယူလိုက္ေလသည္။

‘အား ..အား…ဟင္း..ဟင္း..’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ မွာတကိုယ္လုံးေကာ့ပ်ံတက္လာသည္။ ကိုလတ္လက္တဖက္က နို႔တလုံးကိုဆုပ္ညႇစ္နယ္ရင္း နို႔သီးေလးကိုလၽွာဖ်ားျဖင့္ တို႔ထိေပးေနျပန္သည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ မေနနိုင္ေတာ့ၿပီမို႔ ဖင္ျဖဴႀကီးႏွစ္လုံးကိုျဖဲလၽွက္ ကိုလတ္၏ခါးေပၚသို႔ ေပါင္ကိုခ်ိတ္တင္လိုက္ၿပီး ေအာက္မွေကာ့ေပးလိုက္ေလရာ ကိုလတ္၏လီးထိပ္ဖူးႀကီးမွာ သူမ၏အတြင္းသို႔ တထစ္ခန႔္ဝင္သြားေလသည္။ ‘အား..ကိုလတ္ရယ္..မသြယ္မေနတတ္ေတာ့ဘူး.. အို…ယားလာၿပီ’ ကိုလတ္လည္းမေနသာေတာ့။

လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ သူမ၏ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးအား ဆုပ္ကိုင္ရင္း သူ၏လီးတန္ႀကီးကိုဆြဲ၍ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးအတြင္းသို႔ အသာအယာဖိကပ္၍ ထိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ပါးစပ္ကေလး ဟလၽွက္တခ်က္မၽွေကာ့တက္သြားၿပီး ေခါင္းရင္းဖက္မွ ေခါင္းအုံးအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ တင္းၾကပ္စြာဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။

ကိုလတ္က သူ၏လီးတံႀကီးအား တခ်က္ခ်င္း အသာအယာပင္ အဆုံးထိေအာင္ထိုးထည့္လိုက္တိုင္း ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ ႏူတ္ဖ်ားမွ တ အင္းအင္း ညီးညဴသံက အဆက္မျပတ္ေပၚလာေလသည္။ ကိုလတ္၏ မာေက်ာ ေတာင့္တင္းလွေသာ လီးႀကီးကလည္း သူမ၏ေတာင္တက္ျပဴးထြက္ေနေသာ ေစာက္စိအား မထိတထိပြတ္ဆြဲေနသည္မို႔ ေဖၚမျပနိုင္ေသာ ရသာထူးကိုႏွစ္ေယာက္သား ခံစားေနၾကေလသည္။ ‘ႁဗြတ္ ႁဗြတ္….အင္း အင္း အား..အာ…’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ျဖဴေဖြးတင္းကားေနေသာ ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးအား ဆုပ္မရင္း အခ်က္ေလးဆယ္ခန႔္ မွန္မွန္လိုးေပးလိုက္ရာ ..ကိုလတ္က လီႀကီးေဆာင့္အထည့္ ..သူမကလည္း ေစာက္ပတ္အတြင္းႏူတ္ခမ္းသားမ်ားျဖင့္ လီးႀကီးအား စုပ္ညႇစ္လိုက္ျဖင့္တက္ညီညီစခန္းသြားရင္း ကာမအရသာကို အားရပါးရခံစားေနၾကေလသည္။

‘အိုး..အား..ကိုလတ္..မသြယ္ၿပီးေတာ့မယ္..နာနာေလး ေဆာင့္လိုးေပးစမ္းပါ….မေနနိုင္ေတာ့ဘူး…ဟင္း..ဟင္း..’ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ တဏွာသံျဖင့္ ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ညည္းသံ အဆုံးမွာ ကိုလတ္လီးထိပ္ႀကီးမွာ ပူကနဲျဖစ္သြားၿပီး သုတ္ေရ ပူပူမ်ားကို ပ်စ္ကနဲနဲ ပ်စ္ကနဲ ပန္းထုတ္ရင္း လီးႀကီးကို ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေစာက္ဖုတ္တဆုံးထိုးထည့္ကာ ဆန႔္ငင္ဆန႔္ငင္ျဖင့္ သူမ၏ကိုယ္ေပၚသို႔ စိုက္က်သြားေလေတာ့သည္။

ေဆးခန္းထဲတြင္ လူရွင္းစျပဳၿပီျဖစ္သည္။ အခုမွ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ႏွင့္ ကိုတူးတို႔စကားေအးေအးေဆးေဆးေျပာျဖစ္ ၾကေတာ့သည္။ ကိုတူးက အကၤ် ီၾကည္ျပာေရာင္လက္တိုႏွင့္ ပိုးေပ်ာ့ေပ်ာ့ထမီအျပာရင့္ေရာင္ဝတ္ထားေသာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္ကို ခပ္ေငးေငးေလးၾကည့္ေနမိသည္။ လက္ေမာင္းသားျဖဴကစ္ကစ္ ႏွစ္ဖက္မွာ မီးေရာင္ျဖဴျဖဴေအာက္တြင္ ၿဖိဳးလက္ေနသည္။ တင္ပါးကားကားစြင့္စြင့္ႀကီးေပၚမွ အတြင္းခံပင္တီ အရာေလးကို ပိုးေပ်ာ့ထမီေအာက္တြင္ ခပ္ထင္းထင္းတခ်က္တခ်က္ ျမင္ေနရသည္က အသဲယားစရာ… ကိုတူး၏ အာေခါင္မ်ားကိုေျခာက္ေသြ႕သြားေစသည္။

‘ကိုတူး..ဒီေန႔အိမ္ျပန္ရင္ မမသြယ္နဲ႔တခါထဲ လိုက္ျပန္ကြာ’ နံရံဖက္ကိုေက်ာေပးရပ္ရင္း ေဆးပုလင္းကိုေရြးေနေသာ မမသြယ္က ႐ုတ္တရက္လွည့္ေျပာလိုက္သျဖင့္ မမသြယ္တင္သားႀကီးကို တပ္တပ္မက္မက္ေငး ေနေသာ ကိုတူး အားတုံ႔အားနာျဖင့္ သူခိုးလူမိသလို မ်က္ႏွာ အိုးတိုးအမ္းတမ္းျဖစ္သြားသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္က သတိျပဳမိေပမဲ့ လူႀကီးပီပီ မသိဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။

‘ဘာျဖစ္လို႔လဲ မမ’ ‘ေအးကြာ..ဘယ္က ကေလကေခ်ေတြမွန္း မသိပါဘူး..မမကိုလိုက္ေနာက္လို႔..ဟိုေျပာ ဒီေျပာနဲ႔’ ‘ဘယ္ကေကာင္ေတြလဲ မမ..’
‘မသိပါဘူးကြာ..မေန႔က ကားေပၚ အထိေတာင္လိုက္လာေသးတယ္…ကားေပၚ မွာ လဲ မမေနာက္က ကပ္ရပ္ၿပီး..ဟိုတိုး ဒီတိုး နဲ႔..သိပ္ရြံဖို႔ေကာင္းတာပဲ’ ‘ေတာက္..ေတာ္ေတာ္လူပါးဝတဲ့ေကာင္ေတြ..ေတြ႕မယ္’ .. ကိုတူးက မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ရင္း ၾကဳံးဝါးလိုက္သည္။

‘ေအာင္မယ္..ေဒါသကလည္းႀကီးပ၊ ..ဒါပဲေနာ္..ဒီလိုေကာင္ေတြနဲ႔ ဖက္ၿပိဳင္ၿပီး ထိုးလားႀကိတ္လား သြားလုပ္မေနနဲ႔အုံး’ ေျပာမိၿပီးမွ မွားသြားသလို ေနာင္တရမိသြားသည္။ ကိုတူး၏ လက္ရဲဇက္ရဲသတၳိကို ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္သိသည္ေလ… ေဒါသထြက္ေနေသာကိုတူးက ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ျပန္ေခ်ာ့ေမာ့ရသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ေရွ႕မွာမို႔ ကိုတူးၿငိမ္ေနလိုက္သည္။ စိတ္ထဲကေတာ့ မေက်နပ္။ ဒီလိုႏွင့္ေဆးခန္းပိတ္ခ်ိန္ေရာက္ခဲ့သည္။

ကားမွတ္တိုင္ဆီ ႏွစ္ေယာက္အတူတူေလၽွာက္လာရသည္ကို ကိုတူး ၾကည္ႏူးေနမိသည္။ ရပ္ကြက္လမ္းမီးေတြက က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ…လေရာင္ရွိေပလို႔သာေတာ္ေတာ့သည္။ လေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေအာက္တြင္ ယွဥ္တြဲလမ္းေလၽွာက္လာရသည္က ကိုတူးရင္ကို တလွပ္လွပ္ႏွင့္ လိူက္ဖိုေမာေစသည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းတဲအိမ္ေလးဆီက သဲ့သဲ့ေလးပ်႕ံလြင့္လာေသာ အခ်စ္ေတးညည္းသံေလးကလည္း တစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ ႏွလုံးသားကိုမထိတထိကလိေနသလိုလို..မမသြက္ကိုယ္သင္းနံေ လးကလည္းလမ္းေဘးၿခံစည္းရိုးမ်ားမွ ညေမႊးပန္းေလးမ်ားႏွင့္ အၿပိဳင္ … ။

ကပ္ၿပီးလမ္းေလၽွာက္ရင္း တခ်က္တခ်က္ မမသြယ္ဖင္သားကားကားႀကီးမ်ားက ကိုတူးႏွင့္ ထိမိေလတိုင္း တုံတုံအိအိအရသာက ကိုတူးရမက္ေသြးမ်ားကို ထႂကြလာေစသည္။ သုံး ေလး ငါးခါေလာက္ အဲ့လိုထိမိၿပီးေသာ အခါ ကိုတူးပုဆိုးၾကားမွ လီးတန္ႀကီးမွာ နဂါးအေမာက္ေထာင္လာသလို တ႐ူး႐ူးႏွင့္ တင္းမာေထာင္တက္လာေလသည္။ ပထမေတာ့ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ ဖုံးဖုံးဖိဖိလုပ္ေသးသည္။

ေနာက္ေတာ့လဲ မရေတာ့..လႊတ္ထားလိုက္ရေတာ့သည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ကိုတူးအျဖစ္ကို သတိျပဳမိေပမဲ့လဲ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ရင္း စကားကို အဆင္မျပတ္ေျပာရင္း ဆက္ေလၽွာက္ေနရေလသည္။

‘ကိုတူး..ဟိုႏွစ္ေကာင္ကိုေတြ႕လား..သူတို႔ေပါ့..မမေျပာတာ..ကိုတူ းေရွာင္နိုင္ေအာင္လို႔ မမသြယ္ျပထားတာ..ေဝးေဝးေရွာင္ေနာ္’ လက္ေမာင္းကို ဆြဲကိုင္လူပ္ရင္းေျပာလိုက္ေသာ မမသြယ္စကားေၾကာင့္ ကိုတူးသတိဝင္လာၿပီး မမသြယ္ျပရာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ လမ္းဓါတ္တိုင္ေအာက္မွာ ေဆးလိပ္တဖြားဖြားႏွင့္ငနာႏွစ္ေကာင္.. ကိုတူးျမင္ဖူးပါသည္..ေဆးခန္းနားမွာ ရစ္သီရစ္သီလုပ္ေနၾကမို႔ သတိျပဳမိေနသည္။ ‘ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့..’ ကိုတူးစိတ္ထဲက ၾကဳံးဝါးလိုက္သည္။

ယေန႔ေဒါက္တာ ျမင့္ျမင့္သြယ္ေဆးခန္းေရာက္သည္ႏွင့္ လူနာေတြက စုျပဳံေရာက္ေနသည္မို႔ ဘီဒိုဖြင့္ရင္းေဆးပုလင္း ယူေနေသာ ကိုတူးေၾကာျပင္ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း အခန္းထဲသို႔တန္းဝင္သြားသည္။ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ စမ္းသပ္ေဆးေပးေဆးထိုးႏွင့္ အခ်ိန္က ကုန္မွန္မသိကုန္ သြားသည္။ေဆးခန္းပိတ္ခ်ိန္ေရာက္မွပဲ အေညာင္းေျပအညာေၿပ အေၾကာဆန႔္လိုက္ရင္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္အခန္းအျပင္သို႔ ထြက္လိုက္သည္။

‘ဟင္..ကိုတူးမ်က္ခုံးက ဘာျဖစ္တာလဲ’ ညိဳမဲေနေသာ ဒဏ္ရာႏွင့္ အကြဲရာကို အလန႔္တၾကားၾကည့္ရင္း ေမးလိုက္သည္။ ကိုတူးက ဘာမွမေျပာပဲ ေဆးပုလင္းမ်ားကို ဆက္သိမ္းေနသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္က ေရွ႕သို႔တိုး၍ ကိုတူးေခါင္းကို လွမ္းကိုင္ရင္း ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္လိုက္သည္။

ေသြးအနဲငယ္စို႔ ေနသည္။ ‘ကိုတူးဘာျဖစ္တာလဲလို႔ မမေမးေနတာ မေျပာဘူးလား ‘
‘ေခ်ာ္လဲ တာပါ..မမရာ’ ‘မဟုတ္ဖူး..မဟုတ္ဖူး..ဒါေခ်ာ္လဲတဲ့ ဒဏ္ရာမဟုတ္ဖူး..မမကိုမညာနဲ႔’ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ လွစ္ကနဲသတိရလိုက္မိသည္။

‘ကိုေကာင္ေတြနဲ႔ ရန္သြားျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား..မမအေသအခ်ာေျပာထားရဲ့နဲ႔ကြာ…မမစကားကိုနားမေထာင္ ဖူး’ မွန္ပါသည္။ ဒီေန႔ ခပ္ေစာေစာလာခါ ကားဂိတ္မွာ ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဟိုႏွစ္ေကာင္ကို ေတြတာႏွင့္ ဘာမေျပာညာမေျပာ အတင္းလက္ဦးေအာင္ေဆာ္ထည့္လိုက္သည္။ အလစ္ခံလိုက္ရသျဖင့္ ငနာႏွစ္ေကာင္ ေတာ္ေတာ္ အီသြားသည္။ မိမိမွာလည္း အလစ္ဝင္လာေသာ အုတ္က်ိဳးတပဲ့ကို ကဗ်ာကသီေရွာင္မိလို႔ အေပၚယံေလးသာရွပ္ထိၿပီး ကံေကာင္းေထာက္မစြာ မ်က္လုံးႏွင့္သီသီေလးလြဲခဲ့သည္။

မမသြယ္အတြက္ျဖစ္ရသည္မို႔ ေက်နပ္အားရမိသည္။ ‘လာစမ္း ကိုတူး..လာလာ..’ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ကိုတူးလက္ေမာင္းကို ဖမ္းဆြဲရင္း အတြင္းခန္းသို႔ ဝင္ခဲ့သည္။ လူနာစမ္းကုတင္ေပၚ ထိုင္ခိုင္းရင္း အနာကို ေဆးေၾကာရင္းေဆးထည့္ေပးလိုက္သည္။ ‘မင္းက ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ကြယ္..မမေျပာထားရဲ့နဲ႔..ကံေကာင္းလို႔..မေတာ္လို႔ မ်က္လုံးထိသြားရင္ ဒုကၡ ‘ ဂ႐ုဏာေဒါေဒါေျပာေနေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ကို ေအာက္မွ မ်က္ႏွာေလးကို ေမာ့ေပးရင္း ကိုတူးအသာၿငိမ္ေနမိသည္။

‘ဒီဘက္လွည့္အုံး ‘ .. ကိုတူးေခါင္းကို နဲနဲလွည့္လိုက္သည္။ လွည့္လိုက္ခါမွ မ်က္ႏွာတဲ့တဲ့ ေရွ႕မွာေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ျပည့္ၿဖိဳးေသာ ဝင္းဝင္းေမာက္ေမာက္နို႔အုံ ႏွစ္လုံးက မ်က္ႏွာႏွင့္ မထိတထိ ကလူ၏သို႔ ျမႇဴ၏သို႔…..ကိုတူးမ်က္လုံးကို ကဗ်ာကရာ စုံပိတ္လိုက္ရသည္။တျဖင္းျဖင္း ႏွစ္ထႂကြလာေသာ ေပါင္ၾကားမွ လိင္တံေၾကာင့္ စိတ္ကိုတျခားအာ႐ုံလႊဲလိုက္ရသည္…တကယ္ဆိုေတာ့ေဒါက္တာမမ ကမိမိအလုပ္သခင္ေက်းဇူးရွင္ မဟုတ္ေပပါပဲလား…
————————————————————————————

ကိုလတ္ႏွင့္ မေတြ႕ရသည္မွာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ရွိၿပီ။ ကိုလတ္ခရီးထြက္သြားသည္ ဟုသာသိရသည္။ ဘယ္ဆီမွန္းေတာ့မသိ။ တကယ္ေတာ့ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ကိုလတ္ကိုတပ္မက္ခ်င္းသာျဖစ္သည္။ ခ်စ္လို႔ တမ္းတလႊမ္းေဆြးရသည္ထက္ ေသြးသားေသာင္းတမူ႔ေၾကာင့္ သတိရမိသည္ကပိုသည္။ကိုလတ္မရွိ၍ ျပတ္လတ္ေနသျဖင့္ ရင္ထဲအီသလို ဟာသလိုလို ႏွင့္ တခုခုကို အလိုမျပည့္သလို ျဖစ္ေနသည္။ ဟိုေတြးဒီေတြးျဖင့္ ကိုလတ္လက္ေဆာင္ေပးထားေသာ လက္မွလက္ပတ္နာရီအေကာင္းစားေလးကို ငုံ႔ၾကည့္လိုက္သည္။ ကိုးနာရီထိုးရန္ ဆယ္မိနစ္၊ ေဆးခန္းပိတ္ရန္ အခ်ိန္နီးၿပီ။

ကိုတူးက အေရွ႕တံခါးခ်ပ္ကို ဆြဲပိတ္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ ေဝါကနဲ ဆိုင္းမဆင့္ဗုံမဆင့္ ရြာခ်လိုက္ေသာ မိုးသံေၾကာင့္ ကိုတူးကိုလွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ‘ကိုတူး ..ေဆးခန္းတံခါးေတြ ေသေသခ်ာခ်ာပိတ္ေနာ္’ ‘ဟုတ္ကဲ့ မမ’ ကိုတူးက ရိုေသစြာျဖင့္ အေျဖေပးလိုက္သည္။ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္လည္း ထိုင္ရာမွထလၽွက္ ေဘးျပတင္းေပါက္မ်ားကို လိုက္ပိတ္လိုက္သည္။ ဘယ္အခ်ိန္က အညိဴးႀကီးေနမွန္း မသိေသာ မိုးက တဝုန္းဝုန္းတဒိုင္းဒိုင္း သဲႀကီးမဲႀကီးရြာခ်လာသည္။ ေလ ပါပါလာသည္မို႔ သစ္ကိုင္းလူပ္သံ တံခါးရြက္လူပ္သံ တို႔က ဆူည့ံေနသည္။ ကိုတူးလည္း မိုးပက္ေနေသာ အေပါက္ဝမွ တံခါးအားအသာဆြဲပိတ္လိုက္ၿပီး အခန္းတြင္းသို႔ ဝင္လာသည္။

‘ဖ်တ္..အင့္..’ မီးျပတ္သြားသံႏွင့္အတူ အခန္းထဲမွ ထြက္လာေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ႏွင့္ ကိုတူးတို႔ ဝင္တိုးမိသြားေလသည္။ ‘ အင့္’ ကနဲျဖစ္သြားေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္အား ကိုတူးက ဖမ္း၍ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္မိသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္က လက္တဖက္ျဖင့္ ကိုတူးလက္ေမာင္းကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း ခဏမၽွၿငိမ္သြားသည္။ ‘ဟင္းဟင္း…မမရင္တုန္ၿပီးေခါင္းမူး သလိုလိုပဲ ကိုတူးရယ္..အဲလို မိုးအရမ္းရြာရင္မမသိပ္ေၾကာက္တတ္တာ.. ငယ္ငယ္ထဲက..ဟင္း….’ ‘ဟင္..က်ေနာ္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ဟင္..မမ’ ကိုတူး ပုခုန္းေပၚ ေခါင္းကိုအသာေလးမွီရင္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္အသာေလးၿငိမ္ေနမိသည္။

မီးမလာရသည့္ အထဲ အျပင္မွာ မိုးကလဲအရမ္း သဲေနသည္။ ကိုတူးရင္ထဲ ရွိန္းတိန္းရွိန္းတိန္းႏွင့္ တဒိန္းဒိန္းခုန္လာသည္။ အသက္ ၂ဝေက်ာ္သာရွိေသးၿပီး ‘မ ‘အေတြအၾကဳံမရွိေသးသည့္ လူပ်ိဳရိုင္းေလးမို႔ရင္ခုန္သံျမန္လာသလို ေပါင္ၾကားမွ လိင္တန္ႀကီးကလည္း တေျဖးေျဖး တင္းတက္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ကေယာက္ကတန္းျဖင့္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ေက်ာျပင္ျပည့္ျပည့္ကို အသာအယာဖက္ထားလိုက္မိေလသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာလဲ အမွတ္တမဲ့ကိုတူးရင္ခြင္ထဲမွီေနမိရင္း ေႏြးေထြးေသာ အေတြ႕တမ်ိဳးကို ခံစားမိလာေလသည္။ ႏုငယ္ေသာ ကိုတူး၏ တဒိုင္းဒိုင္းရင္ခုန္သံက ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ စိတ္ကိုလူပ္ရွားလာေစသည္။

ထိုအခိုက္ ကိုတူး၏မ်က္ႏွာက ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ပါးျပင္မို႔မို႔ကို တေျဖးေျဖးထိကပ္လာၿပီး နမ္းလိုက္မိသည္။ ‘အိ’… ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္က ကိုတူူး၏ရင္ခြင္ထဲမွ ႐ုန္းလိုက္ေသာ္လည္း တင္းၾကပ္ေသာ ကိုတူး၏လက္ထဲမွ မထြက္နိုင္ေတာ့။ ‘မမ’ ကိုတူး၏ ေခၚ သံတိုုးတိုးေလး ထြက္လာသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ဆီမွ ဘာမွ ျပန္ထူးသံ မၾကားရ..မ်က္ႏွာေလးသာ တေျဖးေျဖးေမာ့လာသည္။

ကိုတူးက ျပတင္းေပါက္မွ တိုးဝင္လာေသာ အလင္းေရာင္ မွိန္မွိန္ေအာက္မွ ခပ္ဝါးဝါး မ်က္ႏွာေလးကို အနီးကပ္ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာတခုလုံးအား အငမ္းမရ နမ္းေနေလသည္။ ‘ဟာ..ကိုတူးဘာလုပ္တာလဲ..လႊတ္ပါ…မမ မႀကိဳုက္ဖူး..စိတ္ဆိုးမွာေနာ္’ ပါးစပ္ကလည္းေျပာ..ကိုတူးလက္မွ လည္းသာသာေလး ႐ုန္းထြက္ေနေလသည္။ ကိုတူးက ဘာမွမေျပာေတာ့..ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ နီေစြးေစြးႏူတ္ခမ္းထူထူ ႏွစ္လႊာကို မိမိႏူတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိကပ္ၿပီး အငမ္းမရ စုပ္ယူလိုက္ေလသည္။

‘ဟင္း ဟင္း..’ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္႐ုန္းအား တေျဖးေျဖးေလၽွာ့လာေလသည္။ ကိုတူးကိုခပ္တင္းတင္းျပန္ဖက္ရင္း ကိုတူးႏူတ္ခမ္းကို ျပန္နမ္းစုပ္ေနမိသည္။ တိုမၽွမက မိမိလၽွာကို ကိုတူးႏူတ္ခမ္းထဲ အတင္းထိုးသြင္းၿပီး လၽွာခ်င္း ကလိေပးေနမိေလသည္။ နကိုကမွ ကာမရမက္ထန္ေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ကိုတူး၏ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ လူပ်ိဳအေတြ႕ေၾကာင့္ ေသြးသားမ်ားဆူပြက္ၿပီး ‘ ဟင္းဟင္း…ဟင္းဟင္း ‘ႏွင့္ ေျပာင္းဆန္ေအာင္ ထႂကြလာေလသည္။ ကိုတူးလက္ႏွစ္ဖက္ကလည္း တေျဖးေျဖးနယ္က်ဳးလာသည္။

ပထမ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ တင္းမွည့္ေသာ ေရႊရင္အစုံကို အသာေလး ပြတ္ရင္း ရြရြေလး ဆုပ္ကိုင္ျဖႇစ္ညႇစ္လာသည္။ ေဒၚျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ကိုတူးလက္မ်ားကို မ႐ုန္းဖယ္ေတာ့…ကိုတူးကိုသာ တင္းၾကပ္စြာျပန္ဖက္ရင္း ရင္တဆတ္ဆတ္ခုန္လၽွက္ ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိေသာ ခံစားမူကို ခံစားရင္း ကိုတူးႏွင့္ အၿပိဳင္ခရီးဆက္ေနမိေလေတာ့သည္။ ကိုတူးလက္တဖက္က ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ဆဖါရီကုတ္အတြင္းမွတဆင့္ အက် ႌၾကယ္သီးမ်ားကို တလုံးခ်င္း ျဖဳတ္ခါ ဘရာစီယာအတြင္းမွ ျပည့္လၽွံထြက္ေနေသာ ရင္သားေထြးေထြးကို အားရပါးရ ဆုပ္နယ္ေနေလသည္။

‘အင့္..အင္းအင္း..အိုကြယ္..အား’ ေၾကာျပင္ကိုဖက္ထားေသာ အျခားလက္က ဘရာစီယာခ်ိတ္ကို ေထာက္ကနဲျဖဳတ္ခ်လိုက္သျဖင့္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ နို႔ျဖဴျဖဴႀကီး ႏွစ္လုံးမွာ အကာအကြယ္အေႏွာင္အဖြဲ႕မဲ့စြာ တင္းတင္းကားကားႂကြႂကြႀကီးေပၚ ထြက္လာေလသည္။ ကိုတူးမွာ ေပၚ ထြက္လာေသာနို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို အားရပါးရ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္နယ္ရင္း ေခါင္းကိုငုံ႔ကာ နို႔အုံႀကီးတလုံးကို ပါးစပ္ျဖင့္ ငုံစုပ္လိုက္ေလသည္။ အို..ကိုတူးရယ္..ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ..အား…ရွက္တယ္ကြာ..ၾကည့္ပါလား…ကဲလိုက္တာ..ဟင္း.ဟင္…’ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ႐ုန္းသလိုမ႐ုန္းသလို လူးလြန႔္ရင္း မသိမသာ ကုတင္ေစာင္းဆီ ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားေလသည္။

ကိုတူးမွာ ဘယ္ဖက္နို႔အုံႀကီးကို ပါးစပ္ျပည့္ငုံရင္း လၽွာဖ်ားက နို႔သီးနီတာေလးကို ယက္စုပ္ စုပ္လိုက္သျဖင့္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ တင္းကနဲ ဖင္ႀကီးေကာ့တက္သြားေလသည္။ ကိုတူးမွာလည္း တခါမွမၾကဳံဖူးေသးေသာ အေတြ႕ေၾကာင့္ စမ္းတဝါးဝါး လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္ေနမိေလသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္က ခပ္ေစာင္းေစာင္း ကုတင္ေပၚ သို႔လွဲက်သြားသည္ႏွင့္ ကိုတူးကလည္း အလိုက္သင့္ ထပ္က်သြားေလသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေအာက္ႏူတ္ခမ္းတြဲအား စုပ္ယူရင္း ကိုတူးလက္တဖက္က သူမ၏ျပည့္တင္းေသာ ဗိုက္သားေဖြးေဖြေပၚ သို႔ေရာက္လာေလသည္။

ေနာက္ေတာ့ ေလ်ာ့ရဲရဲျဖစ္ေနေသာ ထမီစထဲသို႔ လက္ကိုထိုးထည့္လိုက္ရာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ျဖတ္ကနဲ ေကာ့တက္သြားေလသည္။ ကိုတူး၏ လက္က မရဲတရဲႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းပြတ္ရင္းပြတ္ရင္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေဖါင္းမို႔ေနေသာ ဆီးခုံေပၚမွ အေမႊးမ်ားကို ထိမိေလေတာ့သည္။ ကိုတူးအသက္႐ူသံ ပို၍ျမန္လာသည္။ လက္က ပြတ္ရင္းသပ္ရင္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ကိုယ္လုံးေပၚ ခြ၍ ေျခတေခ်ာင္းတင္ထားေလရာ လုံခ်ည္ထဲမွ လီးက အတင္းပင္ေထာင္ထလၽွက္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ေပါင္လုံးႀကီးႏွင့္ ထိေနေလသည္။

ေစာက္ေမႊးမ်ားအား လက္ျဖင့္ပြတ္သပ္ရင္း ေဖါင္းႂကြေနေသာ ေစာက္ဖုတ္အုံႀကီးအား ကိုတူးလက္ဝါးျဖင့္ ႐ုတ္တရက္အုပ္ကိုင္လိုက္ေလရာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ႏူတ္ခမ္းႏွစ္လႊာမွ ‘ဟင္း..ဟင္း’ ႏွင့္ ခိုၿငီးသလို အသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာသလို ဖါးဂုံညင္းလိုတင္းကားႂကြေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံ ႏူတ္ခမ္းသားမ်ားမွာလည္း စိုစိစိုစိျဖစ္လာေလသည္။ ‘အို..ကိုတူးရယ္…မလုပ္ပါနဲ႔ကြယ္..လႊတ္ပါေနာ္…’ တတြတ္တြတ္ေျပာေနေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ကို ကိုတူးဘာမွ ျပန္ေျပာေတာ့။

အျပင္ဘက္မွာ မိုးသံက ပို၍ပို၍ က်ယ္လာသည္။ မိုးၿခိမ္းသံမ်ား၊ မိုးထစ္ခ်ဳန္းသံမ်ား၊ တလက္လက္ ျဖတ္ကနဲ ျဖတ္ကနဲ လင္းလက္လာေသာ လၽွပ္စီးမ်ားက အခန္းထဲမွ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ပို၍ရင္ခုံေစသည္။ ယခုေတာ့ ကာမရမက္ေဇာရွိန္ တရိတ္ရိတ္တက္ေနေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာကိုမၽွ သတိမထားနိုင္အားၾကေတာ့ေပ။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ပိုးတီေကာင္တြန႔္သလို တြန႔္လီမ္ရင္း မိမိေပါင္သားကို မထိတထိလာထိေနေသာ ကိုတူး၏ ေတာင္ေနေသာ လီးတန္ကို မသိမသာ ကိုင္သလိုမကိုင္သလိုႏွင့္ မရဲတရဲ ဖြဖြေလးအုပ္ကိုင္လိုက္ေလသည္။

ကိုတူးမွာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီဝတ္မထားသျဖင့္ လီးႀကီးမွာ အေႏွာင္အဖြဲ႕မရွိ ရမ္းခ်င္တိုင္း ရမ္းေနေလသည္။ ‘ အား …ဟင္း..’ ဟူေသာ ၿငီးသံ သဲ့သဲ့ေလးမ်ားက ႏွစ္ဦးစလုံး ပါးစပ္ဖ်ားမွ တိုးတိုးေလး ထြက္လာေလသည္။ ကိုတူးလက္တဖက္ကလည္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေလ်ာ့ရဲရဲထမီေပၚ မွ ကားစြင့္အိေနေသာ ဖင္သားႀကီးကို အားရပါးရဆုပ္နယ္ရင္း လက္ကို ထမီၾကားထဲ ထည့္ကာ အတြင္းခံပင္တီပါးပါးေလးေပၚမွ တခါ ဂ်ဳံနယ္သလို စိတ္တိုင္းက် ဆုပ္နယ္ေနျပန္သည္။

အႏွစ္ႏွစ္အလလက ႀကိတ္ၿပီးတဖက္သပ္ ကိုင္ခ်င္ဆုပ္နယ္ခ်င္ေနေသာ မိမိအလုပ္ရွင္ မမလွလွ၏ဖင္ႀကီးအား ယခုမွ အခါခြင့္ရသျဖင့္ အေတာမသပ္နိုင္ အငန္းမရ စိတ္တိုင္းက် ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး ဆုပ္ကိုင္ျဖစ္ညႇစ္ပြတ္သပ္လိုက္ ၊တခ်က္တခ်က္ ဖင္သားႏွစ္ခုအလယ္ၾကားကို လက္ခလည္ျဖင့္ ခပ္တင္းတင္းထိုးလိုက္ႏွင့္ စိတ္ထင္တိုင္း ကလိေနမိေလသည္။

ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာလဲ ကိုတူးလီးကို ပုဆိုးေပၚ မွ ကိုင္ရသည္ကို အားမရသည့္အလား ပုဆိုးကိုဇပ္ကနဲ ၿဖီခ်လိုက္ၿပီး ေပၚ ထြက္လာေသာ လီးတန္ထြားထြားႀကီးကို လက္ႏုႏုေလးျဖင့္ အုပ္ကိုင္လိုက္ရင္း မသိမသာျဖစ္ညႇစ္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္၊ တခ်က္တခ်က္ အထက္ေအာက္ ဂြင္းတိုက္ေပးလိုက္ ေဂြးဥကိုရြရြေလးပြတ္လိုက္ႏွင့္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ထင္တိုင္းၾကဲေနမိေလသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ကာမရမက္ရွိန္မ်ားကလည္း တန္းကနဲထိုးတက္လာေသာ ေႏြလည္အပူခ်ိန္မ်ားလို ရိပ္ကနဲရိပ္ကနဲ ျပသားတိုင္ဆုံးနားထိတက္လာေလသည္။

အျပင္မွာ မိုးေလ ေအးေနေပမဲ့လည္း ႏွစ္ဦးသား ေဇာေခၽႊးေလးမ်ားပင္ ပ်ံေနေသး။ တဝက္ကၽြတ္က်ေနေသာ လုံခ်ည္ကို အဆုံးအထိေျဖခ်လိုက္ရင္း ေပါင္ၾကားမွ လီးကလည္း မၾကဳံစဖူး ေတာင္ထေနသည္မို႔ ကိုတူးဘာလုပ္ရမွန္း မသိပဲ ထထိုင္လိုက္ေလသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ၾကယ္သိးမ်ားျပဳတ္ထြက္ေနေသာ ဆဖါရီကုတ္ၾကားမွ ျပဴးထြက္ေနေသာ နို႔လုံးလုံးႀကီးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ဖိညႇစ္ေနမိေလသည္။

ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာလည္း မေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္လာကာ ေပါင္လုံးတုတ္တုတ္ျဖဴျဖဴႀကီးႏွစ္လုံးကို ကိုတူး၏ေဘးသို႔ မသိမသာျဖဲကားေပးရင္း ဒူးတဖက္ကို ေထာင္ထားမိေလသည္။

ထိုအခိုက္ အငမ္းမရျဖစ္ေနေသာ ကိုတူး၏ေတာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးက ေရွ႕သို႔တိုးဝင္လာရာ…. ‘ အို ကိုတူးရယ္…ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ကြယ္…ဒုကၡပါပဲ…’ မၿငီးသလို ၿငီးသလို အသံတိုးတိုးေလးက ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ႏူတ္ဖ်ားမွ ထြက္လာေလသည္။ ကိုတူးလည္း နို႔ႀကီးႏွစ္လုံး အား လက္ျဖင့္ခပ္တင္းတင္း ေခ်မြဆုပ္နယ္ရင္း လီးတန္ႀကီးကို ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ေပါင္ခြၾကားသို႔ ခပ္ညင္ညင္ေလး ေဆာင့္ေနမိေလသည္။

ၾကားမွ ထမီႏွင့္ ပင္တီေလးက ခံေနေသးသျဖင့္ ထိေစခ်င္ေသာ ေနရာကို လီးႏွင့္မထိနိုင္ေသးေပ။ ယားက်ိက်ိႏွင့္ ရြထလာေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ကိုတူးအခၽြတ္ကို မေဆာင့္ေတာ့ပဲ ေျပလုေျပခင္ ထမီးေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးကို ခြာခ်လိုက္ၿပီး ပင္တီအနီပါးပါးေလးကိုလည္း ေပါင္လုံး တစ္တစ္ႀကီးမ်ားတေလၽွာက္ လိမ့္ကာလိမ့္ကာ ခၽြတ္ခ်လိုက္ေလသည္။ ယခုေတာ့ ကိုတူးေရာ ၊ သူ႔အလုပ္ရွင္ ဆရာဝန္မ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ကိုယ္လုံးတီး မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ျဖစ္သြားၾကေပၿပီ။

ရမက္လိူင္းထန္ေနေသာ လူသားႏွစ္ဦးမွာ ဘာကိုမွလဲ မျမင္နိုင္အားေတာ့ပါေပ။ တဦးကိုတဦး တင္းၾကပ္စြာဖက္ရင္း အငမ္းမရ နမ္းစုပ္ေနၾကေလသည္။ ကိုတူးက လက္ထဲမွ နို႔ႀကီးႏွစ္လုံးအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ႀကိတ္မနိုင္ ခဲမရ ေခ်မြဆုပ္နယ္ေနသလို ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ မွာလည္း တအင္းအင္း ညည္းလၽွက္ လက္ထဲမွ လီးတန္ႀကီးကို သူမ၏ ကားထားေသာ ေပါင္ခြၾကားေစာက္ဖုတ္အဝႏုင့္ ေတ့ပြတ္ေလး ပြတ္လိုက္ ႏွင့္ လူပ္ရွားရင္း ေနာက္ဆုံးေတာ့ ပီပီျပင္ျပင္ပင္ လီးႀကီးကို ေစာက္ေခါင္း ဝသို႔ဖိၿပီး ေကာ့ေတ့ ေတ့ေပးလိုက္ေလသည္။

ေစာက္ဖုတ္၏ ပူေႏြးေသာ အေတြ႕ကို တခါမွမခံစားဖူးေသာ ကိုတူးမွာ ႐ုတ္တရက္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိပဲ လီးကိုေကာ့ထိုး သြင္းလိုက္ရာ ဒစ္ႀကီးမွာ ဒါးအိမ္ထဲဝင္သြားေသာ ဒါးကဲ့သို႔ ေလၽွာကနဲ စြပ္ကနဲ ဝင္သြားေလသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ တခ်က္တြန႔္သြားရင္း ကိုတူူးကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဖက္ထားမိလိုက္ေလသည္။

‘ ႁဗြတ္ႁဗြတ္… အား.. အား..’ ကိုတူးက လူပ်ိဳပီပီ အတင္းပင္ ေဆာင့္ေပးလိုက္သည္။ လီးမွာ သိပ္မႀကီးလွေသာ္လည္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ အေပးအယူေကာင္းမူေၾကာင့္ ထိေရာက္မူရွိလွသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္တေယာက္ အေၾကာအျခင္ေတြ အဖ်င္းဖ်င္း စိမ့္တက္လာသည္။ ‘အား..အား…အင္း.. အိုး..အား’ ‘အို ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီလဲ မသိဘူးကြယ္..’ ‘ခဏေလးပါ မမရယ္..က်ေနာ္ မမကို တကယ္ခ်စ္တာ..ဟင္း..’ ကိုတူးက ကေယာင္ကတမ္း ေလၽွာက္ေျပာရင္း ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ပုခုံးတင္းတင္းေလးအား ဆုပ္ကိုင္ရင္း အငမ္းမရ ေဆာင့္လိုးေပးေနသည္။

အခ်က္၂ဝ၊၃ဝ ခန႔္ ေဆာင့္ေပးလိုက္ေသာအခါ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ဖင္ႀကီးေကာ့ေကာ့ တက္လာၿပီး ေပါင္လုံး ျဖဴျဖဴႀကီးႏွစ္လုံးကို အတင္းျဖဲအတင္းထိုးႏွင့္ ဇတ္ဇတ္ ဇတ္ဇတ္ျဖစ္လာသလို ကိုတူးကလည္း လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ခါးသြယ္သြယ္ ေလးကို စုံကိုင္ကာ တအားကုန္ က်ဳံးေဆာင့္ လိုးထည့္ေနေလသည္။ ‘အား..အင္း..ဟင္း.. အား..’ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္ ႏူတ္ခမ္းဖ်ားမွ အသံခပ္က်ယ္က်ယ္ေလး မိုးသံေလသံၾကားကို ထိုးေဖါက္တိုးထြက္လာေလသည္။ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္တေယာက္ အားမရနိုင္ေတာ့..ကိုတူးပုခုံးကို ဆြဲကိုင္ရင္း ေအာက္မွ ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးကို ေကာ့ေကာ့ေပးခါ တန္ျပန္ေဆာင့္ေဆာင့္ တင္ေနေလသည္။

‘ အိုး..အား…အား..’ ကိုတူးက သူ၏လီးကို အျပင္သို႔ အသာဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး တဖန္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ျပန္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ရာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ အရည္စိုေနေသာ ေစာက္ပတ္အတြင္းသားမ်ားက ခ်စ္လီးတန္ႀကီးကို စုပ္ရစ္ဆြဲယူလိုက္သျဖင့္ ကိုတူးတကိုယ္လုံး က်င္တက္သြားေလသည္။ အင္း ကနဲ ေအာ္ ရင္း ကိုတူး ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ဖင္တင္းတင္းႀကီးအား အတင္းပင္ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဖက္ထားမိေလသည္။

ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ရင္ထဲမွ ဖိုလိူက္သံမ်ားက အျပင္မွ မိုးၿခိမ္းသံ ထက္ပင္ က်ယ္ေလာင္သည္ဟု ထင္ရေလသည္။ ထိုအခိုက္ ကိုတူး၏လီးႀကီးမွာ ပူကနဲ ျဖစ္သြားၿပီး လီးထိပ္မွ လရည္မ်ား ပန္းကနဲ ထြက္သြားေလရာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္မွာ ‘ဟင္း’ ကနဲ ညည္းညဴလၽွက္ ကိုတူး၏ေက်ာျပင္က်ယ္ႀကီးကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ ဖက္ထားရင္း ေစာက္ဖုတ္အုံႀကီးမွာ တင္းကနဲျဖစ္သြားၿပီး ေျခဖ်ားမ်ား ေကာက္ေကြးကာ အေၾကာဆန႔္ငင္ ဆန႔္ငင္ျဖင့္ တခ်ီၿပီးသြားေလေတာ့သည္။

အျပင္မွ မိုးကလည္း တဝုန္းဝုန္း တဒိုင္းဒိုင္းျဖင့္ ရြာ ေကာင္းတိုင္း ရြာေနေလသည္။ ထိုနည္းတူ တဒုန္းဒုန္း ခုန္တက္ေနေသာ ေဒၚ ျမင့္ျမင့္သြယ္၏ ရမက္လိူင္းမ်ားက ကိုတူးရင္ကိုပါကူးစက္ ေစပါေတာ့သည္။ ဒီညအဖို႔ ဘယ္လိုမွ မစဲနိုင္ေတာ့ေသာ ရမက္မိုးမ်ားပါေပ။ ဒီညတင္မဟုတ္..ဘယ္ေတာ့မွ စဲ နိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေသာ ခ်စ္ေသာ ေဒါက္တာမမ ႏွင့္ ကိုတူးတို႔၏ အခ်စ္ရမက္မိုး ပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။…ၿပီးပါၿပီ

The post တခုလပ် ဒေါက်တာမမ appeared first on kevin media.

The post ထိုင်းထီနှစ်မွှာ ထိုင်းဘတ်ငွေ(12)သန်း ကံထူးရှင်ဇနီးမောင်နှံက ဘတ်(11)သန်းကို မြန်မာပြည်ပို့ပြီး ကျန်ငွေ(၁)သန်းကို…See more. . appeared first on kevin media.

အထူးသဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူက သူ့ရဲ့ဇနီးမျက်ခုံးမွှေးထိုးပြီးနောက် ရလဒ်ကို ဆိုရှယ်မီဒီပေါ် မျှဝေခဲ့ပါတယ်။ ခင်ပွန်းသည်က အလုပ်မှ အိမ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ပြုပြင်ပြီးတဲ့ဇနီးသည်ရဲ့ မျက်ခုံးမွှေးကို မြင်လိုက်လို့ လန့်ထွက်သွားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တင်ထားတဲ့ပုံကနေတစ်ဆင့် ဇနီးဖြစ်သူရဲ့ မျက်ခုံးပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြုပြင်ပြီးတဲ့အခါ တောင့်တင်းတဲ့ပုံစံ၊ မည်းနက်လွန်းပြီး မျက်နှာနဲ့ မလိုက်ဖက်တဲ့ပုံစံဖြစ်သွားတာကို တွေ့မြင်ရပါတယ်။

၎င်းကို post တင်ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ဇနီးဖြစ်သူရဲ့ မျက်ခုံးမွှေးတွေက အင်တာနက်သုံးသူကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် စွဲဆောင်သွားပါတယ်။ ထို့အပြင် ဓားရှည်တစ်လက်လို တောင့်တင်းပြီး မည်းနက်တဲ့ မျက်ခုံးများကို ကြည့်ပြီး လူအများက ရယ်မောခဲ့ရပါတယ်။

Zawgyi

အလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ဇနီးသည္ရဲ႕ ျပဳျပင္ထားတဲ့ မ်က္ခုံးေမႊးအသစ္ကို ျမင္ၿပီး ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ထိတ္လန႔္သြားခဲ့တဲ့အျဖစ္

မ်က္ခုံးေမႊးတက္တူးထိုးျခင္းက အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုႏွစ္သက္တဲ့ အလွတရားတစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္ တက္တူးဆရာကို ယုံၾကည္မႈထားတဲ့အခါ လူတိုင္းက လွပတဲ့မ်က္ခုံးေမြးရေလာက္ေအာင္ ကံေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ မၾကာေသးမီက ဆိုရွယ္မီဒီယာအသုံးျပဳသူမ်ားဟာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရဲ႕ မ်က္ခုံးေမြးအလွေၾကာင့္ မ်က္ရည္မ်ားထြက္ရတဲ့အထိ ရယ္ေမာခဲ့ရပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက သူ႔ရဲ႕ဇနီးမ်က္ခုံးေမႊးထိုးၿပီးေနာက္ ရလဒ္ကို ဆိုရွယ္မီဒီေပၚ မွ်ေဝခဲ့ပါတယ္။ ခင္ပြန္းသည္က အလုပ္မွ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ျပဳျပင္ၿပီးတဲ့ဇနီးသည္ရဲ႕ မ်က္ခုံးေမႊးကို ျမင္လိုက္လို႔ လန႔္ထြက္သြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တင္ထားတဲ့ပုံကေနတစ္ဆင့္ ဇနီးျဖစ္သူရဲ႕ မ်က္ခုံးပုံသ႑ာန္ကို ျပဳျပင္ၿပီးတဲ့အခါ ေတာင့္တင္းတဲ့ပုံစံ၊ မည္းနက္လြန္းၿပီး မ်က္ႏွာနဲ႔ မလိုက္ဖက္တဲ့ပုံစံျဖစ္သြားတာကို ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။
၎ကို post တင္ၿပီးၿပီးခ်င္းမွာပဲ ဇနီးျဖစ္သူရဲ႕ မ်က္ခုံးေမႊးေတြက အင္တာနက္သုံးသူကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ စြဲေဆာင္သြားပါတယ္။ ထို႔အျပင္ ဓားရွည္တစ္လက္လို ေတာင့္တင္းၿပီး မည္းနက္တဲ့ မ်က္ခုံးမ်ားကို ၾကည့္ၿပီး လူအမ်ားက ရယ္ေမာခဲ့ရပါတယ္။

The post အလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဇနီးသည်ရဲ့ ပြုပြင်ထားတဲ့ မျက်ခုံးမွှေးအသစ်ကို မြင်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရှော့ရသွားခဲ့တဲ့အဖြစ် appeared first on kevin media.

တရုတ်နိုင်ငံ၊ ချန်ဒူမြို့အခြေစိုက် ချန်ဒူ အန့် လော့ဂျစ်စတစ် ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လာလျှောက်သူတစ်ယောက်က ဒီအကြောင်းကို ဗီဒီယိုရိုက်ပြီး တရုတ်လူမှုကွန်ရက်ပေါ် တင်ခဲ့တာပါ။အဲဒီဗီဒီယိုထဲမှာ အလုပ်လာလျှောက်သူတွေရော၊ အင်တာဗျူးတဲ့သူပါ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတာကို တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။

ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ထက် အရည်အချင်းကို ကြည့်ပြီး အလုပ်ခန့်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့
ချန်ဒူ အန့် လော့ဂျစ်စတစ် ကုမ္ပဏီရဲ့လုပ်ရပ်ကို လူသန်းပေါင်းများစွာက ချီးကျူးခဲ့ကြပါတယ်။

Zawgyi

႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပသူေတြကို မ်က္ႏွာလိုက္ၿပီး အလုပ္ခန႔္တာမ်ိဳး မျဖစ္ေစဖို႔ တ႐ုတ္ကုမၸဏီတစ္ခုက အလုပ္လာေလွ်ာက္သူေတြကို အင္တာဗ်ဴး လာေျဖတဲ့အခါ မ်က္ႏွာဖုံးစြပ္လာခိုင္းခဲ့ပါတယ္။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၊ ခ်န္ဒူၿမိဳ႕အေျခစိုက္ ခ်န္ဒူ အန႔္ ေလာ့ဂ်စ္စတစ္ ကုမၸဏီမွာ အလုပ္လာေလွ်ာက္သူတစ္ေယာက္က ဒီအေၾကာင္းကို ဗီဒီယို႐ိုက္ၿပီး တ႐ုတ္လူမႈကြန္ရက္ေပၚ တင္ခဲ့တာပါ။အဲဒီဗီဒီယိုထဲမွာ အလုပ္လာေလွ်ာက္သူေတြေရာ၊ အင္တာဗ်ဴးတဲ့သူပါ မ်က္ႏွာဖုံးစြပ္ထားတာကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

႐ုပ္ရည္သြင္ျပင္ထက္ အရည္အခ်င္းကို ၾကည့္ၿပီး အလုပ္ခန႔္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့
ခ်န္ဒူ အန႔္ ေလာ့ဂ်စ္စတစ္ ကုမၸဏီရဲ႕လုပ္ရပ္ကို လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာက ခ်ီးက်ဴးခဲ့ၾကပါတယ္။

The post အလုပ်လာလျှောက်သူတွေကို မျက်နှာဖုံး စွပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီ appeared first on kevin media.

ငွေအလုံအလောက်မရှိတဲ့ မိဘတွေအတွက် သားသမီးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတာဟာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ မိဘတစ်ဦးစီက မတူညီတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းနဲ့ သားသမီးကို ပျိုးထောင်နိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရပါတယ်။

မကြာသေးမီက မိန်းကလေးတစ်ဦးဟာ သူမရဲ့အမေကို စက်ဘီးတွန်းကူပေးနေတဲ့ အခိုက်အတန့်က အင်တာနက်သုံးသူတွေရဲ့ ချက်ချင်းဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီမိန်းကလေးရဲ့ မိခင်က ဘူးခွံတွေကို စုဆောင်းသူအဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ မနက်အစောကြီးကတည်းက သူမရဲ့ မိခင်ဟာ ဘူးခွံတွေ ကောက်ဖို့ အိမ်ကနေ ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။

မိန်းကလေးဟာ ကျောင်းကပြန်လာတော့  လမ်းရဲ့အစမှာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ခဏအကြာမှာ မိခင်က ပလပ်စတစ်ဗူးတွေ၊ စက္ကူပုံးတွေ၊ အမှိုက်တွေ အပြည့်ပါတဲ့ စက်ဘီးနဲ့ ပြန်လာတော့ မိန်းကလေးက ချက်ချင်း အမြန်ပြေးပြီး သူ့အမေကို တွန်းကူခဲ့ပါတယ်။

ဒီပုံရိပ်ကို မျှဝေပြီးနောက် လူအများစုမှာ မိသားစုအခြေအနေကို နားလည်တတ်ပြီး မိဘကို ရိုသေတဲ့ မိန်းကလေးကို ချီးမွမ်းကြပါတယ်။ ဒီနွေးထွေးတဲ့ အခိုက်အတန့်က လူများစွာရဲ့ ဘဝမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ သင်ခန်းစာများကို သိမြင်နားလည်စေပါတယ်။

Zawgyi

ေငြအလုံအေလာက္မရွိတဲ့ မိဘေတြအတြက္ သားသမီးေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရတာဟာ မလြယ္ကူလွပါဘူး။ မိဘတစ္ဦးစီက မတူညီတဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းနဲ႔ သားသမီးကို ပ်ိဳးေထာင္ႏိုင္ရန္ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ရပါတယ္။

မၾကာေသးမီက မိန္းကေလးတစ္ဦးဟာ သူမရဲ႕အေမကို စက္ဘီးတြန္းကူေပးေနတဲ့ အခိုက္အတန႔္က အင္တာနက္သုံးသူေတြရဲ႕ ခ်က္ခ်င္းဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီမိန္းကေလးရဲ႕ မိခင္က ဘူးခြံေတြကို စုေဆာင္းသူအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ မနက္အေစာႀကီးကတည္းက သူမရဲ႕ မိခင္ဟာ ဘူးခြံေတြ ေကာက္ဖို႔ အိမ္ကေန ထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။

မိန္းကေလးဟာ ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့  လမ္းရဲ႕အစမွာ ေစာင့္ဆိုင္းေနၿပီး ခဏအၾကာမွာ မိခင္က ပလပ္စတစ္ဗူးေတြ၊ စကၠဴပုံးေတြ၊ အမႈိက္ေတြ အျပည့္ပါတဲ့ စက္ဘီးနဲ႔ ျပန္လာေတာ့ မိန္းကေလးက ခ်က္ခ်င္း အျမန္ေျပးၿပီး သူ႔အေမကို တြန္းကူခဲ့ပါတယ္။

ဒီပုံရိပ္ကို မွ်ေဝၿပီးေနာက္ လူအမ်ားစုမွာ မိသားစုအေျခအေနကို နားလည္တတ္ၿပီး မိဘကို ႐ိုေသတဲ့ မိန္းကေလးကို ခ်ီးမြမ္းၾကပါတယ္။ ဒီေႏြးေထြးတဲ့ အခိုက္အတန႔္က လူမ်ားစြာရဲ႕ ဘဝမွာ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ သင္ခန္းစာမ်ားကို သိျမင္နားလည္ေစပါတယ္။

The post ဘူးခွံတွေအပြည့်ပါတဲ့ စက်ဘီးနဲ့ မိခင်ဖြစ်သူ ပြန်လာတာကို မြင်ပြီး မိခင်ကို တွန်းကူရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့တဲ့ လှပစွာ ၀တ်ဆင်ထားတဲ့မိန်းကလေး appeared first on kevin media.

အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ ဘယ်လ်ဂျီယံ၊ ကနေဒါ၊ ဒိန်းမတ်၊ ပြင်သစ်၊ အိုက်စလန်၊ အီတလီ၊ လူဇင်ဘတ်၊ နယ်သာလန်၊ နော်ဝေး၊ ပေါ်တူဂီ၊ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနှင့် အမေရိကန် စတဲ့နိုင်ငံ ၁၂နိုင်ငံက ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးခေတ် ဥရောပမှာ ရုရှားက ချဲ့ထွင်လာမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို တန်ပြန်ဖို့အတွက်ဆိုတဲ့  ကနဦး ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြပါတယ်။

ယခုအခါမှာတော့ နိုင်ငံပေါင်း ၃၀ရှိပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုဗီယက် ရုရှားကလည်း သူ့ရဲ့ အရှေ့ဥရောပ ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံတွေ အကြားမှာ ဝါဆောစာချုပ်နဲ့ သူတို့ရဲ့ စစ်ရေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ တုံ့ပြန်ပါတယ်။

၁၉၉၁ ခုနှစ်က ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု ပြိုကွဲပြီးတဲ့နောက် ဝါဆော စာချုပ်အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ တချို့က ဘက်ပြောင်းပြီး နေတိုး အဖွဲ့ကိုဝင်ကြပါတယ်။ ဝါဆောစာချုပ်အဖွဲ့ ဆိုတာကတော့ အရှေ့ဥရောပနှင့် အလယ်ပိုင်း ဥရောပမှ နိုင်ငံများ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဖွဲ့ဖြစ်ပါတယ်။

ဝါဆောစာချုပ် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေကတော့ အယ်လ်ဘေးနီးယား၊ ဘူလ်ဂေးရီးယား၊ ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယား၊ ဟန်ဂေရီ၊ ပိုလန်၊ ရိုမေးနီးယား၊ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုနဲ့ အရှေ့ဂျာမဏီတို့ဖြစ်ပါတယ်။

နေတိုးအဖွဲ့အကြောင်း ပြန်ဆက်ရရင် နေတိုးအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေဟာ သူတို့အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေထဲက နိုင်ငံတခုခု စစ်ရေးအရ တိုက်ခိုက်ခံရပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေက ကူညီကြမယ်လို့ ကတိပြုထားကြပါတယ်။

ယခုဖြစ်နေတဲ့ ရုရှား ယူကရိန်း စစ်ပွဲမှာ ယူကရိန်းဟာ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံမဟုတ်တဲ့အတွက် တိုက်ရိုက်ကြီး ကူညီလို့ မရပါဘူး။ ၂၀၀၈ခုနှစ်မှာ နေတိုးဟာ ယူကရိန်းကို နေတိုးအဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပါသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် တချို့အကြောင်းတွေကြောင့် ယူကရိန်းဟာ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံဖြစ်ရေး ဦးစားပေး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၁၄ခုနှစ်မှာ ရုရှားက ခရိုင်းမီးယား‌ဒေသကို ဝင်သိမ်းလိုက်တဲ့အခါကျမှ ယူကရိန်းဟာ နေတိုးအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံဖြစ်ရေး ဦးစားပေး ကြိုးစားပါတော့တယ်။

ဒါပေမယ့် ရုရှားက ကန့်ကွက်ထားတဲ့အတွက် ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။ နေတိုးအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေကလည်း ရုရှားရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး ယူကရိန်းကို နေတိုးအဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံဖြစ်ဖို့ အတင်းအကျပ် မကြိုးစားကြပါဘူး။ ရုရှားနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး အနောက်ကမ္ဘာမှာ စစ်ပွဲတွေဖြစ်လာမှာ စိုးရိမ်ပုံရပါတယ်။

ဒါကြောင့် ယခု ရုရှား ယူကရိန်း စစ်ပွဲမှာ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံမဟုတ်တဲ့ ယူကရိန်းကို တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွတ်ပြီး ကူညီလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ငွေကြေး၊ လက်နက်၊ စားနပ်ရိက္ခာနှင့် စစ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ကူညီကြပါတယ်။

ဘရပ်ဆဲလ်မြို့က နေတိုးအစည်းအဝေး မတိုင်ခင်မှာ မစ်ဇိုင်း လက်နက် ၆၀၀၀ နဲ့ ယူကရိန်း စစ်တပ်က တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို လစာပေးနိုင်ဖို့ စတာလင် ပေါင် ၂၅ သန်း ယူကရိန်းကို ထောက်ပံ့မယ်လို့ ဗြိတိန်အစိုးရက ပြောပါတယ်။

ဗြိတိန်ဟာ  ယူကရိန်းကို ပုခုံးထမ်းပစ်နိုင်တဲ့ တင့်ကားပစ် မစ်ဇိုင်းလက်နက် အရေအတွက် ၄၀၀၀ ကျော် ပေးထားပြီး နောက်ထပ် ကျည်ကာဝတ်စုံတွေ၊ ခေါင်းဆောင်းတွေ၊  စစ်ဖိနပ်တွေကိုလည်း ယူကရိန်းကို ထပ်မံပေးပို့ထားပါတယ်။

အမေရိကန်က ကနဦးမှာ ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ ဖိုး လက်နက်တွေ ကူညီခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဒေါ်လာ သန်း ၃၅၀ဖိုး လက်နက်တွေ ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်လို့ သိရပါတယ်။

အဲဒီထဲမှာ Javelin တင့်ကားဖျက် မစ်ဇိုင်းတွေ၊ Stinger လေယာဉ်ပစ် မစ်ဇိုင်းတွေ ပါဝင်ပြီး နောက်ထပ်အနေနဲ့ အမေရိကန်က ဒေါ်လာ ၁ ဘီလျံဖိုး လက်နက်တွေ ကူညီမယ်လို့လည်း ကြေညာထားပါတယ်။

အဲဒါတွေကတော့ Swithchblade တင့်ကားဖျက် ဒရုမ်းတွေလိုမျိုး အဆင့်မြင့် တာဝေးသုံး လက်နက်တွေလည်း ပါဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့ သိရပါတယ်။

ချက်ဇ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံက ယူကရိန်းကို အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၄၅ သန်း ဖိုး လက်နက်တွေ ထောက်ပံ့ခဲ့ပြီး တင့်ကားတွေ၊ ခြေလျင်တပ်သုံး ယာဉ်တွေ ပါဝင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဥရောပ သမဂ္ဂက ယူကရိန်းကာကွယ်ရေးအတွက် ယူရိုငွေ သန်း ၄၅၀ သုံးစွဲ ကူညီမယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ ဥရောပ သမဂ္ဂ အဖို့ စစ်ပွဲဇုန်အတွက် လက်နက်တွေထောက်ပံ့တာဟာ သမိုင်းမှာ ဒါဟာ ပထမဆုံးပါလို့ သိရပါတယ်။

ဂျာမနီနိုင်ငံလည်း ယူကရိန်းကို ခြေလျင်တပ်သုံး ယာဉ်တွေ အရေအတွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပို့ပေးခြင်းအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်ကိုင်စွဲလာခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲနေရာတွေကို လက်နက်တွေ မထောက်ပံ့ဘူးလို့ ဆိုတဲ့မူကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါပြီ။

ထို့ပြင် နယ်သာလန်၊ ဘယ်လ်ဂျီယံ၊ ပိုလန်၊ အက်စတိုးနီးယား၊ လက်ဗီးယား၊ စလိုဗက်ကီးယား စတဲ့နိုင်ငံတွေကလည်း ယူကရိန်းကို ခဲယမ်းမီးကျောက်တွေ၊ လောင်စာဆီတွေ၊ ရိက္ခာတွေ အပါအဝင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပတ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထောက်ပံ့ပေးနေပါတယ်။

Zawgyi

ေနတိုးအဖြဲ႕ဆိုတာ ၁၉၄၉ ဧၿပီလ ၄ရက္ေန႔ ဝါရွင္တန္ ဒီစီ မွာ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ စစ္ေရး မဟာမိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနတိုး(Nato)ရဲ႕ အဓိပၸယ္ကေတာ့ ေျမာက္အတၱလန္တိတ္ စာခ်ဳပ္အဖြဲ႕ the (North Atlantic Treaty Organization) ျဖစ္ပါတယ္။

အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ၊ ကေနဒါ၊ ဒိန္းမတ္၊ ျပင္သစ္၊ အိုက္စလန္၊ အီတလီ၊ လူဇင္ဘတ္၊ နယ္သာလန္၊ ေနာ္ေဝး၊ ေပၚတူဂီ၊ ယူႏိုက္တက္ကင္းဒမ္းႏွင့္ အေမရိကန္ စတဲ့ႏိုင္ငံ ၁၂ႏိုင္ငံက ဒုတိယကမာၻစစ္ၿပီးေခတ္ ဥေရာပမွာ ႐ုရွားက ခ်ဲ႕ထြင္လာမယ့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈကို တန္ျပန္ဖို႔အတြက္ဆိုတဲ့  ကနဦး ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကပါတယ္။

ယခုအခါမွာေတာ့ ႏိုင္ငံေပါင္း ၃၀ရွိၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုဗီယက္ ႐ုရွားကလည္း သူ႔ရဲ႕ အေရွ႕ဥေရာပ ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံေတြ အၾကားမွာ ဝါေဆာစာခ်ဳပ္နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ စစ္ေရးမဟာမိတ္ အဖြဲ႕ဖြဲ႕ကာ တုံ႔ျပန္ပါတယ္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္က ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ ဝါေဆာ စာခ်ဳပ္အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံ တခ်ိဳ႕က ဘက္ေျပာင္းၿပီး ေနတိုး အဖြဲ႕ကိုဝင္ၾကပါတယ္။ ဝါေဆာစာခ်ဳပ္အဖြဲ႕ ဆိုတာကေတာ့ အေရွ႕ဥေရာပႏွင့္ အလယ္ပိုင္း ဥေရာပမွ ႏိုင္ငံမ်ား ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။

ဝါေဆာစာခ်ဳပ္ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယား၊ ဟန္ေဂရီ၊ ပိုလန္၊ ႐ိုေမးနီးယား၊ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ အေရွ႕ဂ်ာမဏီတို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ေနတိုးအဖြဲ႕အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ ေနတိုးအဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြဟာ သူတို႔အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြထဲက ႏိုင္ငံတခုခု စစ္ေရးအရ တိုက္ခိုက္ခံရၿပီဆိုရင္ က်န္တဲ့အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြက ကူညီၾကမယ္လို႔ ကတိျပဳထားၾကပါတယ္။

ယခုျဖစ္ေနတဲ့ ႐ုရွား ယူကရိန္း စစ္ပြဲမွာ ယူကရိန္းဟာ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမဟုတ္တဲ့အတြက္ တိုက္႐ိုက္ႀကီး ကူညီလို႔ မရပါဘူး။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္မွာ ေနတိုးဟာ ယူကရိန္းကို ေနတိုးအဖြဲ႕ထဲဝင္ဖို႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ယူကရိန္းဟာ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံျဖစ္ေရး ဦးစားေပး မလုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၁၄ခုႏွစ္မွာ ႐ုရွားက ခ႐ိုင္းမီးယား‌ေဒသကို ဝင္သိမ္းလိုက္တဲ့အခါက်မွ ယူကရိန္းဟာ ေနတိုးအဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံျဖစ္ေရး ဦးစားေပး ႀကိဳးစားပါေတာ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ ႐ုရွားက ကန႔္ကြက္ထားတဲ့အတြက္ ျဖစ္မလာခဲ့ဘူး။ ေနတိုးအဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြကလည္း ႐ုရွားရဲ႕ ကန႔္ကြက္မႈကို ဆန႔္က်င္ၿပီး ယူကရိန္းကို ေနတိုးအဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံျဖစ္ဖို႔ အတင္းအက်ပ္ မႀကိဳးစားၾကပါဘူး။ ႐ုရွားနဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ၿပီး အေနာက္ကမာၻမွာ စစ္ပြဲေတြျဖစ္လာမွာ စိုးရိမ္ပုံရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ယခု ႐ုရွား ယူကရိန္း စစ္ပြဲမွာ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမဟုတ္တဲ့ ယူကရိန္းကို တပ္ဖြဲ႕ေတြ ေစလြတ္ၿပီး ကူညီလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေငြေၾကး၊ လက္နက္၊ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စစ္အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ ကူညီၾကပါတယ္။

ဘရပ္ဆဲလ္ၿမိဳ႕က ေနတိုးအစည္းအေဝး မတိုင္ခင္မွာ မစ္ဇိုင္း လက္နက္ ၆၀၀၀ နဲ႔ ယူကရိန္း စစ္တပ္က တပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြကို လစာေပးႏိုင္ဖို႔ စတာလင္ ေပါင္ ၂၅ သန္း ယူကရိန္းကို ေထာက္ပံ့မယ္လို႔ ၿဗိတိန္အစိုးရက ေျပာပါတယ္။

ၿဗိတိန္ဟာ  ယူကရိန္းကို ပုခုံးထမ္းပစ္ႏိုင္တဲ့ တင့္ကားပစ္ မစ္ဇိုင္းလက္နက္ အေရအတြက္ ၄၀၀၀ ေက်ာ္ ေပးထားၿပီး ေနာက္ထပ္ က်ည္ကာဝတ္စုံေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္းေတြ၊  စစ္ဖိနပ္ေတြကိုလည္း ယူကရိန္းကို ထပ္မံေပးပို႔ထားပါတယ္။

အေမရိကန္က ကနဦးမွာ ေဒၚလာ သန္း ၂၀၀ ဖိုး လက္နက္ေတြ ကူညီခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဒၚလာ သန္း ၃၅၀ဖိုး လက္နက္ေတြ ပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီထဲမွာ Javelin တင့္ကားဖ်က္ မစ္ဇိုင္းေတြ၊ Stinger ေလယာဥ္ပစ္ မစ္ဇိုင္းေတြ ပါဝင္ၿပီး ေနာက္ထပ္အေနနဲ႔ အေမရိကန္က ေဒၚလာ ၁ ဘီလ်ံဖိုး လက္နက္ေတြ ကူညီမယ္လို႔လည္း ေၾကညာထားပါတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ့ Swithchblade တင့္ကားဖ်က္ ဒ႐ုမ္းေတြလိုမ်ိဳး အဆင့္ျမင့္ တာေဝးသုံး လက္နက္ေတြလည္း ပါဝင္ပါလိမ့္မယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ခ်က္ဇ္ ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံက ယူကရိန္းကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၄၅ သန္း ဖိုး လက္နက္ေတြ ေထာက္ပံ့ခဲ့ၿပီး တင့္ကားေတြ၊ ေျခလ်င္တပ္သုံး ယာဥ္ေတြ ပါဝင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဥေရာပ သမဂၢက ယူကရိန္းကာကြယ္ေရးအတြက္ ယူ႐ိုေငြ သန္း ၄၅၀ သုံးစြဲ ကူညီမယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ ဥေရာပ သမဂၢ အဖို႔ စစ္ပြဲဇုန္အတြက္ လက္နက္ေတြေထာက္ပံ့တာဟာ သမိုင္းမွာ ဒါဟာ ပထမဆုံးပါလို႔ သိရပါတယ္။

ဂ်ာမနီႏိုင္ငံလည္း ယူကရိန္းကို ေျခလ်င္တပ္သုံး ယာဥ္ေတြ အေရအတြက္ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာ ပို႔ေပးျခင္းအားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရပ္တည္ကိုင္စြဲလာခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲေနရာေတြကို လက္နက္ေတြ မေထာက္ပံ့ဘူးလို႔ ဆိုတဲ့မူကို ေျပာင္းလဲလိုက္ပါၿပီ။

ထို႔ျပင္ နယ္သာလန္၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ၊ ပိုလန္၊ အက္စတိုးနီးယား၊ လက္ဗီးယား၊ စလိုဗက္ကီးယား စတဲ့ႏိုင္ငံေတြကလည္း ယူကရိန္းကို ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြ၊ ေလာင္စာဆီေတြ၊ ရိကၡာေတြ အပါအဝင္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပတ္သက္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ေထာက္ပံ့ေပးေနပါတယ္။

The post နေတိုးအဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံတွေက အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံမဟုတ်တဲ့ ယူကရိန်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဘာ‌တွေထောက်ပံ့နေလည်း appeared first on kevin media.

ရုရှားရေနံတွေကို ယခုလို အိန္ဒိယ သွင်းနေတဲ့ပုံစံက ရုရှားကို စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ မှုတွေနဲ့ ငြိစွန်းမှုမရှိဘူးလို့ အမေရိကန်က ပြောဆိုထားပါတယ်(စာရေးသူ အာဘော်-အိန္ဒိယနဲ့ အမေရိကန် ပေါင်းရိုက်နေတာလား)။ ဒါပေမယ့် အခုလို လုပ်တာဟာ ရုရှားကို ထောက်ပံ့တာ ဖြစ်နေတယ်လို့ ဝေဖန်ထားပါတယ်။

ရုရှားကို ထောက်ပံ့တယ်ဆိုတာ ရုရှားရဲ့ လက်ရှိ ယူကရိန်းကျူးကျော်စစ်ကို ထောက်ပံ့တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်တယ်။ ကြီးမားတဲ့ဆိုးကျိုးဟာလည်း သိသာနေတယ်လို့ အမေရိကန်က ပြောဆိုထားပါတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမေရိကန်နဲ့ တရုတ်တို့ကလွှဲရင် အိန္ဒိယနိုင်ငံဟာ ရေနံအများဆုံး အသုံးပြုတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်ပါတယ်။

အိန္ဒိယနိုင်ငံမှာ နှစ်စဉ်အသုံးပြုတဲ့ ရေနံစုစုပေါင်းရဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပြည်ပက တင်သွင်းရပါတယ်။ ကျန်၂၀ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ပြည်တွင်းမှာ ထုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်။

၂၀၂၂ ပထမ ဇန်နဝါရီလနဲ့ ဖေဖော်ဝါရီလ နှစ်လအတွင်း ရေနံ တင်သွင်းမှု လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မတ်လနဲ့  ဧပြီလ အတွက် ရေနံ ဝယ်ယူဖို့ ရုရှားနဲ့ စာချုပ်ချုပ်တဲ့ ပမာဏဟာ ရေနံစည် ၆ သန်းဖိုးခန့်အထိ ရှိနေပြီလို့ Kpler စားသုံးကုန် လေ့လာရေး အုပ်စုအဖွဲ့ ရဲ့ အစီအရင်ခံစာက ဖော်ပြထားပါတယ်။

အိန္ဒိယအစိုးရက သူတို့ ရုရှားကနေ ရေနံတွေ တိုးပြီး ဝယ်ယူဖြစ်ရင်တောင် သူတို့ နှစ်စဉ် ဝယ်ယူနေကျ ရေနံ တပုံးစာ ထဲက တကယ့်ကို တစက် လောက်ပဲ ပမာဏရှိမယ့် ရေနံ ဝယ်ယူတာမျိုးနဲ့သာ ကိုက်ညီမယ်လို့ ပြောကြားထားပါတယ်။

ရှားက ယူကရိန်းကို ကျူးကျော်အပြီးမှာ သူတို့ရဲ့ ယူရယ် ရေနံစိမ်း ဝယ်ယူမယ့်သူ နည်းသွားတာနဲ့ အတူ တန်ဖိုးတွေလည်း ကျဆင်းသွားခဲ့ပါတယ်။

ယူရယ် ရေနံ ဆိုတာကတော့ ရုရှားက တင်ပို့လေ့ရှိတဲ့ ရေနံစိမ်း အမျိုးအစားတခုဖြစ်ပါတယ်။ ရုရှားရဲ့ ယူရယ်နဲ့ ဘော်လဂါဒေသက ရေနံအလေးနဲ့ ဆိုက်ဘေးရီးယား အနောက်ပိုင်းဒေသကလာတဲ့ ရေနံ အပေါ့ ရောထားတဲ့ ရေနံစိမ်းကို ခေါ်တာဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။

Kpler က လေ့လာသုံးသပ်သူ တဦးဖြစ်တဲ့ မက်စမစ်ရဲ့ အဆိုအရ ရေနံပေါ့ ဘရန့် ရေနံစိမ်းဈေးနဲ့ ရုရှား ယူရယ် ရေနံစိမ်းဈေးတို့ရဲ့ ကွာဟချက်က ရေနံတစည်ကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၀ လောက်အထိ ရှိနိုင်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ယခင်က ဆိုရင်တော့ အဲဒီ ဘရန့် ရေနံနဲ့ ယူရယ် ရေနံ တို့ရဲ့ ဈေးနှုန်းက တတိမ်းမယိမ်းလောက်သာ ရှိတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ မတ်လမှာတော့ အဲဒီ ရေနံနှစ်မျိုး ဈေးနှုန်းကွာဟမှုက စံချိန်တင်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဒီကာလမှာ တရုတ်နဲ့ အိန္ဒိယတို့က အတော်များများ ဈေးလျော့ပြီး ဝယ်ယူလိုက်ကြနိုင်တယ်လို့လည်း မက်စမစ်က ပြောပါတယ်။

ရုရှားဘဏ်တွေကို စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ မှုတွေ လုပ်နေတဲ့အတွက်  ရုရှားရေနံဈေး ကျတယ်ဆိုပေမယ့် ပိတ်ဆို့ထားတဲ့အတွက် ဝယ်ယူဖို့ အခက်အခဲတွေလည်း ရှိနေပါတယ်။

ထိုအခြေအနေမှာပဲ အိန္ဒိယရဲ့ ရေနံစိမ်းသန့်စင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက ရုရှားဆီက ရေနံတွေ လျှော့ဈေးနဲ့ များများဝယ်ယူနိုင်ဖို့ အတွက် ငွေအရင်းအနှီး အသစ်တွေကို အပူတပြင်းရှာဖွေနေကြတယ်လို့ သိရပါတယ်(လူလည်ကြီးတွေ .. ဒို့နိုင်ငံ လူတစ်ချို့ အဲ့လိုများလည်ရင် ဆီဈေး အတော်အသင့်ကျပေါ့)။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းက ရုရှားနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဆာဂေး လက်ဗရော့ဟာ အိန္ဒိယကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ ယူကရိန်းအရေးမှာ တဖက်သတ် အမြင်နဲ့ မရှုမြင်တဲ့ အိန္ဒိယကိုလည်း ချီးကျူးစကားပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

ကုလသမဂ္ဂမှာ ယူကရိန်းကို ရုရှားကျူးကျော်မှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ ရှုတ်ချတဲ့ မဲခွဲမှုမှာ အိန္ဒိယက မဲမပေးခဲ့ပါဘူး။

Zawgyi

႐ုရွားအစိုးရဟာ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြရဲ႕ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈေတြ လုပ္တာခံေနရတဲ့အတြက္ ေရနံဆက္လက္တင္ပို႔ေရာင္းခ်ဖို႔အတြက္ ေဈးကြက္သစ္ေတြ ရွာေနပါတယ္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံကေတာ့ ဒီအေျခအေနကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ေဈးေလွ်ာ့ေပး‌ေနတဲ့ ႐ုရွားေရနံေတြကို ပိုပီးဝယ္ယူေနပါတယ္။

႐ုရွားေရနံေတြကို ယခုလို အိႏၵိယ သြင္းေနတဲ့ပုံစံက ႐ုရွားကို စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ မႈေတြနဲ႔ ၿငိစြန္းမႈမရွိဘူးလို႔ အေမရိကန္က ေျပာဆိုထားပါတယ္(စာေရးသူ အာေဘာ္-အိႏၵိယနဲ႔ အေမရိကန္ ေပါင္း႐ိုက္ေနတာလား)။ ဒါေပမယ့္ အခုလို လုပ္တာဟာ ႐ုရွားကို ေထာက္ပံ့တာ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေဝဖန္ထားပါတယ္။

႐ုရွားကို ေထာက္ပံ့တယ္ဆိုတာ ႐ုရွားရဲ႕ လက္ရွိ ယူကရိန္းက်ဴးေက်ာ္စစ္ကို ေထာက္ပံ့တာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္တယ္။ ႀကီးမားတဲ့ဆိုးက်ိဳးဟာလည္း သိသာေနတယ္လို႔ အေမရိကန္က ေျပာဆိုထားပါတယ္။
ကမာၻေပၚမွာ အေမရိကန္နဲ႔ တ႐ုတ္တို႔ကလႊဲရင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ ေရနံအမ်ားဆုံး အသုံးျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။

အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္စဥ္အသုံးျပဳတဲ့ ေရနံစုစုေပါင္းရဲ႕ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ျပည္ပက တင္သြင္းရပါတယ္။ က်န္၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းကိုသာ ျပည္တြင္းမွာ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

၂၀၂၂ ပထမ ဇန္နဝါရီလနဲ႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ႏွစ္လအတြင္း ေရနံ တင္သြင္းမႈ လုံးဝမရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မတ္လနဲ႔ ဧၿပီလ အတြက္ ေရနံ ဝယ္ယူဖို႔ ႐ုရွားနဲ႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ပမာဏဟာ ေရနံစည္ ၆ သန္းဖိုးခန႔္အထိ ရွိေနၿပီလို႔ Kpler စားသုံးကုန္ ေလ့လာေရး အုပ္စုအဖြဲ႕ ရဲ႕ အစီအရင္ခံစာက ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
အိႏၵိယအစိုးရက သူတို႔ ႐ုရွားကေန ေရနံေတြ တိုးၿပီး ဝယ္ယူျဖစ္ရင္ေတာင္ သူတို႔ ႏွစ္စဥ္ ဝယ္ယူေနက် ေရနံ တပုံးစာ ထဲက တကယ့္ကို တစက္ ေလာက္ပဲ ပမာဏရွိမယ့္ ေရနံ ဝယ္ယူတာမ်ိဳးနဲ႔သာ ကိုက္ညီမယ္လို႔ ေျပာၾကားထားပါတယ္။

ရွားက ယူကရိန္းကို က်ဴးေက်ာ္အၿပီးမွာ သူတို႔ရဲ႕ ယူရယ္ ေရနံစိမ္း ဝယ္ယူမယ့္သူ နည္းသြားတာနဲ႔ အတူ တန္ဖိုးေတြလည္း က်ဆင္းသြားခဲ့ပါတယ္။

ယူရယ္ ေရနံ ဆိုတာကေတာ့ ႐ုရွားက တင္ပို႔ေလ့ရွိတဲ့ ေရနံစိမ္း အမ်ိဳးအစားတခုျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုရွားရဲ႕ ယူရယ္နဲ႔ ေဘာ္လဂါေဒသက ေရနံအေလးနဲ႔ ဆိုက္ေဘးရီးယား အေနာက္ပိုင္းေဒသကလာတဲ့ ေရနံ အေပါ့ ေရာထားတဲ့ ေရနံစိမ္းကို ေခၚတာျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

Kpler က ေလ့လာသုံးသပ္သူ တဦးျဖစ္တဲ့ မက္စမစ္ရဲ႕ အဆိုအရ ေရနံေပါ့ ဘရန႔္ ေရနံစိမ္းေဈးနဲ႔ ႐ုရွား ယူရယ္ ေရနံစိမ္းေဈးတို႔ရဲ႕ ကြာဟခ်က္က ေရနံတစည္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၀ ေလာက္အထိ ရွိႏိုင္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ယခင္က ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ ဘရန႔္ ေရနံနဲ႔ ယူရယ္ ေရနံ တို႔ရဲ႕ ေဈးႏႈန္းက တတိမ္းမယိမ္းေလာက္သာ ရွိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ မတ္လမွာေတာ့ အဲဒီ ေရနံႏွစ္မ်ိဳး ေဈးႏႈန္းကြာဟမႈက စံခ်ိန္တင္တဲ့အထိ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး ဒီကာလမွာ တ႐ုတ္နဲ႔ အိႏၵိယတို႔က အေတာ္မ်ားမ်ား ေဈးေလ်ာ့ၿပီး ဝယ္ယူလိုက္ၾကႏိုင္တယ္လို႔လည္း မက္စမစ္က ေျပာပါတယ္။

႐ုရွားဘဏ္ေတြကို စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ မႈေတြ လုပ္ေနတဲ့အတြက္ ႐ုရွားေရနံေဈး က်တယ္ဆိုေပမယ့္ ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့အတြက္ ဝယ္ယူဖို႔ အခက္အခဲေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။

ထိုအေျခအေနမွာပဲ အိႏၵိယရဲ႕ ေရနံစိမ္းသန႔္စင္တဲ့ ကုမၸဏီေတြက ႐ုရွားဆီက ေရနံေတြ ေလွ်ာ့ေဈးနဲ႔ မ်ားမ်ားဝယ္ယူႏိုင္ဖို႔ အတြက္ ေငြအရင္းအႏွီး အသစ္ေတြကို အပူတျပင္းရွာေဖြေနၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္(လူလည္ႀကီးေတြ .. ဒို႔ႏိုင္ငံ လူတစ္ခ်ိဳ႕ အဲ့လိုမ်ားလည္ရင္ ဆီေဈး အေတာ္အသင့္က်ေပါ့)။

လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းအတြင္းက ႐ုရွားႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဆာေဂး လက္ဗေရာ့ဟာ အိႏၵိယကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ယူကရိန္းအေရးမွာ တဖက္သတ္ အျမင္နဲ႔ မရႈျမင္တဲ့ အိႏၵိယကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးစကားေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ကုလသမဂၢမွာ ယူကရိန္းကို ႐ုရွားက်ဴးေက်ာ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရႈတ္ခ်တဲ့ မဲခြဲမႈမွာ အိႏၵိယက မဲမေပးခဲ့ပါဘူး။

The post လူလည်ကြီး အိန္ဒိယ ရုရှားဆီက ရေနံတွေ အောက်ကြေးနဲ့ နှိုက် appeared first on kevin media.