Inset

နေယံမိုးက ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသား ဦးလေးက ဦးမျိုးနိုင် ဆုံးပါးသွားတာ နှစ်နှစ်ကျော် သုံးနှစ်နီးပါး ရှိပြီ။ ဦးလေး ဆုံးသွားတော့ သူ့ကို သူ့အဖေ အမေ အရင်းတွေက လာခေါ်သည့်အခါ တီလေးက မထည့်။ သူကလည်း မိဘရင်းတွေထက် တီလေးကို ပိုခင်တွယ်သောကြောင့် မလိုက်သွားပဲ တီလေးနှင့် နေခဲ့တာ […]

အသက်က ၂၇နှစ်ဆိုတော့ အပျိကြီးပေါက်စပေါ့။ မိဘတွေက မရှိတော့ပါဘူး မြစ်အနောက်ဖက်က ငါသိုင်းချောင်း ရွာသူတစ်ယောက်ပေါ့။ ခုတော့ မြို့ပေါ်က ဒေါ်လေးဌေးတို့အိမ်မှာ နေနေတာ ငါးနှစ်လောက်ရှိပါပြီ။ အသားညိုပေမယ့် တင်တွေရင်တွေ သူ့နေရာနဲ့သူ ရှိုက်ကြီးဖိုငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့မို့ ပုရိသ အပေါင်း ခညှောင်းနေကြပါတယ်။ အဒေါ်က အမေ့ဘက်က ညီမပါ။ သူတို့အိမ်မာ […]

ကျမ အသက် ၁၅နှစ်။ ကျမတို့ရွာကို ရန်ကုန်မှာရှိတဲ့ အမေ့အမျိုးတွေ အလည်လာကြတယ်။ ကျမ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ အမျိုးတွေပါ။ အမျိုးရှိတယ် ဆိုလို့သာ သိရတာ မြင်လည်း မမြင်ဖူးကြပေပဲကိုး။ အမျိုးတွေ ၅ယောက်လောက် လာလည်ကြတာ အဲ့ထဲမှာ အမေ့မောင် နှစ်ဝမ်းကွဲ ၂ယောက်ရယ်၊ အဖိုးလေးနဲ့ သူ့မိန်းမ၊ […]

အသက်က ၂၇နှစ်ဆိုတော့ အပျိကြီးပေါက်စပေါ့။ မိဘတွေက မရှိတော့ပါဘူး မြစ်အနောက်ဖက်က ငါသိုင်းချောင်း ရွာသူတစ်ယောက်ပေါ့။ ခုတော့ မြို့ပေါ်က ဒေါ်လေးဌေးတို့အိမ်မှာ နေနေတာ ငါးနှစ်လောက်ရှိပါပြီ။ အသားညိုပေမယ့် တင်တွေရင်တွေ သူ့နေရာနဲ့သူ ရှိုက်ကြီးဖိုငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့မို့ ပုရိသ အပေါင်း ခညှောင်းနေကြပါတယ်။ အဒေါ်က အမေ့ဘက်က ညီမပါ။ သူတို့အိမ်မာ […]

ဒေါ်မိုးစန္ဒာကို ထွန်းနောင် သိတာတော့ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးတာတော့ အရမ်းကြီးမရင်းနှီး။ ထွန်းနောင်ကား အသက် (၂၇)နှစ်ခန့်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး။ ယောက်ျားဆန်ဆန်နှင့် ချောမောသော ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စကားပြောလည်း ကောင်းသောကြောင့် ချစ်သူခင်သူ များသည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မြို့မှာလာပြီး ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူ။ ဒေါ်မိုးစန္ဒာကား သူငှားနေသည့် အိမ်မှ […]

“ဟော… ကိုနေထွန်းပါလား၊ ဘယ်တုန်းကရောက်လဲ…” “တပတ်လောက်ရှိပြီဗျ၊ သင်တန်းလာတက်တာ…” “ဘယ်တော့ပြန်မှာလဲ…” “သဘက်ခါ…” “ဒါဆိုအတော်ပဲ၊ ကျွန်တော်လူကြုံရှာနေတာဗျ၊ ခိုင့်ကို တယောက်တည်း ဒီမှာထားခဲ့ရမှာမို့ နောက်ဆံငင်နေတုန်း ခင်ဗျားနဲ့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်တွေ့ရတော့ အဆင်ပြေသွားတာပေါ့၊ ဟုတ်ဘူးလားခိုင်၊ ခိုင်လည်း သန်ဘက်ခါပြန်မှာ။ ခင်ဗျား ဒီမှာပဲ တည်း နေတာလား” “ဟုတ်တယ်၊ ဝမ်းဆဲဗင်းတူးတူးမှာ…” “ကျွန်တော်တို့က […]

အချိန်က ည ၈နာရီခွဲလုပြီ။ ရန်ကုန် မလွှကုန်းရပ်ကွက်သည် နေ့လည်ဘက်တွင် လူစည်ကားသလောက် ညနက်လာလျှင် လူအသွားအလာက ပြတ်လာမြဲဖြစ်သည်။ သုံးဆယ့်လေးလမ်းထဲရှိ ‘ပြည့်စုံ’ ဆေးခန်းထဲတွင် ဒေါက်တာကိုမင်း တယောက်ထဲ စာထိုင်ဖတ်နေမိ၏။ မိုးဖွဲဖွဲရွာနေသည်မို့ ညရှစ်နာရီကျော်လောက်ကတည်းက ဆေးခန်းကို လူနာမလာတော့ ကိုးနာရီခွဲ ဆေးခန်းပိတ်ချိန်အထိတော့ လူနာ မလာလည်း မပြန်သေးပဲ […]

စိမ်းမြကြည်လင်နေသော ချောင်းရေပြင်ကို နှင်းဝေ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင် လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော နှင်းဝေရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍ လှုပ်ခါသွားရသည်။ သူမ၏ ရုပ်လွှာမှာ ခုလို တကယ်ပဲ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေပြီလား နှင်းဝေတွေးလိုက်မိသည်။ ကြွေကျလာသော တရုတ်စကားပွင့် ဖြူဖြူလေးက […]

ကျောင်းမှပြန်လာအိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ကျောပိုးအိပ်လေးကိုအသာချကာ ရေချိုးဖို့ပြင်သည်။ တံခါးလည်းလော့ချပြီးသား ပြူတင်းပေါက်ခန်းစီးတွေလည်းပိတ်ပြီးသားမို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပင် အဝတ်တွေ တခုပြီးတခု ချွတ်ကာ အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသော ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ခဲ့သည်။ အိမ်မှာက အိမ်ဖော်များအတွက်မှလွဲလျှင် အိပ်ခန်းတိုင်း ရေချိူးခန်း တွေချည်းဖြစ်သည်။ ဖေဖေနှင့်မေမေက တစ်ခန်း၊ သူမကတစ်ခန်း၊ မမနှင်းအိသွင်က တစ်ခန်း၊ ဧည့်သည်များအတွက်ထားသော အိပ်ခန်းသုံးခန်းလည်း ရှိသေးသည်။ […]

လွန်ခဲ့သော ၂နှစ်ခန့်က ဦးမောင်လှ မိန်းမ မအုန်းစိန် သားအိမ်ခေါင်း ကင်ဆာရောဂါနှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ မအုန်းစိန် မကွယ်လွန်ခင်ကပင် ဦးမောင်လှတို့နှင့် တဆက်တည်း ရှိနေသော မြေကွက်ကိုဝယ်ယူ၍ ၂ခန်း ၃ခန်း မြေစိုက်အိမ်တစ်လုံး ဆောက်ပေးကာ မကြင်မေကို နေထိုင်စေသည်။ ခြံက ပေတစ်ရာပတ်လည် ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုခြံထဲတွင် သနပ်ခါးပင်များ […]